OK - wyobraź sobie, że właśnie skończyłeś pisać pierwszą w historii informację prasową na temat wydarzenia organizowanego przez Twoją firmę w ciągu kilku dni. Przed przekazaniem go dziennikarzom, którzy go odwiedzają, musisz uruchomić go przez swojego szefa w celu uzyskania jej akceptacji. Jesteś nowy w tej roli, więc bardzo chcesz zobaczyć, co ma do powiedzenia.
Po chwili otrzymasz od niej wiadomość e-mail. Dołączono do niej nie tylko jej edycje do notatki, ale także przewodnik po stylu firmy. (Och, um, dzięki?) Nic nie mówi na ten temat w swojej wiadomości, więc zastanawiasz się, co dokładnie insynuuje i jak powinieneś iść naprzód.
Trochę urażony jej niejasnością, odpowiadasz: „Dzięki. Czy moje następne zadanie polega na zapamiętaniu przewodnika po stylach czy coś takiego? ”
Stało się tak, że twój menedżer wybrał bierną agresywność, a następnie eskalowałeś sytuację, odpowiadając w naturze. Takie zachowanie często wynika z silnej niechęci do konfliktu i bycia asertywnym. Zamiast udzielać ci otwartych i szczerych opinii, sprawiła, że poczułeś się zdezorientowany (i chciałem czołgać się pod twoim biurkiem). I zamiast być bezpośrednim i pytać, czego ona chce od ciebie, zdecydowałeś się na odwet z sarkazmem.
Identyfikacja ludzi, którzy postępują w ten sposób, nie jest trudna; Prawdopodobnie możesz wymienić kilka z góry głowy. Ale pyta Peter Bregman, dyrektor generalny Bregman Partners i autor Four Seconds: Cały czas potrzebujesz, aby przestać przynosić szkodliwe nawyki i uzyskać pożądane wyniki: „A jeśli to ty jesteś pasywną, agresywną osobą?” Tak, możesz jeszcze go nie uruchomiłem, ale kontynuacja może pogorszyć komunikację.
I dam ci sekret: to nie jest typ osoby, którą chcesz być. Jeśli więc zmierzasz w tym kierunku, Bregman uważa, że możesz (i powinieneś) podjąć działania, aby uniknąć takiego zachowania.
Na przykład, oto jak można lepiej poradzić sobie z tą hipotetyczną sytuacją:
Przed dołączeniem tego przewodnika po stylu szef mógł najpierw zapytać, czy ktoś jeszcze pokazał ci dokument. Powiedzmy, że odpowiedź brzmi tak. Przydałoby się wam znacznie więcej, gdyby była bezpośrednia i powiedziała coś w stylu: „Załączam przewodnik po stylu do tego e-maila. Zobacz stronę 13 i sformatuj ją, aby pasowała do przykładowego komunikatu prasowego. Chcemy, aby wszystko, co tam wystawiamy, było spójne i łatwe do strawienia. ”
Powiedzmy, że odpowiedź brzmi „nie”. Powiedziałbym, że to naprawdę dobry powód, aby używać niewłaściwego formatowania, prawda? (Prawidłowa odpowiedź: tak.) Zmieniłoby to cały wynik wymiany.
Ale powiedzmy, że nadal wysłała ten początkowy e-mail. Zamiast odpowiedzieć tak, jak zrobiłeś, mogłeś powiedzieć: „Dziękuję za twoją opinię. Czy podczas przygotowywania ostatecznej wersji jest coś konkretnego w przewodniku po stylu, do którego chciałbym się odwoływać? ”
Kiedy jesteś sfrustrowany czyjąś pracą lub zachowaniem, ważne jest, aby spróbować zrozumieć jego przyczynę. Możesz po cichu oprzeć się wszystkim, co chcesz, ale może istnieć bardzo dobry powód, dla którego zrobił to, co zrobił. A kiedy zrozumiesz, skąd pochodzi ta druga osoba, ważne jest, aby zarówno to wyrazić, jak i podzielić się tym, co czujesz. Komunikacja to droga dwukierunkowa i każdy, kogo irytujesz, zasługuje na to, aby wiedzieć, dlaczego. Ponieważ przypomnienie: ludzie nie potrafią czytać w myślach (o ile mi wiadomo). Poza tym nie chcesz być znany jako osoba, która ma problem ze wszystkim „tylko dlatego, że”.
Agresywne zachowanie pasywne powoduje, że ludzie czują się źle, a także jest wyjątkowo nieefektywne. Jasne, konfrontacja z kimś na dowolny temat to nie tylko słońce, stokrotki i kubki z masłem orzechowym. Ale niewygodna rozmowa przyniesie znacznie większą korzyść niż wtedy, gdy zdecydujesz się owijać w bawełnę (raz za razem, jeszcze raz i jeszcze raz).
