Był dzień 14 stycznia 2009 r., Ale nadal wydaje się wczoraj.
Siedząc przy biurku, poczułam klepnięcie w ramię. Kiedy się odwróciłem, powitał mnie szef mojej grupy, który zapytał: „Czy możesz proszę przejść do mojego biura?” Wiedziałem, że to już koniec. Z zawziętością podążyłem za nim, jak dziecko eskortowane do gabinetu dyrektora, a moje serce biło niekontrolowanie.
Nasza rozmowa trwała tylko minutę lub dwie. Podziękował mi za moją pracę i powiedział, że czasy są ciężkie. Trzeba było zrobić cięcia. Wręczył mi numer naszego przedstawiciela HR i życzył mi wszystkiego najlepszego. Chwilę później poproszono mnie o opuszczenie budynku.
Przez sześć miesięcy byłem analitykiem bankowości inwestycyjnej. Biorąc pod uwagę, że dołączyłem do firmy w 2008 roku, wiedziałem, że przemysł jest w dziwnym miejscu. Przez tygodnie rozmawiano o zwolnieniach, a ja miałem przeczucie, że kiedy nadejdą, zostanę włączony.
Nie myliłem się.
Następne cztery miesiące spędziłem na poszukiwaniu pracy. Nie pamiętam liczby ról, o które się ubiegałem, ale zanim znalazłem kolejną rolę, przeprowadziłem wywiad z 20 firmami i 65 osobami. Ten czteromiesięczny okres mojego życia był trudny i przez cały czas walczyłem z zniechęceniem. Ostatecznie jednak zwolnienie nauczyło mnie niezbędnych lekcji.
1. Własne
Kiedy zostałem rozwiązany, chciałem zracjonalizować, dlaczego tak się stało. Chciałem winić rynek. Chciałem wskazać palcami na kolegów. Ale pod koniec dnia byłem odpowiedzialny. W rzeczywistości było kilka projektów, które okazały się poniżej oczekiwań i chociaż nie zostałem zwolniony z powodu wydajności, uważam, że mógłbym uniknąć zwolnień, gdybym był najlepszym wykonawcą. Oczywiście zawsze łatwiej jest powiedzieć, co powinieneś zrobić inaczej, patrząc wstecz.
Niezależnie od tego, czy zostałeś zwolniony czy zwolniony, próba przypisania winy innym tylko pogorszy sprawę. Nawet jeśli wszystko, co wydarzyło się w biurze, było poza twoją kontrolą, możesz kontrolować, jak na to zareagujesz. I nikt nigdy nie powiedział, że siedzenie i wskazywanie palcami doprowadziło ich do następnej okazji.
2. Umieść to w perspektywie
Podczas wyszukiwania przeprowadziłem wywiad z 19 firmami i zostałem odrzucony. W końcu nauczyłem się radzić sobie z odrzuceniem, przedstawiając rzeczy z właściwej perspektywy. Chodzenie na długie spacery, czytanie książek i służenie innym ludziom pozwoliło mi odsunąć się od rozczarowania, które czułem i jasno myśleć.
Kiedy znajdujesz się w środku kryzysu zawodowego, który wydaje się, że przejmuje on twoje życie, cofnij się, aby skupić się na dobrych rzeczach w swoim życiu, które mogą zapewnić bardzo potrzebną perspektywę. Może się wydawać, że to koniec świata, ale w wielkim schemacie rzeczy prawdopodobnie będzie to tylko niewielka porażka.
Nie zrozum mnie źle: bycie bezrobotnym i rosnąca kupa rachunków jest stresująca. Ale dostaniesz inną pracę, a to ostatecznie będzie tylko moment na twojej karierze.
3. Szukaj mentorów
Jesteś silny, więc nie potrzebujesz pomocy od innych, prawda?
Choć może to zabrzmieć głupio, takie podejście przyjąłem, kiedy mnie puścił. Chciałem udowodnić, że jestem niezależny, że poradzę sobie z tym sam. Spędziłem kilka tygodni próbując podejść do tego samemu, zanim bliski przyjaciel pomógł mi zrozumieć, jak głupi jestem.
Zdając sobie sprawę, że potrzebuję wskazówek w swoich poszukiwaniach, odłożyłem na bok swoją dumę (trudniejszą niż się wydaje) i zacząłem szukać mentora. Ludzie, z którymi budowałem relacje w tym okresie, okazali się niezbędni. Udzielali porad, zachęt i, w niektórych przypadkach, ofert pracy.
Jak to ujął prezes LinkedIn Reid Hoffman: „Bez względu na to, jak genialny jest twój umysł lub strategia, jeśli grasz w pojedynkę, zawsze przegrywasz z zespołem”.
UTRACANIE PRACY NAPRAWDĘ OBLICZE
Na szczęście znamy mnóstwo wspaniałych firm, które teraz zatrudniają
Niesamowite prace właśnie w ten sposób
4. Skoncentruj się na tym, czego możesz się nauczyć
Zwolnienie zmusiło mnie do poważnego zastanowienia się nad tym, co chciałem zrobić ze swoim życiem. Właśnie w tym okresie refleksji pomyślałem po raz pierwszy, że kariera w finansach może być nieodpowiednia. Chociaż przez kilka lat nie zamierzałbym przechodzić na zasoby ludzkie, okres ten zmotywował mnie do spojrzenia do wewnątrz i lepszego zrozumienia moich mocnych stron i aspiracji.
Nie skończyłbym tak, jak teraz, gdybym nie miał tego okresu bezrobocia, aby zastanowić się nad tym, co straciłem w mojej roli - a co nie.
Utrata pracy nie jest przyjemna. Nie zamierzam próbować polać dla ciebie cukrem. Były dni podczas mojego dłuższego niż oczekiwano bezrobocia, kiedy czułem się pokonany i przygnębiony. Ale nie mam wątpliwości, że to doświadczenie ostatecznie mnie wzmocniło.
A w mojej kolejnej pracy mogę powiedzieć, że pracowałem ciężej niż kiedykolwiek, aby zapewnić sobie sukces. Poradzisz sobie z tym i dzięki temu będziesz lepszy, nawet jeśli nie możesz tego teraz pojąć.
