Są źli bossowie, są koszmarni bossowie, a potem są bossowie, którzy są całkiem wspaniali - z wyjątkiem tego jednego nieprofesjonalnego nawyku, który doprowadza cię do szaleństwa.
Korekta niezbyt idealnych zachowań jest łatwa do zrozumienia - i dość typowa - gdy pochodzi z góry na dół. Ale staje się o wiele trudniejsze, gdy role są odwrócone - kiedy spóźniasz się z dostarczeniem czegoś klientowi, ponieważ to twój przełożony dotrzymuje terminów. Lub kiedy ciągle spóźnia się na spotkania. Lub używa wulgaryzmów. Lub robi coś innego, o czym mógłbyś wspomnieć w ocenie z podwładnym, ale nie masz pojęcia, jak porozmawiać z przełożonym.
Jeśli jesteś na tej łodzi, przeczytaj kilka taktownych sposobów radzenia sobie z sytuacją - nie przekraczając swoich granic.
1. Podejście „Mogę to zrobić, zbyt?”
Kiedyś miałem szefa, który regularnie spóźniał się do pracy. Była nieszczęśliwie zaskoczona, gdy pewnego nietypowego punktu widzenia rano weszła do biura o 9 rano i była tam jedyną osobą. Nie byliśmy grupą łamiących zasady; raczej zauważyliśmy, że jeśli była noc, kiedy nasza szefa spóźniała się godzinę lub dwie, zwykle przychodziła bliżej 9:30 rano następnego dnia, więc poszliśmy za jej przykładem. Kiedy zobaczyła, co się dzieje, zadzwoniła do nas wszystkich i powiedziała, że mamy być w biurze o 9 rano każdego dnia - koniec historii. (I naprawdę nie wydaje się właściwe powiedzenie: „Ale cały czas spóźniasz się!”)
Chociaż zaczęła przychodzić na czas po doświadczeniu konsekwencji jej podejścia „rób to, co mówię, a nie jak ja”, moi koledzy i ja z pewnością moglibyśmy lepiej poradzić sobie z sytuacją. Regularnie spotykaliśmy się z pracownikami i byłoby znacznie bardziej profesjonalnie poprosić o sprawdzenie godzin pracy i zadać pytania, takie jak: „Jeśli pracujemy bardzo późno lub organizujemy imprezę firmową któregoś wieczoru, czy możemy przyjść późno następnego ranka? ”Być może powinniśmy nawet poruszyć pomysł różnych godzin pracy (skoro wszyscy faktycznie pracowali od 9:30 do 18:00) - kto wie, jakie kreatywne i produktywne rozwiązanie moglibyśmy przeprowadzić burzę mózgów jako zespół.
Tak więc, jeśli zauważysz, że twój szef staje się coraz bardziej swobodny - czy to w sukience, czy w jej sztywnych zasadach - możesz zapytać, czy biuro zmierza w bardziej swobodnym kierunku. Przy kolejnej odprawie spróbuj: „Czuję, że widzę zmianę w kierunku bardziej elastycznych i kreatywnych podejść: czy jest to coś, co powinienem rozważyć?”
2. Podejście „Jak sobie z tym poradzić?”
Niedawno obejrzałem stary odcinek Modern Family, w którym Manny próbuje zbliżyć walczących krewnych, opowiadając każdemu inną historię o udawanym koledze z klasy, który zachowuje się podobnie. Miał nadzieję, że - patrząc z zewnątrz - zobaczą błąd na swój sposób. (Oczywiście, ponieważ jest to komedia, wszyscy mówią mu, że brzmi jak okropna osoba i powinien przestać się z nią uczyć).
W prawdziwym życiu takie podejście może uratować życie (o ile zastosujesz odrobinę finezji). Powiedzmy, że twój szef regularnie ci przeszkadza. Oczywiście, prosząc „Matta” o sposoby na poprawienie „Pat”, który zawsze mówi o tobie, nikogo nie oszuka. Zamiast tego pomyśl o sytuacji, w której ludzie się odcinają, a niektórzy nigdy nie słyszą - cześć, połączenia konferencyjne - a następnie poproś szefa o najlepszą radę.
Powiedzmy, że sugeruje rozpoczęcie każdego połączenia, przypominając wszystkim uczestnikom, aby wszyscy mogli mówić - „przedmowa”. Następnie, tuż przed następnym spotkaniem zespołu, odciągnij go na bok i powiedz mu, że masz kilka pomysłów, na które chciałbyś znaleźć czas. Alternatywnie, jeśli poradzi ci, abyś włączył się w sytuację (np. Mówiąc jednemu z rozmówców, że uważasz, że inny uczestnik nie jest skończony), najlepiej zareaguje na bezpośrednie podejście. Następnym razem, gdy cię odetnie, spróbuj: „Przykro mi, miałem jeszcze jeden punkt, o którym chciałbym powiedzieć”.
Ucząc się reakcji swojego szefa na równoległą sytuację, uzyskasz wgląd w to, jak najprawdopodobniej otrzyma informację zwrotną w podobnych okolicznościach.
3. Podejście „przechodzę przez to”
Tak, szczera dyskusja z szefem na temat nieprofesjonalnego nawyku znajduje się na liście rzeczy, których nigdy nie chcesz robić w pracy. Ale czasami to naprawdę jedyne podejście.
Powiedzmy na przykład, że twój szef jest krzykiem. Jest to nie tylko całkowicie nieciekawe i całkowicie nieprofesjonalne, ale może bardzo łatwo sprawić, że inni członkowie zespołu, partnerzy, a nawet klienci poczują się naprawdę nieswojo. Jeśli szkodzi to twoim relacjom zawodowym, musisz przekazać informację zwrotną swojemu szefowi.
Jeśli postawisz się jako krytykujący swojego szefa, prawdopodobnie uzyska obronę. Zamiast tego powiedz, że dzielisz się uogólnionymi informacjami (nawet jeśli są one przeznaczone specjalnie dla twojego szefa). Spróbuj: „Janet wspomniała mi, że pewnego dnia w biurze czuła się niekomfortowo, ponieważ słyszała podniesione głosy i wulgaryzmy. Pomyślałem, że ważne jest, aby dzielić się jej opiniami. ”
Nie jest łatwo wezwać szefa do złego zachowania, ale czasami jest to twój jedyny wybór. Przynajmniej ta trudna rozmowa przygotuje cię na kolejną sytuację - sprawi, że będziesz już myślał o tym, co robisz, i nie chcesz tego robić, gdy będziesz odpowiedzialny.
