Pamiętam, jak byłem podekscytowany pierwszą pracą. Miałem 16 lat i byłem pracownikiem handlowym w American Eagle Outfitters - nie mogłem się doczekać, aby dowiedzieć się o dżinsowych kolorach i jak korzystać z fantazyjnie wyglądającej kasy.
Kilka tygodni później byłem coraz bardziej sfrustrowany swoim zespołem. Dorastałem, gdy powiedziano mi: „Nawet jeśli nie masz nic do roboty, zawsze jest coś, co możesz zrobić”. Tak więc, byłem zajęty pomaganiem klientom, składaniem koszul, organizowaniem licznika i uzupełnianiem malejących stosów dżinsów. Najwyraźniej nikt inny nie dostał notatki, ponieważ podczas gdy ja krzątałem się i naprawiałem tu i tam, moi współpracownicy opierali się o ladę i rozmawiali, otwarcie przymierzali nowe ubrania na magazynie lub robili długie przerwy na kawę.
Mówiąc delikatnie, denerwowało mnie. Nigdy nie jest to przyjemne uczucie, kiedy wkładasz wszystko w pracę, a ludzie wokół ciebie ledwo się pojawiają. Podczas gdy (zbyt dużo) czasu byłem zły na moich kolegów, od tego czasu wiele się nauczyłem. Głównie dlatego, że bardziej produktywne jest umieszczanie współpracowników na tej samej stronie niż narzekanie na nich.
Ale jak to robisz, kiedy nie jesteś szefem? Wypróbuj te taktyki, aby zmotywować współpracowników do pozostania aktywnym i zaangażowanym.
1. Rozpoznaj, co ich motywuje
We wspaniałej rozmowie na temat motywacji autor i bestseller New York Timesa Gretchen Rubin mówi o czterech typach ludzi i ich reakcji na reguły.
- „Strażnik” to ktoś, kto przestrzega zarówno zewnętrznych (narzuconych Tobie), jak i wewnętrznych (osobistych celów) zasad i jest motywowany spełnieniem. Ta osoba budzi się, myśląc: „Co jest dzisiaj w harmonogramie lub liście rzeczy do zrobienia?”
- „Pytający” to ktoś, kto będzie przestrzegał zasad, jeśli będzie to miało sens, i tym samym będzie zmotywowany rozsądnym rozumowaniem. Ta osoba budzi się i myśli: „Co trzeba dziś zrobić?”
- „Rebelianci” to osoby, które opierają się wszystkim regułom, a zamiast tego motywują je obecne pragnienia. Ta osoba budzi się i myśli: „Co chcę dziś robić?”
- „Obligator” to ktoś, kto przestrzega zasad zewnętrznych, ale zmaga się z własnymi zasadami wewnętrznymi i dlatego jest motywowany zewnętrzną odpowiedzialnością. Ta osoba budzi się i myśli: „Czego ode mnie dziś oczekujesz?”
Nawet zanim zbliżysz się do współpracownika, pamiętaj, jaką on jest osobą. Czy jest zainspirowana „osiągnięciem” czegoś, czy bardziej martwi się, że kogoś zawiedzie? Czy kwestionuje wszystko, czy nienawidzi przestrzegania zasad? Te cechy naprawdę wpływają na to, jak możesz zacząć się komunikować.
Tak więc, jeśli twój współpracownik nie reaguje na autorytatywne podejście („Rebelianci”), może być mądrzej przedstawić raczej wyzwanie niż polecenie: „Jill nie jest pewna, czy możemy zrobić prezentację do popołudnia . Co sądzisz? ”. A jeśli jest„ pytającym ”, może potrzebuje powodu, dla którego powinna wnieść swój wkład:„ Hej, czy jest szansa, że napiszesz ten e-mail podsumowujący do zespołu sprzedaży? Martwię się, że to zbyt surowe, a ty lepiej wyrażać te rzeczy niż ja.
Naprawdę może to być tak proste, jak sformułowanie żądania, które decyduje o tym, czy dana osoba faktycznie słucha.
2. Poproś o pomoc - lub poproś o pomoc
Jeśli nie jesteś szefem, prawdopodobnie nie chcesz otwarcie powiedzieć koledze, żeby zabrał się do pracy. Prawdopodobnie nie będzie skuteczny i prawdopodobnie nie zarobi zbyt wielu przyjaciół w biurze. Zamiast tego powinieneś go przyprowadzić, a nie zawołać.
Co to znaczy? Tak jak mogłem z łatwością poprosić jednego z moich współpracowników, aby pomógł mi uzupełnić półki w AE, możesz poprosić kolegów o podzielenie się z tobą projektem, udzielenie porady na temat napisanego komunikatu prasowego lub zorganizowanie niektórych pliki obok ciebie.
Z drugiej strony, kiedy wydaje się, że ktoś w ogóle nic nie robi, często oferowanie mu pomocy jest czasem produktywne. Zawsze jest szansa, że tak naprawdę zwleka z faktem, że utknął w jakimś pomyśle, może mylił się co do zadania lub był przytłoczony do tego stopnia, że się poddał. Po prostu powiedzenie: „Hej, zauważyłem, że gapisz się na swój komputer przez cały dzień - jestem trochę wolny, czy mogę ci w czymś pomóc?” Może być wszystkim, czego potrzebuje, aby wrócić na właściwe tory lub się otworzyć . Albo w najlepszym przypadku może po prostu odpowiedzieć: „Nie, przepraszam, po prostu się rozproszyłem. Dzięki! ”I skupia się na sobie.
3. Bądź bezpośredni, jak to wpływa na Ciebie
Ale kiedy staje się to powszechnym zjawiskiem i zaczyna odbierać ci pracę, masz prawo uprzejmie powiedzieć jej, że jej brak wysiłku wpływa na twoje postępy. (Uwaga: upewnij się, że mówisz w swoim własnym imieniu, a nie w imieniu swojego kierownika lub firmy).
Jestem wielkim fanem wypowiedzi „ja”, takich jak „Jestem naprawdę zalany tym zadaniem, które dał nam Ted w tym tygodniu, czy wiesz, kiedy będziesz miał czas, aby zacząć”? nie wydamy tej propozycji na czas, jeśli oboje dzisiaj nie nad nią popracujemy. ”Ta niewykorzystana strategia komunikacji zawsze sprawia, że twoje komentarze są mniej konfrontacyjne, a bardziej„ Potrzebuję cię, jak możemy to naprawić razem? ”
Zakładając, że twój współpracownik nie jest celowo leniwy, aby sprawić, że będziesz wyglądać źle, to bezpośrednie podejście często załatwia sprawę. Nawet jeśli nie zależy mu już na pracy, szanse są duże, że nie chce, aby ktokolwiek (w tym ty!) Był na niego zły.
Nie jesteś policjantem pracy, ale nie jesteś również odpowiedzialny za wykonywanie zadań innych ludzi. Więc mów w razie potrzeby. Tylko upewnij się, że mówisz w sposób, który zachęci ludzi do słuchania.
