Mam niepełnosprawność i to bardzo zauważalną. W młodym wieku zdiagnozowano u mnie łagodną postać porażenia mózgowego. Większość ludzi zobaczy, że mój chód jest nieco chwiejny w wyniku tego zaburzenia neurologicznego. Chociaż moje zdolności poznawcze pozostają nienaruszone, mam problem z równowagą, elastycznością mięśni i ogólną siłą nóg. Jeśli będziemy mieli szczęście się spotkać, proszę nie prosić mnie o przeniesienie mrożonej kawy z powrotem na stół - obiecuję, że nie skończy się dobrze!
Jak możesz sobie wyobrazić, napotykam wiele codziennych przeszkód, a moje osobiste różnice to takie, z którymi większość ludzi nigdy nie musi się zmagać ani doświadczać przez całe życie. Ale jest jedna rzecz, którą mam wspólną ze wszystkimi innymi: muszę pracować. Ale co więcej, chcę pracować. Chcę wyróżniać się w pracy, która jest znacząca i którą pasjonuję się z dnia na dzień. Dlaczego moja niepełnosprawność powinna uniemożliwiać mi to doświadczenie?
Prawda jest taka, że obecnie co piąta osoba jest niepełnosprawna, od Porażenia Mózgowego przez Zaburzenia Obsesyjno-Kompulsywne po Aspergera. Podczas gdy objawy niektórych niepełnosprawności są zauważalne, inne stają się widoczne lub manifestują się w pewnych sytuacjach. Na przykład współpracownik, u którego zdiagnozowano Aspergera, może wyraźnie mieć problemy z koncentracją podczas lunchu w hałaśliwej stołówce, ale ta sama osoba pracująca sumiennie i nieprzerwanie przy swoim biurku prawdopodobnie wykona więcej pracy w tej godzinie niż inni przez cały ranek.
Jak zatem osoby niepełnosprawne radzą sobie z naszymi wyjątkowymi sytuacjami podczas rozmowy kwalifikacyjnej o pracę wraz z innymi 80% kandydatów, którzy nie cierpią na niepełnosprawność?
Pracodawcy szukają ludzi, którzy wyrażają zaufanie do swoich umiejętności, mogą wykonywać określone zadania i będą pasować do kultury firmy. Kiedy zaznaczysz wszystkie te pola i to właśnie one zajmą się twoją niepełnosprawnością, zaczynasz osiągać sukces. Dlatego:
1. Sprawia, że pokój staje się łatwiejszy
Możliwe, że osoba przeprowadzająca wywiad chce zadawać pytania, jeśli niepełnosprawność jest niezaprzeczalna. To naturalne; jesteśmy ciekawi ludzi. Ale ponieważ ADA zabrania jej tego, jeśli tego nie podniesiesz, oboje będziecie gapić się na słonia w pokoju. Ponieważ moja niepełnosprawność staje się zauważalna w momencie, gdy wchodzę do pokoju, postanawiam ją potwierdzić w czasie, który wydaje się odpowiedni podczas spotkania.
Mam nadzieję, że sprawię, że ta druga osoba będzie bardziej komfortowa, a także pokażę, że nie mam nic przeciwko temu, co się dzieje. Polecam przełamać lody i rozpocząć rozmowę, gdy jest taki punkt w rozmowie, aby to zrobić (więcej na ten temat poniżej). Zajmując się tym, eliminujesz wszelkie potencjalne niezręczności i pozwalasz wszystkim skupić się na tym, jak niesamowity jesteś jako kandydat.
2. Pokazuje zaufanie do twojej zdolności do odniesienia sukcesu
Znowu jest to słowo. Pewność siebie. Poprowadź rozmowę, ujawniając, że twoja niepełnosprawność wytworzyła siłę charakteru nieporównywalną z żadnym innym pracownikiem, a zatem udowodnisz, że twoja bezpośrednia wartość powinna stać się częścią zespołu. Pamiętam jeden wywiad, w którym wspomniałem, że moje CP nagrodziło mnie grubą skórą. Rzadko wpływają na mnie negatywne komentarze, trudne scenariusze lub potencjalnie niepożądane środowiska. Wyjaśniłem: „Nawet dobrze reaguję na konstruktywną krytykę!”
To przyznanie faktycznie działało na moją korzyść, ponieważ praca, o którą się ubiegałem, obejmowała trudne środowisko korporacyjne z listy Fortune 500, co oznaczało konieczność przeglądu procesu łańcucha dostaw, z którego korzystała od lat i wprowadzenia zupełnie nowej metody dla swoich pracowników. Organizacja szukała kandydata, który mógłby wytrwać w trudnych zadaniach i zachować spokój w stresujących spotkaniach i sytuacjach w miejscu pracy. Jeśli potrafisz znaleźć sposób na powiązanie swojej niepełnosprawności z silną cechą pracy lub charakterystyką - „Mój ADHD naprawdę pomógł mi twórczo myśleć o rozwiązywaniu różnych rodzajów scenariuszy” - prawdopodobnie narysujesz imponujący ukłon. Chcesz być zapamiętany za pewność siebie i bezpośrednie podejście, a nie niezdolność do bycia szczerym i otwartym na pierwszym spotkaniu.
3. Natychmiastowo łączy Cię z ludźmi w pokoju
Moja skłonność do ujawniania się na temat mojej niepełnosprawności pozwala mi łączyć się z ludźmi w pokoju, dzięki czemu mój czas z kierownikiem ds. Rekrutacji lub wyższymi liderami jest szczery i odpowiedni. Ze mną nigdy nie jest to tylko suchy, bezosobowy wywiad, w którym opowiadałeś o swoich przeszłych osiągnięciach i o tym, jak będziesz cennym działem. To bardziej jak znacząca rozmowa między dwojgiem ludzi, w której wyraźnie pokazuję swoją wartość i umiejętności wykraczające poza standardowy format. Unikaj łączenia się z resztą kandydatów poprzez wcześniejsze nawiązanie połączenia. Zajęcie się niepełnosprawnością pokazuje twoją uczciwość, na co niewielu ankieterów patrzy z niechęcią.
Teraz pewnie zastanawiasz się, jak właściwie wychować swoją niepełnosprawność, szczególnie jeśli nie jest to zauważalne z nietoperza. Staraj się od niechcenia wcielić go w rozmowę. Moimi ulubionymi sekwencjami są zawsze popularne pytania, takie jak „Jakie są twoje mocne strony?” Lub „Dlaczego powinniśmy cię zatrudnić?” Są to idealne okazje do przedstawienia pozytywnych skojarzeń z niepełnosprawnością, sposobów, w jakie kształtuje ona twoje osobowość i sposób, w jaki kształtuje się sposób, w jaki podchodzisz do scenariuszy życia. Oczekiwanie na tego rodzaju pytania jest o wiele bardziej skuteczne niż przypadkowe uścisk dłoni ankietera i wyrzucenie: „Hej, mam porażenie mózgowe. Nie zauważyłeś?
Kiedy już o tym wspomnisz, przejdź dalej - lub wstaw anegdotę o tym, jak pozytywnie się to rozgrywa w twoim życiu zawodowym, gdzie ma to sens, ale nie zastanawiaj się nad tym. Pozwól swoim przeszłym doświadczeniom i konkretnym kwalifikacjom mówić same za siebie, bez niepełnosprawności informującej o całym spotkaniu. Pracowałeś zbyt ciężko, aby pozwolić cokolwiek poza silnym tłem i wznowić, aby przyciągnąć całą uwagę.
