Jestem zadowolona z ludzi. Lubię, kiedy inni ludzie są ze mnie zadowoleni - kiedy są zadowoleni z mojej pracy, dobrze oceniają to, co osiągam i po prostu mnie lubią .
Właśnie dlatego mój żołądek był w węzłach, kiedy - w wieku siedmiu lat - starałem się zdecydować, jaki smakołyk przynieść na resztę drugiej klasy. Kayla nie lubiła czekolady, ale Evan tak. Matt pomyślał, że babeczki są głupie, ale były ulubieńcem Abby.
Byłem torturowany, a nawet słusznie rozważałem wprowadzenie innego rodzaju poczęstunku dla wszystkich.
W tym momencie moja mama zaoferowała mi brutalną (ale prawdziwą) mądrość: nigdy nie sprawisz, że wszyscy będą szczęśliwi.
Łapanie tchu! Co?! Moje gardło zaciskało się na samą sugestię, że nie wszyscy będą na księżycu z moim wkładem.
Ale potem przeczytałem post na blogu Setha Godina na ten temat i zdałem sobie sprawę z czegoś ważnego: niemożność zadowolenia wszystkich może być naprawdę wyzwalająca.
Po pierwsze, zaakceptowanie tego prostego faktu usuwa tak wielką presję. Twoim jedynym celem jest zrobienie jak najlepiej, a nie osiągnięcie niemożności spełnienia oczekiwań i pragnień każdej osoby.
Pogodzenie się z tą rzeczywistością daje również poczucie własnej wartości. Nie chodzisz już na paluszkach, próbując upewnić się, że wszyscy są zadowoleni (często kosztem własnego szczęścia). Zamiast tego możesz wykorzystać ten fakt, aby bardziej skupić się na sobie i podejmować decyzje na podstawie własnej wiedzy i spostrzeżeń, a nie pod silnym wpływem życzeń ludzi wokół ciebie.
„Nie ma w ogóle nic dobrego, wiedząc, że nie możesz zadowolić wszystkich, ale nie wykorzystuj tej wiedzy, aby być odważniejszym, chodzić lżejszym i lepiej pracować dla tych, których możesz zadowolić”, mówi Godin w swoim utworze.
Jako pierwszy podniosę rękę i powiem, że to wszystko wydaje się sprzeczne z intuicją, szczególnie gdy jesteś urodzonym ludem, tak jak ja.
Poświęć jednak trochę czasu na podważenie tego niepodważalnego faktu i jestem pewien, że zdasz sobie sprawę, że nieuniknione rozczarowanie innych może faktycznie dać ci siłę - o ile na to pozwolisz.
Aha, a jeśli się zastanawiasz, w końcu zdecydowałem się na babeczki czekoladowe do drugiej klasy. Kayla i Matt musieli sobie z tym poradzić. I wiesz co? Wszyscy żyliśmy, aby opowiedzieć tę historię.
