Niezależnie od tego, czy korzystasz z dystrybucji Debiana opartej na systemie Linux, takiej jak Debian, Ubuntu, Mint lub SolyDX, czy używasz dystrybucji Linuksa opartej na systemie Red Hat, takiej jak Fedora lub CentOS, sposób instalacji aplikacji na twoim komputerze jest taki sam.
Fizyczna metoda instalacji oprogramowania może być inna. Na przykład narzędzia graficzne w Ubuntu to Software Center i Synaptic, natomiast w Fedorze YUM Extender i openSUSE używa Yast. Narzędzia wiersza poleceń to apt-get dla Ubuntu i Debiana lub yum dla Fedory i zypper dla openSUSE.
Jedyne, co mają ze sobą wspólnego to fakt, że aplikacje są pakowane, aby ułatwić ich instalację.
Dystrybucje oparte na Debianie wykorzystują format pakietu .deb, natomiast dystrybucje oparte na Red Hat wykorzystują pakiety rpm. Dostępnych jest wiele innych typów pakietów, ale generalnie działają one w podobny sposób.
Czym są repozytoria?
Repozytorium oprogramowania zawiera pakiety oprogramowania.
Podczas wyszukiwania za pośrednictwem Centrum oprogramowania lub korzystania z narzędzia, takiego jak apt-get lub yum, wyświetlana jest lista wszystkich pakietów w repozytoriach dostępnych dla systemu.
Repozytorium oprogramowania może przechowywać swoje pliki na jednym serwerze lub na wielu różnych serwerach zwanych serwerami lustrzanymi.
Jak zainstalować pakiety
Najłatwiejszym sposobem na znalezienie pakietów jest dostarczenie narzędzi graficznych przez menedżera pakietów twojej dystrybucji.
Narzędzia graficzne pomagają rozwiązać problemy z zależnościami i sprawdzić, czy instalacja działa poprawnie.
Jeśli wolisz korzystać z wiersza poleceń lub korzystasz z serwera bezgłowego (tzn. Nie ma środowiska graficznego / menedżera okien), możesz użyć menedżerów pakietów w wierszu poleceń.
Oczywiście można zainstalować pojedyncze pakiety. W dystrybucjach opartych na Debianie można użyć polecenia dpkg do zainstalowania plików .deb. W dystrybucjach opartych na Red Hat możesz po prostu użyć polecenia rpm.
Co to jest w pakiecie
Aby zobaczyć zawartość pakietu Debiana, możesz otworzyć go w menedżerze archiwum. Pliki zawarte w pakiecie są następujące:
- Kontrola
- Dane
- Debian-binary
Plik binarny Debiana zawiera numer wersji formatu Debiana, a zawartość prawie zawsze jest ustawiona na 2.0.
Plik kontrolny to na ogół skompresowany plik tar. Zawartość pliku kontrolnego definiuje ważne cechy pakietu w następujący sposób:
- Nazwa paczki
- Numer wersji
- Architektura
- Opiekun
- Zainstalowany rozmiar
- Zależności
- Sekcja (tj. Grafika)
- Priorytet
- Strona główna
- Opis
Plik danych, który jest również spakowanym plikiem tar, zapewnia strukturę folderów dla pakietu. Wszystkie pliki w pliku danych są rozszerzane do odpowiedniego folderu w systemie Linux.
Jak tworzyć pakiety
Aby utworzyć pakiet, musisz mieć coś, co chcesz dostarczyć w postaci spakowanej.
Programista mógł utworzyć kod źródłowy, który działa pod Linuksem, ale który nie jest aktualnie spakowany dla twojej wersji Linuksa. W tym przypadku możesz chcieć utworzyć pakiet Debiana lub pakiet RPM.
Ewentualnie jesteś programistą i chcesz tworzyć pakiety dla własnego oprogramowania. Najpierw musisz skompilować kod i upewnić się, że działa, ale następnym krokiem jest utworzenie pakietu.
Nie wszystkie pakiety wymagają kodu źródłowego. Na przykład możesz utworzyć pakiet zawierający obrazy Szkocji lub określony zestaw ikon.
Ten przewodnik pokazuje, jak tworzyć pakiety .deb i .rpm.
