Czytelnik zadzwonił dziś, aby porozmawiać o moim CEA-2010 instrukcji pomiaru wyjściowego subwoofera (tak, czytelnicy faktycznie nazywają mnie w niedziele, aby porozmawiać o takich rzeczach, jak pomiar subwoofera) i dał mi smutną wiadomość, że Tom Nousaine, znany pisarz i inżynier dźwięku za swoje pisma w takich publikacjach jak Audio , Przegląd stereo , Dźwięk i obraz , The $ ensible $ ound i The Audio Critic, zmarł kilka dni temu w dość młodym wieku 69 lat.
Podziwiałem wiele rzeczy dotyczących Toma. Moim zdaniem, był jedną z patetycznie malutkiej liczby autorów nagrań z napędem i zamiłowaniem do ambitnych projektów, takich jak ślepe testowanie głośników i subwooferów, i budowanie własnego "najlepszego" subwoofera z ośmioma 15-calowymi głośnikami. sterowniki. Był jednym z niewielu chętnych do popierania wysoce niepopularnych opinii, takich jak jego przekonanie, że elektronika audio nie ma większego wpływu na brzmienie systemu, a kable wcale go nie czynią. Wśród dziennikarzy był jednym z najbardziej doświadczonych i innowacyjnych praktyków pomiarów głośników. Miał małą fortunę w sprzęcie pomiarowym, wszystko opłacone z własnej kieszeni, a nie dostarczane przez czasopisma, dla których pracował. (Więc przynajmniej mi to powiedział).
Co najważniejsze, był on pierwszym dziennikarzem, moim zdaniem, wykonującym sensowne i kompetentne pomiary subwooferów, ponieważ był absolutnie pierwszym, który zdał sobie sprawę, że moc wyjściowa subwoofera jest co najmniej tak samo ważna i prawdopodobnie bardziej niż jego charakterystyka częstotliwościowa. Był także pierwszym dziennikarzem audio, według mojej wiedzy, aby rozpoznać znaczenie używania wielu subwooferów w celu wygładzenia efektów akustyki pomieszczenia.
Wszystko, co powiedzieliśmy, było całkiem jasne, że Tom uważał mnie - i wielu innych pisarzy audio - za wroga. Tom przejął pomiar głośników na Przegląd stereo kiedy legendarny Julian Hirsch przeszedł na emeryturę i kontynuował tę rolę, kiedy Przegląd stereo przemienił się w Dźwięk i obraz . Osiągnąłem Tom jako S & V " Gdybym opuścił czasopismo, zmierzył się z mówcą, ponieważ uważał, że jest zbyt wiele artykułów - kilka napisanych przeze mnie - które były bardziej audiofilskie, mniej naukowe, niż on wolał.
Entuzjaści kina domowego przyjęli Nousaine'a za jego przełomową pracę nad subwooferami, a jego talent do wyjaśniania jego metod i wyników w czysty, przyjazny język angielski.
Ale audiofile - czyli entuzjaści tradycyjnych, dwukanałowych systemów stereo - oczerniali go i nie bez powodu. Jeśli czytasz wiele jego starych artykułów, łatwo można odnieść wrażenie, że je dla nich ma. Często wydawało mi się, że kiedykolwiek w audiofilskich wydawnictwach, takich jak na przykład, pojawiło się powszechne pojęcie o dźwięku Absolutny dźwięk i Stereophile Tom wymyślił ślepy test odsłuchowy z zamiarem obalenia go. Audiofile uważają, że podstawki głośnikowe mają znaczenie? Tom "udowodnił, że się mylą". Audiofile nie lubiły oryginalnych głośników THX? Tom "udowodnił, że się mylą". Oczywiście nie czytałem całej jego pracy, ale zdecydowanie nie czytałem testu, który przeprowadził, co do którego audiofile mieli rację.
Pamiętam, że po pisarzu w Stereophile nazwał go "łasicą" Krytyk muzyczny - za jego zgodą, jestem tego pewien, i spodziewam się również z jego zachętą -- dokonał jego oficjalnego pseudonimu, w oczywistej (i prawdopodobnie udanej) próbie drażnienia jego nemezis.
Gorliwy, gdy Tom starał się obalić audiofilskie przekonania, jego wkład w rozwój branży audio był ważniejszy niż w przypadku wszystkich, z wyjątkiem kilku autorów, których mogę wymienić. W dzisiejszych czasach nie ma zbyt wielu pisarzy audio z odwagą, by przeciwstawić się powszechnie uznawanym wierzeniom, lub próbom odkrywania czegoś nowego na temat audio, a nie tylko papugowaniu shibbolet. Drażliwy, jak mój związek z Tomem, był smutny, że go nie ma i chciałbym, żeby ktoś zajął jego miejsce.
Powyższy obrazek jest jednym z jego strony internetowej. To z artykułu o "ostatecznym subwooferze", o którym wspomniałem wyżej - niesamowitym dziele w stylu powieści graficznej, który początkowo działał w ówczesnym nowym Dźwięk i obraz pod koniec lat 90. Chociaż obraz "audio szalonego naukowca" nosi jedynie podobieństwo do Toma, to oddaje jego ducha, napęd i ambicje o wiele lepiej niż jakiekolwiek zdjęcie.
BTW, rodzina Toma poprosiła, aby zamiast kwiatów, darowizny na pamiątkę Toma zostały przekazane do Krajowego Domu Dziecka VFW.
