Structured Query Language (SQL) to zestaw instrukcji używanych do interakcji z relacyjną bazą danych. W rzeczywistości SQL jest jedynym językiem, który rozumie większość baz danych. Za każdym razem, gdy wchodzisz w interakcję z taką bazą danych, oprogramowanie tłumaczy twoje polecenia (bez względu na to, czy są to kliknięcia myszą lub wpisy w formularzu) w instrukcji SQL, którą baza danych potrafi zinterpretować. SQL ma trzy główne komponenty: język manipulacji danymi (DML), język definicji danych (DDL) i język kontroli danych (DCL).
Typowe zastosowania SQL w Internecie
Jako użytkownik dowolnego oprogramowania opartego na bazie danych prawdopodobnie używasz języka SQL, nawet jeśli go nie znasz. Na przykład dynamiczna strona internetowa bazująca na bazie danych (jak większość witryn internetowych) pobiera dane z formularzy i kliknięć przez użytkownika i wykorzystuje je do tworzenia zapytania SQL, które pobiera informacje z bazy danych wymagane do wygenerowania następnej strony internetowej.Rozważ przykład prostego katalogu online z funkcją wyszukiwania. Strona wyszukiwania może składać się z formularza zawierającego tylko pole tekstowe, w którym wpisujesz wyszukiwane hasło, a następnie kliknij przycisk wyszukiwania. Po kliknięciu przycisku serwer sieciowy pobiera wszelkie rekordy z bazy danych produktów zawierających wyszukiwane hasło i wykorzystuje wyniki w celu utworzenia strony internetowej właściwej dla danego żądania.Na przykład, jeśli szukałeś produktów zawierających termin "irlandzki", serwer może użyć następującej instrukcji SQL do pobrania powiązanych produktów: WYBIERZ *Z produktówGDZIE nazwa LIKE '% irish%'
Przetłumaczone, to polecenie pobiera wszystkie rekordy z tabeli bazy danych o nazwie "produkty", które zawierają znaki "irlandzki" w dowolnym miejscu w nazwie produktu. Język manipulacji danymi (DML) zawiera podzbiór najczęściej używanych poleceń SQL, które po prostu manipulują zawartością bazy danych w jakiejś formie. Cztery najpopularniejsze komendy DML pobierają informacje z bazy danych (polecenie SELECT), dodają nowe informacje do bazy danych (polecenie INSERT), modyfikują informacje przechowywane w bazie danych (polecenie UPDATE) i usuwają informacje z bazy danych ( Polecenie DELETE). Język definicji danych (DDL) zawiera rzadziej używane polecenia. Polecenia DDL modyfikują faktyczną strukturę bazy danych, a nie zawartość bazy danych. Przykłady najczęściej używanych poleceń DDL obejmują te używane do generowania nowej tabeli bazy danych (CREATE TABLE), modyfikowania struktury tabeli bazy danych (ALTER TABLE) i usuwania tabeli bazy danych (DROP TABLE). Język kontroli danych (DCL) służy do zarządzania dostępem użytkowników do baz danych. Składa się z dwóch komend: komendy GRANT, służącej do dodawania uprawnień do bazy danych dla użytkownika oraz komendy REVOKE służącej do usuwania istniejących uprawnień. Te dwa polecenia stanowią rdzeń modelu zabezpieczeń relacyjnej bazy danych. Na szczęście dla tych z nas, którzy nie są programistami komputerowymi, polecenia SQL mają składnię podobną do języka angielskiego. Zwykle zaczynają się od instrukcji poleceń opisującej akcję do wykonania, po której następuje klauzula opisująca cel polecenia (np. Konkretna tabela w bazie danych, której dotyczy polecenie) i wreszcie szereg klauzul zawierających dodatkowe instrukcje.Często po prostu czytanie instrukcji SQL na głos daje bardzo dobre pojęcie o tym, co polecenie ma zrobić. Poświęć chwilę, aby przeczytać ten przykład instrukcji SQL: KASOWAĆOD studentówWHERE graduation_year = 2014
Czy możesz zgadnąć, co zrobi to oświadczenie? Uzyskuje dostęp do tabeli bazy danych studenta i usuwa wszystkie zapisy dla studentów, którzy ukończyli studia w 2014 roku. W tym artykule przyjrzeliśmy się kilku prostym przykładom SQL, ale SQL jest szerokim i potężnym językiem. Aby uzyskać bardziej szczegółowe wprowadzenie, zobacz Podstawy SQL. Język manipulacji danymi
Język definicji danych
Język kontroli danych
Struktura polecenia SQL
Nauka programowania SQL
