Protokół DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) to protokół służący do szybkiego, automatycznego i centralnego zarządzania dystrybucją adresów IP w sieci.
Protokół DHCP służy również do skonfigurowania poprawnej maski podsieci, bramy domyślnej i informacji o serwerze DNS na urządzeniu.
Jak działa DHCP
Serwer DHCP jest używany do wydawania unikatowych adresów IP i automatycznego konfigurowania innych informacji o sieci. W większości domów i małych firm router działa jako serwer DHCP. W dużych sieciach pojedynczy serwer może działać jako serwer DHCP.
W skrócie, proces przebiega następująco: Urządzenie (klient) żąda adresu IP z routera (hosta), po którym host przydziela dostępny adres IP, aby umożliwić klientowi komunikację w sieci. Trochę więcej szczegółów poniżej …
Po włączeniu urządzenia i połączeniu z siecią, która ma serwer DHCP, wysyła żądanie do serwera, zwane żądaniem DHCPDISCOVER.
Po dojściu pakietu DISCOVER do serwera DHCP, serwer próbuje utrzymać adres IP, z którego urządzenie może korzystać, a następnie oferuje klientowi adres z pakietem DHCPOFFER.
Po złożeniu oferty dla wybranego adresu IP urządzenie odpowiada na serwer DHCP pakietem DHCPREQUEST, aby go zaakceptować, po czym serwer wysyła potwierdzenie ACK, które jest używane do potwierdzenia, że urządzenie ma określony adres IP i do zdefiniowania czas, przez który urządzenie może użyć adresu przed uzyskaniem nowego.
Jeśli serwer zdecyduje, że urządzenie nie może mieć adresu IP, wyśle NACK.
Wszystko to dzieje się bardzo szybko i nie musisz znać żadnych szczegółów technicznych, które właśnie przeczytałeś, aby uzyskać adres IP z serwera DHCP.
Uwaga: Bardziej szczegółowe spojrzenie na różne pakiety zaangażowane w ten proces można przeczytać na stronie Microsoft - podstawy DHCP.
Zalety i wady korzystania z DHCP
Komputer lub każde inne urządzenie, które łączy się z siecią (lokalną lub internetową), musi być odpowiednio skonfigurowane do komunikacji w tej sieci. Ponieważ DHCP zezwala na taką konfigurację automatycznie, jest używany w prawie każdym urządzeniu, które łączy się z siecią, w tym komputerami, przełącznikami, smartfonami, konsolami do gier itp.
Ze względu na to dynamiczne przydzielanie adresu IP, istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że dwa urządzenia będą miały ten sam adres IP, co jest bardzo łatwe do uruchomienia przy użyciu przydzielonych ręcznie statycznych adresów IP.
Korzystanie z DHCP znacznie ułatwia zarządzanie siecią. Z administracyjnego punktu widzenia każde urządzenie w sieci może uzyskać adres IP z niczym więcej niż domyślnymi ustawieniami sieci, skonfigurowanymi w celu automatycznego uzyskiwania adresu. Jedyną alternatywą jest ręczne przydzielanie adresów każdemu urządzeniu w sieci.
Ponieważ te urządzenia mogą automatycznie uzyskiwać adres IP, mogą się swobodnie przemieszczać z jednej sieci do drugiej (biorąc pod uwagę, że wszystkie są skonfigurowane za pomocą protokołu DHCP) i automatycznie otrzymują adres IP, co jest bardzo przydatne w przypadku urządzeń mobilnych.
W większości przypadków, gdy urządzenie ma adres IP przypisany przez serwer DHCP, ten adres IP będzie się zmieniać za każdym razem, gdy urządzenie połączy się z siecią. Jeśli adresy IP są przypisywane ręcznie, oznacza to, że administracja musi nie tylko przekazywać określony adres każdemu nowemu klientowi, ale istniejące adresy, które są już przypisane, muszą być ręcznie nieprzypisany dla każdego innego urządzenia używającego tego samego adresu. Jest to nie tylko czasochłonne, ale ręczne konfigurowanie każdego urządzenia zwiększa także prawdopodobieństwo wystąpienia błędów spowodowanych przez człowieka.
Chociaż istnieje wiele zalet korzystania z DHCP, są też z pewnością pewne wady. Dynamiczne, zmieniające się adresy IP nie powinny być używane w przypadku urządzeń stacjonarnych i wymagających stałego dostępu, takich jak drukarki i serwery plików.
Chociaż takie urządzenia istnieją głównie w środowisku biurowym, niepraktyczne jest przypisywanie ich z ciągle zmieniającym się adresem IP. Na przykład, jeśli drukarka sieciowa ma adres IP, który zmieni się w pewnym momencie w przyszłości, każdy komputer podłączony do tej drukarki będzie musiał regularnie aktualizować swoje ustawienia, aby ich komputery mogły się z nią skontaktować.
Ten rodzaj konfiguracji jest bardzo niepotrzebny i można go łatwo uniknąć przez nie używając DHCP dla tych typów urządzeń, a zamiast tego przypisując im statyczny adres IP.
Ten sam pomysł wchodzi w grę, jeśli potrzebujesz stałego zdalnego dostępu do komputera w sieci domowej. Jeśli DHCP jest włączony, ten komputer otrzyma w pewnym momencie nowy adres IP, co oznacza, że ten, który nagrałeś, ponieważ ma ten komputer, nie będzie dokładny przez długi czas. Jeśli korzystasz z oprogramowania do zdalnego dostępu, które opiera się na dostępie do adresu IP, musisz użyć statycznego adresu IP dla tego urządzenia.
Więcej informacji na temat DHCP
Serwer DHCP definiuje zasięg, lub zasięg , adresów IP, których używa do obsługi urządzeń z adresem. Ta pula adresów jest jedynym sposobem, w jaki urządzenie może uzyskać prawidłowe połączenie sieciowe.
Jest to kolejny powód, dla którego DHCP jest tak przydatny - ponieważ pozwala on wielu urządzeniom na łączenie się z siecią przez pewien czas, bez potrzeby masowej puli dostępnych adresów. Na przykład, nawet jeśli tylko 20 adresów jest definiowanych przez serwer DHCP, 30, 50 lub nawet 200 (lub więcej) urządzeń może łączyć się z siecią tak długo, jak nie więcej niż 20 używa jednocześnie jednego z dostępnych adresów IP.
Ponieważ DHCP przypisuje adresy IP na określony czas (a wynajem okres), używając komend takich jak ipconfig aby znaleźć adres IP twojego komputera, przyniesie z czasem różne wyniki.
Chociaż DHCP jest wykorzystywany do dostarczania dynamicznych adresów IP swoim klientom, nie oznacza to, że statyczne adresy IP nie mogą być również używane w tym samym czasie. Mikstura urządzeń, które otrzymują adresy dynamiczne i urządzenia, które mają przypisane im adresy IP, może istnieć w tej samej sieci.
Nawet usługodawca internetowy używa DHCP do przydzielania adresów IP. Widać to podczas identyfikacji publicznego adresu IP. Prawdopodobnie zmieni się on z czasem, o ile twoja sieć macierzysta nie ma statycznego adresu IP, co zwykle ma miejsce tylko w przypadku firm, które mają publicznie dostępne usługi sieciowe.
W systemie Windows APIPA przypisuje specjalny tymczasowy adres IP, gdy serwer DHCP nie dostarcza funkcjonalnego adresu do urządzenia i używa tego adresu, dopóki nie uzyska takiego, który działa.
Grupa robocza Dynamic Host Configuration Internet Engineering Task Force utworzyła DHCP.
