Technologia NFC może pewnego dnia stać się standardem przy zakupie przedmiotów w sklepach za pomocą urządzeń mobilnych. Może być również używany do dzielenia się pewnymi rodzajami informacji cyfrowych z tymi urządzeniami w celach informacyjnych lub społecznych.
Wiele telefonów komórkowych obsługuje technologię NFC, w tym Apple iPhone (począwszy od iPhone 6) i urządzenia z systemem Android. Zobacz telefony NFC: lista ostateczna dla podziału określonych modeli. Wsparcie to można również znaleźć w niektórych tabletach i urządzeniach do noszenia (w tym Apple Watch). Aplikacje, w tym Apple Pay , portfel Google i PayPal obsługuje najbardziej powszechne zastosowania płatności mobilnych w tej technologii.
NFC pochodzi od grupy o nazwie Forum NFC, która opracowała dwa kluczowe standardy dla tej technologii w połowie 2000 roku. Forum NFC nadal kieruje rozwojem technologii i jej przyjęciem w branży (w tym formalnym procesem certyfikacji urządzeń).
Jak działa NFC
NFC jest formą technologii RFID (Radio Frequency Identification) opartej na specyfikacjach ISO / IEC 14443 i 18000-3. Zamiast korzystać z Wi-Fi lub Bluetooth, komunikacja NFC przebiega samodzielnie przy użyciu tych standardów komunikacji bezprzewodowej. Zaprojektowany dla środowisk o bardzo niskim poborze mocy (znacznie niższy niż nawet Bluetooth), technologia NFC działa w zakresie częstotliwości 0,01356 GHz (13,56 MHz) i obsługuje tylko połączenia o niskiej przepustowości (poniżej 0,5 Mb / s). Te charakterystyki sygnału powodują, że fizyczny zasięg NFC jest ograniczony do zaledwie kilku cali (technicznie, w granicach 4 centymetrów).
Urządzenia obsługujące NFC zawierają wbudowany układ komunikacyjny z nadajnikiem radiowym. Nawiązanie połączenia NFC wymaga zbliżenia urządzenia do innego chipa z obsługą NFC. Powszechną praktyką jest fizyczne dotykanie lub uderzanie dwóch urządzeń NFC w celu zapewnienia połączenia. Uwierzytelnianie sieciowe i pozostałe ustawienia połączenia odbywają się automatycznie.
Praca z tagami NFC
"Tagi" w NFC to małe fizyczne chipy, zwykle osadzone w naklejkach lub breloczkach), które zawierają informacje, które mogą czytać inne urządzenia NFC. Te znaczniki działają jak przeprogramowane Kody QR które można odczytać automatycznie (zamiast ręcznie skanować do aplikacji).
W porównaniu z transakcjami płatniczymi, które wymagają dwukierunkowej komunikacji między parą urządzeń NFC, interakcja z tagami NFC obejmuje tylko jednokierunkowy (czasami nazywany "tylko do odczytu") transfer danych. Tagi nie mają własnych baterii, lecz są aktywowane w oparciu o moc z sygnału radiowego urządzenia inicjującego.
Odczytywanie tagu NFC wyzwala dowolne z kilku działań na urządzeniu, takich jak:
- Włączanie i wyłączanie głośności dźwięku urządzenia, połączenia Bluetooth i / lub Wi-Fi
- automatyczne otwieranie aplikacji i uruchamianie operacji (np. odtwarzanie muzyki lub uruchamianie timera)
- odczytywanie danych z tagu i wyświetlanie go na urządzeniu (na mapie, liście kontaktów lub w e-mailu)
Kilka firm i punktów sprzedaży sprzedaje znaczniki NFC konsumentom. Tagi mogą być zamawiane puste lub ze wstępnie zakodowanymi informacjami. Firmy takie jak GoToTags dostarczają pakiety oprogramowania kodującego niezbędne do napisania tych tagów.
Zabezpieczenia NFC
Włączenie urządzenia z niewidocznymi połączeniami bezprzewodowymi NFC oczywiście budzi pewne obawy związane z bezpieczeństwem, szczególnie gdy są one wykorzystywane do transakcji finansowych. Bardzo krótki zasięg sygnałów NFC pomaga obniżyć zagrożenia bezpieczeństwa, ale złośliwe ataki są nadal możliwe przez manipulowanie nadajnikami radiowymi, z którymi urządzenie łączy się (lub kradzież samego urządzenia). W porównaniu z ograniczeniami zabezpieczeń fizycznych kart kredytowych, które pojawiły się w USA w ostatnich latach, technologia NFC może być realną alternatywą.
Manipulowanie danymi na prywatnych tagach NFC może również spowodować poważne problemy. Tagi używane w osobistych kartach identyfikacyjnych lub paszportach mogą na przykład zostać zmodyfikowane, aby fałszować dane o osobie w celu oszustwa.
