Pixilation to styl animacji bardzo podobny do ruchu stop. O ile nie jest niezwykle ważne, aby ogłaszać piksele w ogólnym znaczeniu publicznym, to rozwinęło się ono jako inny styl i medium niż w przypadku innych animacji poklatkowych.
Różnica między Pixilation i Stop Motion
Pixilation to animacja poklatkowa wykorzystująca ludzi zamiast lalek. Zamiast tworzyć armaturę i fotografować ją, fotografujesz osobę wykonującą niewielkie ruchy przyrostowe. Rezultatem jest surrealistyczne spojrzenie na nasz prawdziwy świat. Prawa fizyki i świata rzeczywistego nie mają już zastosowania, ponieważ używamy animacji, ale ponieważ nasze środowisko i bohaterowie są prawdziwymi miejscami, ma to wyjątkowy wpływ na tworzenie filmów.
Sposób, w jaki robisz pikowanie, jest taki sam, jak zatrzymanie ruchu, ale oprócz animatora potrzebujesz przynajmniej jednej bardzo cierpliwej osoby. Twoi aktorzy trzymają pozę podczas robienia zdjęcia, poruszają się stopniowo, a potem robisz kolejne zdjęcie. To takie proste!
Historia Pixilation
Pikfilacja istnieje od wczesnego filmu, w jej najwcześniejszych formach można ją zobaczyć w filmach, które pochodzą z lat 1910-tych. Pixililacja tak naprawdę nie wystartowała do lat 50-tych z mężczyzną o nazwisku Norman McLaren. Najsławniejszym filmem McLarena w pikselach i prawdopodobnie najsłynniejszym filmem na temat pixilingu są Sąsiedzi. Film odzwierciedla wątki antywojenne za sprawą dwóch zwaśnionych sąsiadów, a wykorzystanie pixilizacji sprawia, że dzieje się to w naszym własnym świecie, jeśli nie bardziej przesadnym.
Jednym z najwybitniejszych animatorów, którzy dziś pracują z pixilacją, jest animator PES. Jego nominowany do Oskara film krótkometrażowy Fresh Guacamole łączy piksele z tradycyjnym ruchem stop w zabawny i kreatywny sposób. Pixilation nie tylko odegrało dużą rolę w świecie niezależnej animacji, ale także w teledyskach.
Popularne przykłady Pixilation
Prawdopodobnie najbardziej znanym przykładem pixilacji jest Sledgehammer Petera Gabriela. Podobnie jak PES, łączy piksele z tradycyjnym ruchem stop. Jeszcze dzisiaj piksele są wciąż duże na scenie teledysków. Najtrudniejszy przycisk do brania białych pasków, Radiohead tam jest, i OK Go End Love wszystkie wykorzystują pixilację i tradycyjny ruch stop.
Powód, dla którego tak bardzo lubię piksele, jest bardziej na kreatywnym końcu. Jest tak niskie koszty wstępu, aby stworzyć zbieranie pikseli, wszystko czego potrzebujesz to znajomi i aparat fotograficzny. Film OK Go jest świetnym tego przykładem. Wszystko, czego naprawdę potrzebowali, to ich bluzy i aparat fotograficzny, do których mogliby się udać, nawet nakręcili to w parku, więc nie potrzebujesz nawet szalonych zestawów.
Pixilation jako brama do świata ruchu stop
Myślę, że piksele to świetny wstęp do świata tradycyjnego ruchu stop-motion, dzięki szybkiemu obrotowi możesz szybko tworzyć szorty i przenosić to, czego się nauczyłeś, do świata szkieletów i zestawów. Wszystko, co dotyczy wideo z pikselami, odnosi się również do tradycyjnego zatrzymania ruchu, więc fajnie jest z nimi grać w tę iz powrotem.
Jest powód, dla którego jest tak długo i ludzie zwracają się do niego raz po raz z powodu swoich wizualizacji. Smartfony mają teraz takie genialne kamery, możesz zrobić cały teledysk z tym, co już masz w kieszeni.
