Naprawiony nośnik lub dysk twardy to bardzo rozległy i zróżnicowany rynek. Dyski twarde mieszczą się w zakresie od dysków macierzy dysków o dużej pojemności do małych dysków microdrives o wielkości jednej czwartej. Biorąc pod uwagę różnorodność napędów dostępnych na rynku, jak można wybrać właściwy napęd dla swojego komputera?
Znalezienie odpowiedniego dysku naprawdę sprowadza się do tego, co wiesz na dysku. Czy wydajność jest motorem napędowym komputera? Czy liczy się tylko pojemność? A może to jest estetyka? Są to trzy podstawowe kategorie do badania dowolnego dysku twardego dostępnego na rynku. Mamy nadzieję, że ten przewodnik pomoże ci określić, które z tych czynników są ważne i jak na nie patrzeć przy zakupie następnego dysku twardego.
Wydajność
Wydajność jest czynnikiem decydującym o wyborze większości dysków twardych. Wolny dysk twardy bezpośrednio wpływa na wszystkie zadania obliczeniowe. Wydajność dysku twardego jest naprawdę określona przez cztery główne atrybuty dysku:
- Berło
- Prędkość obrotowa
- Czas dostępu
- Rozmiar bufora
Interfejsy
Obecnie istnieją dwa podstawowe interfejsy używane do dysków twardych dla komputerów osobistych dostępnych na rynku: Serial ATA (SATA) i IDE (lub ATA). Istnieje również interfejs SCSI, który był wcześniej używany dla niektórych komputerów o wysokiej wydajności, ale od tego czasu został usunięty i jest zwykle używany tylko do przechowywania serwera.
Interfejsy IDE są najczęstszą formą interfejsu znajdującą się na komputerach osobistych. Dostępnych jest kilka szybkości dla IDE, od ATA / 33 do ATA / 133. Większość napędów obsługuje standard ATA / 100 i jest kompatybilna wstecz ze starszymi wersjami. Liczba w tej wersji wskazuje maksymalną przepustowość w megabajtach na sekundę obsługiwaną przez interfejs. W związku z tym interfejs ATA / 100 może obsługiwać 100 MB / s. Obecnie żaden dysk twardy nie jest w stanie osiągnąć tych stałych szybkości transferu, więc nic poza ATA / 100 nie jest potrzebne.
Dla wielu urządzeń
Największą wadą standardu IDE jest sposób obsługi wielu urządzeń. Każdy kontroler IDE ma 2 kanały, które z kolei mogą obsługiwać 2 urządzenia. Sterownik musi jednak skalować swoją prędkość do najwolniejszego urządzenia na kanale. Dlatego widzisz 2 kanały IDE: jeden dla dysków twardych i drugi dla napędów optycznych. Dysk twardy i napęd optyczny na tym samym kanale powoduje, że kontroler zmniejsza jego wydajność do prędkości napędu optycznego, co obniża wydajność dysku twardego.
Serial ATA
Serial ATA to nowy interfejs i szybko zastępuje IDE dla dysków twardych. Prosty interfejs wykorzystuje jeden kabel na dysk i ma prędkość od 150 MB / s do 300 Mb / s dla najnowszych wersji. Aby uzyskać więcej informacji na temat tego interfejsu, zobacz mój artykuł o Serial ATA.
Prędkość obrotowa dysków w napędach jest największym czynnikiem wpływającym na wydajność napędu. Im wyższa prędkość obrotowa napędu, tym więcej danych napęd może odczytywać i zapisywać z dysku w ustalonym czasie. Ciepło i hałas to dwa produkty uboczne o wyższej prędkości obrotowej. Ciepło wpływa na wydajność elektroniki wewnątrz komputera, szczególnie w przypadku słabej wentylacji. Hałas może powodować zakłócenia dla ludzi w komputerze lub w jego pobliżu. Większość dysków twardych komputerów domowych obraca się z szybkością 7200 obr./min. Niektóre serwery z większą szybkością działają z prędkością 10 000 obr./min.
Czas dostępu
Czasy dostępu odnoszą się do czasu, przez jaki napęd musi ustawić głowicę napędu na talerzu dla odpowiedniej funkcji. Na wszystkich dyskach twardych dostępnych na rynku są generalnie cztery czasy dostępu:
- Czytaj Seek
- Napisz Seek
- Śledź śledzenie
- Pełny ruch
Wszystkie cztery są oceniane w milisekundach. Odczyt odczytu to zazwyczaj średni czas potrzebny na przesunięcie głowy z jednej pozycji na dysku do drugiej w celu odczytania danych z napędu. Write seek to średni czas, jaki zajmuje przejście dysku na puste miejsce na dysku i rozpoczęcie zapisywania danych. Śledzenie trasy to średni czas potrzebny na przeniesienie głowicy dysku do każdej kolejnej ścieżki na dysku. Pełny skok to czas, jaki zajmuje przesunięcie głowicy napędowej z zewnętrznej do wewnętrznej części dysku lub pełnej długości ruchu głowicy napędowej. Dla wszystkich tych, niższa liczba oznacza wyższą wydajność.
Ostatnim czynnikiem wpływającym na wydajność dysku twardego jest ilość bufora na dysku. Bufor dysku to ilość pamięci RAM na dysku, aby przechowywać często dostępne dane z dysku. Ponieważ pamięć RAM jest szybsza w przesyłaniu danych niż operacja głowicy napędowej, zwiększa ona prędkość napędu. Im więcej buforu na dysku, tym więcej danych może być przechowywanych w pamięci podręcznej, aby zmniejszyć ilość operacji na dysku fizycznym. Większość napędów ma dziś bufor o pojemności 8 MB. Niektóre dyski wydajnościowe mają większy bufor 16 MB.
