W weekendy wiedza o tym, co się dzieje z dziećmi, może być tak łatwa, jak oglądanie, słuchanie i śledzenie (lub bieganie). Ale kiedy pracujesz, potrzeba trochę umiejętności, aby dowiedzieć się, gdzie ich główki były przez cały dzień. Czasami dzieci oferują każdy szczegół - a innym razem wyzwaniem jest wyciągnięcie od nich czegokolwiek.
Ponowne łączenie się z dziećmi po pracy często wiąże się z zadawaniem właściwych pytań.
„Gdy jesteś rodzicem pracującym, musisz dobrze sobie radzić z wybieraniem pracy w pracy, a następnie musisz być w porządku z wybieraniem swoich dzieci. A kiedy wybierasz swoje dzieci, wybierasz je w 100% w tym momencie ”- mówi Julie Breazile, starszy menedżer ds. Wsparcia rodziny w Kindercare. „Potrzebuję, aby wiedzieli, że nadal są moim priorytetem, i muszę nawiązać emocjonalne połączenie w tak krótkim czasie w ciągu tygodnia”.
Podczas gdy każde dziecko reaguje na pytania inaczej, warto mieć zestaw wypróbowanych i przetestowanych pytań, aby zmusić je do rozmowy. Rozmawialiśmy z mamami o ich technikach dotarcia do serca dnia ich dzieci.
Najpierw właściwe pytanie
Julie zadaje 8-letniej córce Kayden i 5-letniemu synowi Brody wiele pytań po opiece nad dziećmi. Najważniejsze w pierwszym pytaniu (jak minął dzień?) Nie jest samo pytanie, ale jego miejsce: w placówce opieki nad dziećmi, w pobliżu nauczyciela.
„Więc nauczyciele tam są i są częścią rozmowy”, mówi Julie. „Jeśli wydarzyło się coś, co muszę kontynuować, nie minie kilka dni, zanim znów zobaczę tego nauczyciela”.
Jennifer Tanous, starszy analityk ds. Raportowania HR w Kindercare, jest również strategiczna w kwestii pierwszego pytania, jakie zadaje swoim dzieciom, 6-letniej Issa i 3 1/2-letniej Nayi. Jej mąż odbiera je z opieki nad dziećmi i natychmiast dzwonią do niej z samochodu.
Pyta ich: „Czy miałeś najlepszy dzień w życiu?”
„Staram się, aby każdy z nich wpadł na pomysł, że to będzie ich najlepszy dzień” - mówi Jennifer. Jest to fundamentalna część jej filozofii rodzicielskiej - poinformowanie ich, że ich mama chce, aby żyli jak najlepiej.
Podczas gdy Julie i Jennifer stawiają dzieciom różne wstępne pytania, oba są strategicznymi sposobami, aby ich dzieci od razu wiedziały, że nie mogą się doczekać, aby usłyszeć wszystko o swoim dniu.
Ulubione i najmniej ulubione
Druga część przesłuchania Julie ma miejsce podczas jazdy samochodem do domu. Najpierw pyta swoje dzieci, jaka była ich ulubiona rzecz w tym dniu. „Zawsze zaczynam od dobrych rzeczy i najpierw każę im o tym porozmawiać” - mówi Julie. Potem pyta, dlaczego ta konkretna rzecz była dobra i czego dowiedzieli się o tamtym dniu.
„Następnie próbuję zagłębić się w wszystko, co je wkurza lub przeszkadza” - mówi. „A potem zaczynam zadawać pytania i zaczynam analizować, dlaczego według nich tak się stało”.
Większość pytań Jennifer dzieje się przed snem, kiedy zadaje serię pięciu pytań, z których cztery są podobne do pytań Julie:
Jaka była najbardziej ekscytująca rzecz, która przytrafiła Ci się dzisiaj?
Jaka była najgorsza rzecz, która przytrafiła Ci się dzisiaj?
Co cię uszczęśliwiło?
Co cię zasmuciło?
Jennifer mówi, że jej dzieci rozpoznają niuans między pytaniami. Dwie pierwsze wywołują odpowiedzi na temat rzeczy, które przekroczyły lub nie spełniły ich oczekiwań. Drugie dwa dotykają uczuć.
Julie wnikając w odpowiedzi swoich dzieci, dąży do tego samego rezultatu. W przypadku obu matek ich początkowe pytania na temat wzlotów i upadków sprawiają, że dzieci opowiadają o największych chwilach dnia, które często najłatwiej jest wyrazić. Ale kontynuacje odnoszą się do ich dnia w kategoriach emocjonalnych - coś, co dzieci nie zawsze wiedzą, jak to zrobić samodzielnie.
Jennifer mówi swoim dzieciom: „Nie chcę, żebyś ukrywał, że jesteś smutny, i nie chcę, żebyś ukrywał, że jesteś szczęśliwy. Chcę, żebyś podzielił się tymi uczuciami. ”
Rzeczy, za które jesteś wdzięczny
A piąte pytanie Jennifer?
za co jesteś wdzięczny?
Często są to te same rzeczy na co dzień - rodzina, przyjaciele, nauczyciele - ale pomaga jej dzieciom zastanowić się nad swoim dniem przez pryzmat wdzięczności. Jest to również cenna część ich rutyny, a rutyna jest pocieszająca.
„Przyzwyczaili się do tego, że jeśli dam im wybór między czytaniem a odpowiedzią na pytania, ponieważ nie mamy dużo czasu, wybierają pytania” - mówi.
Obie mamy twierdzą, że te pytania pomagają im nawiązać kontakt z dziećmi i dać im do zrozumienia, że są zawsze przy nich - nawet gdy są w pracy. I to jest coś, za co zarówno pracujący rodzice, jak i ich dzieci mogą być wdzięczni.
