Pochodzę z długiej linii programów wojennych. Moja babcia ze strony matki nosi koronę i, prawdę mówiąc, czasami jej niepokój jest niepokojący i niepokoi mnie (ha, proszę bardzo), że jestem zbyt niespokojny.
Chociaż nie martwię się o to, czy zamknąłem drzwi, czy wyłączyłem piekarnik, jestem przyzwyczajony do budzenia się w środku nocy pełnej paniki z powodu tego, co powiedziałem lub zrobiłem - i tego, jak to powiedziałem lub zrobiłem. Kilka tygodni temu to fakt, że niepoprawnie zaadresowałem jedno z moich zaproszeń na ślub. Ostatnio chodziło o e-mail wysłany do mojego przyjaciela; czy nie dostała mojego tonu? Czy powiedziałem coś niegrzecznego lub wstrętnego bez sensu? Nie zasypiam, gdy moja głowa uderza o poduszkę, ponieważ często myślę o wymianie z CEO lub jednym z moich kolegów. A potem, gdy wszystko, co się dzieje, otwierają się zupełnie nowe drzwi niepokoju i martwię się o to, że nie zasnę, nie będę spać wystarczająco dużo, będę zombie następnego dnia w pracy i jak ten niewygodny stan wpłynie na moje interakcje z innymi.
Czy to brzmi znajomo? Czy wierzysz, że w twoim DNA tkwi uczucie przeczucia? Przygotuj się na ekscytację: okazuje się, że niepokojący ludzie są całkiem sprytni. Zgadza się. Lęk i inteligencja są ze sobą powiązane. Podsumowanie PureWow z badania przeprowadzonego przez naukowców z Lakehead University w Ontario powinno skłonić cię do przyjęcia tej tendencji. Streszczenie badania stwierdza, że „inteligencja werbalna była wyjątkowym pozytywnym predyktorem nasilenia zmartwień i przeżuwania”, co szczerze mówiąc, jest niesamowitym odkryciem dla nas wszystkich, którzy przewyższają każdą profesjonalną interakcję pod słońcem.
Jeśli źródło twojego niepokoju wynika z ciągłego (i ponad) wcześniejszych rozmów lub wymiany wiadomości tekstowych (i jest to częsty scenariusz, z którym może się odnosić wielu z nas), możesz ćwiczyć mózg, aby lepiej reagował następnym razem . Wiesz, jak wiele godzin po rozmowie z kimś myślisz o idealnej, dowcipnej rzeczy do powiedzenia? Cóż, prawdopodobnie nie zamierzasz inicjować tej samej dyskusji następnego dnia rano, żebyś mógł wstawić swój całkowicie uroczy komentarz, ale następnym razem, gdy wstaniesz, być może twoja odpowiedź będzie tak sprytna, jak wiesz, że możesz. Widzisz, nie jesteśmy paranoikami, po prostu rzucamy sobie wyzwanie - nie jesteśmy usatysfakcjonowani, dopóki nie znajdziemy odpowiednich słów, które odpowiednio reprezentują nasz spryt. Prawdopodobnie prawie zawsze przesadzasz, ale jeśli przemawia to do twojej inteligencji, na co narzekać?
