Przyjaciółka - będziemy ją nazywać Fran - ostatnio w panice nazywała się Mollie.
„Martwię się, że przekroczyłam granicę w pracy” - powiedziała. „Kilka razy w roku spotykam się z grupą w hotelu lub na miejscu konferencji przez kilka dni, aby zaplanować dużą konferencję. Członkowie grupy nie są moimi bezpośrednimi kolegami, ponieważ pracują w różnych organizacjach. Kiedy wyjeżdżamy, uściskam wszystkich na pożegnanie, ponieważ jesteśmy przyjaźni i wiem, że minie kilka miesięcy, zanim znów ich zobaczę. Na naszym ostatnim spotkaniu pojawiło się kilka nowych osób. Kiedy żegnaliśmy się pod koniec tygodnia, przytuliłem ludzi, których już znałem. Ale potem poczułam się niezręcznie, nie przytulając nowych ludzi, więc poszłam też je uściskać. Teraz martwię się, że byłem zbyt naprzód. ”
Brzmi znajomo? Jest to powszechne doświadczenie w erze cyfrowej, kiedy komunikacja w pracy została przeniesiona na zupełnie nowy poziom intymności. Wiadomości od Twojego menedżera mogą zawierać emotikony lub przychodzić przez SMS lub Facebook Messenger. Ludzie, których tak naprawdę nie spotkałeś osobiście, uważają, że mogą być prawdziwymi przyjaciółmi.
Więc skąd wiesz, gdzie narysować linię? Spędziliśmy trzy lata studiując tego rodzaju wyzwania w naszej książce No Hard Feelings: Emocions at Work (And How You Help You Success) .
Grafika dzięki uprzejmości Liz Fosslien i Mollie West-Duffy.
Po pierwsze, istnieją trzy poziomy relacji pracy do rozważenia, a każdy ma inną normę przytulania.
Są ludzie, z którymi codziennie pracujesz, jak twoi koledzy z drużyny. Nazwiemy ich „codziennymi”. Dużo byłoby przytulić tych ludzi cześć lub do widzenia, ponieważ tak często się widujesz. Nawet jeśli wyjeżdżasz lub wracasz z wakacji, możesz po prostu powiedzieć im lub przywitać się z nimi. A jeśli chodzi o twój bezpośredni raport (lub kogoś innego młodszego do ciebie) lub szefa, chyba że jesteś bardzo blisko, dobrą ogólną zasadą jest zapominanie o uściskach razem.
Są też ludzie, których widujesz rzadziej, np. Koledzy pracujący w innych biurach, klienci lub partnerzy w innych organizacjach. Nazwiemy tych ludzi „okazjonalnymi”. Przytulanie tych ludzi jest bardziej normalne po prostu dlatego, że nie widuje się ich tak często (jak miało to miejsce w przypadku Frana). Istnieje jednak ogromna różnica w poziomie komfortu ludzi podczas przytulania. Mollie zauważyła, że na przykład niektórzy z jej klientów to huggerzy, a niektórzy na pewno nie. Klienci, którzy są huggerami, postrzegają Mollie jako przyjaciela i partnera, oprócz konsultanta. Klienci, którzy nie są huggerami, zwykle postrzegają ją jako doradcę i wolą zachować profesjonalną granicę, nie przytulając się.
Wreszcie są ludzie, których właśnie poznałeś lub zobaczysz tylko raz. Nazywamy tych ludzi „nowymi”. Na przykład Mollie często organizuje warsztaty dla rozbudowanych zespołów klientów. Wie, że spotka się z uczestnikami warsztatów tylko raz, więc byłoby dziwnie przytulić ich na powitanie lub do widzenia.
Grafika dzięki uprzejmości Liz Fosslien i Mollie West-Duffy.
Problem w przypadku Fran polegał na tym, że wchodziła w interakcje z ludźmi z dwóch różnych poziomów naraz: „okazyjnych” i „nowych”. Normy dla obu tych grup są różne.
Co więc robić? Istnieją trzy dobre opcje:
- Możesz przytulić „okazyjnych” i uścisnąć dłoń „nowymymetrom”. Jest mało prawdopodobne, aby ktoś, kogo właśnie spotkałeś, był obrażony, że ich nie przytulasz.
- Możesz poczekać, aby odebrać sygnał od drugiej osoby. Idąc wzdłuż linii spotkania, nie staraj się uściskać ani uścisnąć dłoni, ale obserwuj język ciała drugiej osoby, aby zobaczyć, o co chodzi. Jeśli nie będziesz uważnie obserwował, może to spowodować niezręczny „uścisk dłoni”, który nazywamy pomieszanym niedopasowaniem kończyn, gdy jedna osoba bierze uścisk, a druga uścisk dłoni. (Jeśli tak się stanie, nie stresuj się - to nie koniec świata i najprawdopodobniej zostanie zapomniany za godzinę).
- Jeśli naprawdę chcesz przytulić „newlymets” dla zachowania spójności, powinieneś to potwierdzić. Możesz powiedzieć coś takiego: „Wiem, że dopiero się poznaliśmy, ale jestem przytulnikiem. Czy to w porządku, jeśli cię też przytulę? ”Daje to drugiej osobie trochę głowy i możliwość udzielenia jej zgody (lub nie) przed pójściem na przytulenie.
Grafika dzięki uprzejmości Liz Fosslien i Mollie West-Duffy.
Jeszcze jedną rzeczą, którą odnotujemy, jest to, że niektórzy ludzie nie chcą się przytulić z powodów poza tym, że cię nie znają - z powodu osobistych przestrzeni lub problemów sensorycznych, lub na przykład z powodu pewnych traum.
Więc nawet jeśli uwielbiasz przytulanie, upewnij się, że znasz język ciała drugiej osoby i dajesz jej opcję odmowy.
Pamiętaj, że zawsze lepiej jest popełnić błąd po stronie bardziej formalnej. W razie wątpliwości podaj uścisk dłoni.
