Na początku mojej kariery mój szef popełnił straszny błąd, mówiąc mi, że jestem najlepszym rozmówcą, jakiego kiedykolwiek spotkał. „Od samego początku było oczywiste, że powinniśmy cię zatrudnić” - powiedział - „jedyną rzeczą, którą powiem, byś zrobił inaczej, to poprosić mnie o pensję w wysokości miliarda dolarów”.
OK, ostatnia część tego cytatu nie jest do końca dokładna, ale szkody były takie same. Nie tylko byłem przekonany, że jestem najlepszym kandydatem na tej planecie, ale również pomyślałem, że szaleństwem byłoby, gdyby ktokolwiek znów mnie przekazał. W końcu, jeśli wszystko szło tak dobrze z takim brakiem doświadczenia, wyobraź sobie, jak poszłyby, gdybym miał prawdziwe umiejętności.
Jak zapewne mogliście się domyślić, to nadmiernie napompowane wrażenie moich umiejętności odniosło ogromny sukces, kiedy znów zacząłem szukać pracy i poszedłem na rozmowę kwalifikacyjną 99, 9%, pewną, że już zablokowałem tę pozycję. Gdy słowa mojego pierwszego szefa odbiły się echem w moim uchu, a moje wewnętrzne połączenie ciągnęło za sznurki, poczułem się jak wkurzony.
To znaczy, dopóki nie dostałem wiadomości e-mail z odrzuceniem, która brzmiała: „Nie sądziliśmy, że twój styl komunikacji będzie dla nas odpowiedni”. Byłem całkowicie podniecony. Ale po tym, jak narzekałem na to każdemu, kto chciałby słuchać, poświęciłem trochę czasu, aby nauczyć się kilku rzeczy z tego doświadczenia.
1. Anegdoty osobiste nie są dobrymi substytutami odpowiedzi na wywiady
Często ankieterzy pytają o konkretne przykłady osiągnięć lub wyzwań, z którymi się zmierzyliście. Twoim pierwszym pomysłem może być opowiedzenie historii o osobistym doświadczeniu - w obu przypadkach jest to uzasadnione.
Jednak gdy wróciłem i pomyślałem o wywiadzie, który zbombardowałem, zdałem sobie sprawę, że ilekroć nie mam prawdziwej odpowiedzi na jedno z pytań menedżera ds. Rekrutacji, zbyt mocno staram się powiedzieć żart lub skierować rozmowę na coś zupełnie niezwiązanego .
Chociaż jako pierwsza powiedziałabym ci, abyś nie ukrywał swojej osobowości podczas wywiadu, nauczyłam się na własnej skórze, że nawet najfajniejsza osoba na Obliczu Ziemi nie zostanie zatrudniona, jeśli spróbuje uniknąć odpowiedzi na pytania na dłoni.
2. Łatwiej jest sprzedać się krótko niż myślisz
Starając się nie być tak zarozumiałym, jak się czułem (i zastraszanie wywiadu z całym moim zadziwianiem od samego początku), skończyłem na przesadnej korekcie i byłem całkowicie zbyt poniżający.
„Och, ta rzecz, o której mówiłem wcześniej? To nie była wielka sprawa i było tak łatwe, że nastolatek mógł to zrobić - powiedziałbym. Podczas gdy myślałem, że tak właśnie powinno być, zrozumiałem później, że jest to dość szybki sposób na wyłączenie menedżera ds. Rekrutacji. Możesz nienawidzić pomysłu „sprzedawania siebie”, ale to nie znaczy, że chcesz się odwrócić i zrobić coś przeciwnego.
Oczywiście nie chcesz być osobą, która mówi, że wszystko się zepsuło i jesteś jedyną osobą na świecie, która może to naprawić. Jeśli jednak szybko zidentyfikujesz wszystkie swoje niedociągnięcia, zanim jeszcze zapytasz o swoją słabość, nadasz negatywny ton pozostałej części spotkania. (Tak, nawet jeśli jesteś sarkastyczny i to jest twoje „coś”).
Czy miałeś wywiad, który nie był tak dobry?
W porządku. Fakt, że czytasz tę radę, dowodzi, że następnym razem zrobisz o wiele lepiej
Zobacz wszystkie niesamowite firmy, które chętnie Cię poznają
3. Do zdobycia pracy należy więcej niż można sobie wyobrazić
Jest to podstawowe, ale prawdopodobnie najważniejsze. Zanim dostałem ten warty odrzucenia e-mail o odrzuceniu, założyłem, że odkąd sprawdziłem wszystko na liście opisów stanowisk, nie miałem konkurencji. Dlatego wszystko to było formalnością.
Trudna prawda, której się nauczyłem, była dwojaka. Nie tylko zostaniesz odrzucony na stanowiska, na które się wybierasz, po kwalifikacjach możesz być bardzo wykwalifikowany, ale będzie wiele razy, gdy znajdziesz występy, dla których byłbyś zatrudniony w domu, tylko po to, by uzyskać cisze radiowe z pracodawca. Wielokrotnie nagrywam informacje o tym, że widziałem, jak wielu świetnych rywali zostało odrzuconych z powodów, które są poza ich kontrolą.
Jednak największą lekcją, jaką wyciągnąłem z bombardowania wywiadu, jest to, że nie zawsze możesz wskazać palcem na innych ludzi. Czasami musisz dowiedzieć się, czy jest coś, co możesz zrobić inaczej, następnym razem, jeśli chodzi o rzeczy spoza zestawu umiejętności (np. Dostosowanie języka ciała). Gdybym nie otrzymał tego konkretnego listu odrzucającego po wspomnianym wywiadzie, nie wiem, jak inaczej bym się tego nauczył.
Lekcje uczenia się są trudne, podobnie jak uzyskiwanie negatywnych opinii. Jednak pomimo tego, że trudno jest usłyszeć o sobie coś mniej niż gwiazdorskiego, ostatecznie pomogą ci stać się lepszym w przeprowadzaniu wywiadów. Jeśli więc będziesz mieć szczęście, by odpowiedzieć menedżerowi ds. Rekrutacji z konkretnego powodu, dla którego Cię odrzuciłeś, zastanów się, w jaki sposób poprawisz się następnym razem.
