Chociaż introwertycy nie lubią być w centrum uwagi, nie powinni być całkowitą tajemnicą dla swoich rówieśników i menedżerów.
Susan Cain's Quiet: The Power of Introverts in the World That Can't Stop Talking to bestseller. Istnieją blogi o introwersji, artykuły o pracy z introwertycznymi członkami zespołu i zarządzaniu nimi, a także ludzie, którzy znają wskaźnik typu Myers-Briggs (cześć, koledzy z ISFJ!).
Mimo to nowoczesne miejsce pracy wydaje się zaspokajać potrzeby ekstrawertyków. Nie szukaj dalej niż sposób, w jaki architektura biurowa dosłownie zburzyła ściany, nie pozostawiając cichych przestrzeni do ponownego zasilania. Stand-upy, scrumy i wspólna burza mózgów rządzą dniem.
Jeśli ten przepływ pracy ma dla ciebie całkowity sens, może być trudno zrozumieć członka drużyny, który potrzebuje więcej czasu na samotność lub który żyje z pracy solo.
Oto przydatna ściągawka, pełna lekcji, które chciałabym rozdać (oczywiście cicho i na piśmie) moim byłym współpracownikom.
1. Lubimy poświęcać czas na myślenie
Nie mogę policzyć, ile razy brałem udział w burzy mózgów, z niepokojem próbując szybko wymyślić w pełni spójne pomysły, a następnie pracowałem nad ich wypowiedzeniem. Tymczasem denerwuję się, że moi współpracownicy lub kierownicy zespołu będą myśleć, że nie uczestniczę, ponieważ pierwszą połowę spotkania spędziłem w ciszy.
Prawda jest taka, że przetwarzamy informacje inaczej. Dogłębne spojrzenie na to, jak myślą introwertycy , dr Susan Krauss Whitbourne wyjaśnia, że introwertycy zauważają zmianę przed ekstrawertykiem, ale ekstrawertyk pierwszy zareaguje w odpowiedzi. Używa telefonu jako przykładu: introwertyk jako pierwszy przetworzy dzwonek, ale ekstrawertyk zareaguje i odbierze go jako pierwszy.
Kiedy więc poprosisz o pomysły na spotkaniu, wszyscy koledzy przetwarzają informacje we własnym czasie, ale ekstrawertycy będą mogli szybciej przygotować i dzielić się swoimi przemyśleniami. Rozwiązaniem jest nie wezwać cichego członka drużyny, spieszyć go, bo inaczej nie pomoże. Zamiast tego daj wszystkim trochę czasu i zamiast biegać z pierwszym pomysłem, poczekaj kilka minut i zapytaj, czy już jest.
2. Potrzebujemy przestrzeni osobistej (ale nie jesteśmy antyspołeczni)
Istnieje pewien mit o introwertykach, że jesteśmy niezręczni społecznie i nienawidzimy ludzi, ale to nieprawda! Wielu z nas uwielbia spędzać czas z ludźmi i angażować się w sytuacje społeczne.
Prawdziwa różnica polega na tym, że ekstrawertyk zostanie doładowany sytuacją społeczną i poczuje się wyczerpany po zbyt długim czasie samotności. Przeciwnie: spędzanie czasu z ludźmi wyczerpuje naszą baterię i potrzebujemy samotności, aby odzyskać energię.
Ponadto nawet przebywanie w pobliżu wielu osób wymaga większego wysiłku. Dlatego spędzanie czasu „samemu” w kawiarni lub ze słuchawkami w otwartym biurze może nadal wydawać się wyczerpującą sytuacją społeczną.
Uważaj na to, jak twój współpracownik chciałby zaplanować swój dzień. Jeśli tego wieczoru odbędzie się ważne wydarzenie w pracy, najlepiej nie planować dwóch spotkań po obiedzie. I nie bierz tego osobiście, jeśli odrzuci zaproszenie na lunch, więc po pracy ma energię na funkcje sieciowe.
Powiązane: 5 introwertycy strategii mogą zwiększyć swoje poziomy energii
3. Wolelibyśmy raczej unikać telefonu
Telefon jest zmorą naszego istnienia - z jego nagłym dzwonieniem i naleganiem na wymuszanie interakcji, których nie jesteśmy w stanie dotrzymać. Wielu z nas woli pisać i komunikować się za pośrednictwem wiadomości e-mail lub SMS-ów, dzięki czemu możemy opracować odpowiedzi w swoim własnym czasie.
Wielu z nas nawet wymyśliło mechanizmy radzenia sobie lub po prostu stępiło naszą instynktowną niechęć do telefonu poprzez powtarzanie. Ale jeśli nigdy nie boli być wrażliwym na preferencje komunikacyjne współpracownika.
Czyń więc swoim niechętnym do pracy kolegom przysługę i regularnie korzystaj z aplikacji do czatowania lub poczty e-mail.
4. Możemy też być liderami
Możemy więc najpierw nie dzielić się naszymi pomysłami lub chcieć spotkań wzajemnych tego samego dnia, ale tworzymy doskonałych liderów!
Te same tendencje sprawiają, że jesteśmy naprawdę dobrzy w zapewnianiu przestrzeni do dyskusji i osiągania konsensusu, gdy wszyscy są wysłuchiwani. Mamy również odpowiednią dawkę pokory i mamy tendencję do pozostawania całkiem cholernie niezmąconymi, bez względu na to, jak szaleją wokół nas burze emocjonalne lub dosłowne.
Nie przeocz spokojniejszego współpracownika na stanowiskach kierowniczych zespołu lub jako nieoficjalny wzór do naśladowania. Podejmij wyzwanie i poszerz swój pogląd na to, jakie cechy powinien posiadać ktoś odpowiedzialny.
5. Wszyscy jesteśmy różni
Teraz, gdy znasz już wszystkie sekrety, pamiętaj o tym: Introwersja jest skalą, tak jak każdy inny wskaźnik związany z osobowością. Niektórzy uważają, że niemożliwe jest funkcjonowanie w otwartym biurze, podczas gdy inni są tak blisko centrum lub są dobrze przystosowani, że zapewne domyślacie się, że byli ambiwertami lub ekstrawertykami.
Innymi słowy, chociaż warto być przemyślanym i zastanowić się nad różnymi stylami pracy, nie poprawisz swoich stosunków pracy poprzez stereotypy. Najlepszym sposobem, aby dowiedzieć się, czy możesz być bardziej przychylny, jest po prostu zapytać współpracownika o jego preferencje - podobnie jak w przypadku innych osób!
Następnym razem, gdy zauważysz współpracownika, który siedzi samotnie cicho, pomyśl o wszystkich sposobach, w jakie różnorodne typy osobowości w twoim zespole zwiększają jego kreatywność i wsparcie. (Jeśli chcesz podzielić się z nią tymi pomysłami, wybierz tekst lub e-mail).
