Drodzy Mark i moderatorzy Facebooka,
Piszę do was o Projekcie SCAR, projekcie nominowanym do Nagrody Pulitzera, który ma na celu zwrócenie uwagi na raka piersi i młode kobiety dotknięte tą chorobą. Projekt SCAR i jego uderzające zdjęcia kobiet, które przeszły mastektomie, w większości w wieku 20 i 30 lat, zostały zaprezentowane w LIFE , Forbes , Psychology Today , The Wall Street Journal , The Huffington Post , AOL i The Lancet . Ale nie są już dozwolone na Facebooku.
W 2007 roku, zanim świat dowiedział się o Projekcie SCAR, modelowałem dla fotografa projektu, Davida Jaya. Mój powód pozowania był prosty: nigdy nie chciałem, aby inna kobieta, która czeka mastektomia, zastanawiała się - zastanawiała się, jak by wyglądała, zastanawiała się, czy nadal byłaby sobą, zastanawiała się, czy przeżyje. Zanim w styczniu 2007 r. Wykonałem profilaktyczną mastektomię, szukałem wysoko i nisko w Internecie i nie mogłem znaleźć zdjęć tego, czego mogłem się spodziewać. Wszystko, co znalazłem, było skierowane do starszych kobiet. Nikt nie wyglądał jak ja i byłem przerażony.
Nigdy w najśmielszych snach nie wyobrażałem sobie, że Projekt SCAR stanie się globalnym wpływem, który dotrze i dotknie tak wielu kobiet. Kiedy czytam komentarze kobiet, które są wdzięczne za to, że w końcu widzą kogoś takiego jak one, które mówią, że fotografie dały im siłę, spokój i wygodę, by poradzić sobie z własną ciężką próbą, jestem przytłoczony. Ponieważ moja nadzieja została zrealizowana dziesięciokrotnie.
Jak ten projekt nabrał tempa? Muszę wierzyć, że to w dużej mierze z powodu Facebooka. Pierwsza wystawa projektu odbyła się w Nowym Jorku w 2010 roku. W tym czasie pamiętam obserwatorów strony SCAR na Facebooku, przedstawionych w czterech liczbach. Dzisiaj, gdy piszę, strona ma ponad 22 000 obserwujących.
Piszę, by prosić o wejście. Naprawdę wierzę, Mark, musisz znać kogoś, kto cierpiał na raka piersi. (Niestety czasy, w których nie znano nikogo zmienionego na raka piersi, dawno minęły).
Pomyśl o osobie, którą znasz - może ona jest krewną, a może przyjaciółką. Zastanów się, jak musi się czuć, ponieważ musi odciąć część ciała - a społeczeństwo mówi, że to najważniejsza część bycia kobietą. Wyobraź sobie jej izolację, strach, żal, gniew - w połączeniu z poczuciem, że jest sama w swoim doświadczeniu.
Projekt SCAR zmienił to wszystko. To pozwoliło kobietom dotkniętym rakiem piersi zobaczyć swoją siłę, znaleźć w niej swoją urodę. Aby projekt SCAR nadal pomagał tym kobietom, fotografie muszą zostać udostępnione.
Poświęć chwilę, aby spojrzeć na stronę projektu SCAR na Facebooku. Przeczytaj komentarze. Nie można zaprzeczyć, że ma ona wpływ i wpływ na ludzi, którzy oglądają zdjęcia.
Następnie zajrzyj na stronę internetową projektu SCAR, aby zobaczyć rzeczywiste zdjęcia. Nie ma nic seksualnego. Ale jest coś potężnego: pokazuje światu, że rak piersi jest i zawsze był czymś więcej niż różową wstążką.
Dziękuję ci za twój czas i uwagę.
Sara
