Czy zdenerwujesz się, gdy zbliża się wrzesień i zastanawiasz się przez milisekundę, Gah, muszę wracać do szkoły ?
OK, może nie, ale wiem, że tak. Po tym, jak do mnie dotarło, szybko odczuwam ulgę, gdy pamiętam, że nie muszę wracać do pracy domowej, długich podróży autobusem, zajęć wcześnie rano i grup nocnych.
Chodzi o to, że pójście do pracy nie różni się zbytnio - wciąż mam codzienne spotkania, pilne e-maile w środku nocy i dość długie dojazdy (które czasem obejmują autobusy i metro).
Tak więc, nawet jeśli myślisz, że uciekłeś ze szkoły, prawdopodobnie zawsze będziesz postępować w podobny sposób. (Chociaż, miejmy nadzieję, bardziej przyjemne - a jeśli nie, co robisz ze swoim życiem? Znajdź pracę, którą kochasz!) Oprócz tej rutyny, prawdopodobnie nadal utrzymujesz kilka złych nawyków, takich jak chęć zamordowania swojego budzik, gdy gaśnie i pisze tak, jak twoja publiczność jest twoim nauczycielem języka angielskiego.
Niedawno przeczytałem ten średni artykuł zatytułowany „Jak przestać pisać jak licealista” i nie tylko przywołał żywe (i nieco zawstydzające) wspomnienia z mojego starszego roku, ale wskazał wszystkie typowe wybory stylistyczne, które ja wciąż robię podczas pisania. Tak więc, chociaż jest skierowany do studentów pierwszego roku studiów, myślę, że wszyscy możemy się z niego uczyć i poprawić naszą komunikację w pracy.
Weźmy na przykład ten klasyczny błąd - „pozwól, by tekst mówił sam za siebie”. Ile razy wysłałeś e-maila z linkiem lub załącznikiem i powiedziałeś tylko: Czy możesz na to spojrzeć? lub co myślisz Szanse są wysokie, ktoś odpisał, jasne, ale czego dokładnie ode mnie szukasz?
Ponieważ często zakładamy, że wszyscy są na tej samej stronie, co my, nigdy nie myślimy o dołączeniu niektórych (lub jakichkolwiek) podstawowych informacji lub wyjaśnienia, czego chcemy od odbiorcy. Aby uniknąć marnowania czasu i energii na przechodzenie tam i z powrotem za pośrednictwem poczty e-mail, zawsze pomocne jest podanie kontekstu dla twojego żądania, a nawet użycie szczegółowego tematu, aby odbiorca wiedział, czego się spodziewać przed otwarciem wiadomości.
Czy jesteś winny „nadużywania przysłówków?”. Dlatego koryguję moje e-maile i usuwam „naprawdę” i „bardzo” w różnych miejscach przed ich wysłaniem - ponieważ w przeciwnym razie brzmię jak naprawdę, bardzo entuzjastyczny cheerleaderka. Anna Hundert, autorka artykułu, ma wielką rację: „Zdanie ze słowem naprawdę prawie zawsze brzmi bardziej prawdziwie, gdy uderzasz naprawdę .” Więc odetnij puch i przejdź od razu do rzeczy (im krótszy, tym lepszy!).
Na koniec musisz pozbyć się pasywnego głosu. Pomyśl o tym: kiedy spotykasz się z uznaniem za swoje działania ( wypełniam raport za ten tydzień ), stajesz się o wiele bardziej odpowiedzialny i potężniejszy niż gdy pozwalasz im „ skończyć ” bez ciebie ( raport jest gotowy za ten tydzień ).
Pisanie w szkole średniej i codzienna korespondencja e-mail mają ze sobą wiele wspólnego. Chcesz, aby twoje myśli były uporządkowane i jasne, aby każdy czytelnik mógł je zrozumieć, i chcesz podkreślić swoje najważniejsze punkty, aby wyróżniały się przede wszystkim (dlatego dlaczego uwielbiam używać punktorów i pogrubionej czcionki).
Ale duża różnica między nimi polega na tym, że chcesz oszczędzić swoim współpracownikom i kontaktować się z czasem, energią i zasobami, zapewniając im wszystko, co muszą wiedzieć i mieć w jednym pełnym komunikacie. Czas więc przestać przestrzegać zasad, których nauczyłeś się lata temu.
Pamiętaj: nie ma teraz liczby słów do trafienia.
