Żyjąc z samotnością

Niezależnie od tego, czy są przepracowani i tracą kontakt z przyjaciółmi, czy w nowym otoczeniu i czują się odizolowani, wielu młodych profesjonalistów czuje się czasami samotnych.

Jeśli to ty, im bardziej rozumiesz te mniej mile widziane emocje, tym większe szanse na ich pokonanie. Zapoznaj się ze wskazówkami, które pomogą Ci zdemaskować samotność, znaleźć strategie na lepsze samopoczucie i określić, kiedy możesz potrzebować profesjonalnej pomocy.

Typowe odpowiedzi na samotność: Czy to brzmi jak ty?

Badacze społeczni odkryli, że ludzie zazwyczaj reagują na samotność na trzy główne sposoby. Czy to brzmi znajomo? Od najmniej zdrowych do większości, te typowe odpowiedzi to:

1. Odmowa lub wycofanie: płacz, nadużywanie narkotyków lub alkoholu, przejadanie się, oglądanie nadmiernej ilości telewizji. Te działania odciągają cię od pozytywnych aspektów twojego życia i faktycznie pozbawiają cię energii, której potrzebujesz, aby pokonać samotność.

2. Kontakt społeczny: telefonowanie lub odwiedzanie przyjaciół i krewnych lub po prostu wychodzenie w publiczne miejsca w celu poszukiwania interakcji z innymi osobami. Ta reakcja zdecydowanie dociera do sedna społecznej samotności, ale jeśli uczucia pochodzą z głębszego poziomu emocjonalnego, samo przebywanie w pobliżu ludzi może nie wystarczyć.

3. Zwiększona aktywność: Rozpraszanie się ćwiczeniami, zakupami, pracą lub innymi twórczymi przedsięwzięciami. Jest to na ogół zdrowa reakcja na samotność i często może być produktywnym sposobem jej przepracowania.

Pozytywne strategie radzenia sobie w samotnych czasach

Czasami twoja domyślna reakcja nie jest najlepsza. Jeśli jesteś samotny, a Twoja strategia nie pomaga - lub wręcz jest szkodliwa - wypróbuj jedną z nich:

Zmień swoją rutynę. Twoja samotność może być związana z poczuciem monotonii w życiu codziennym. W każdy poniedziałek zacznij chodzić do nowej restauracji na lunch lub poszukaj kilku różnych dróg do pracy. Byłbyś zaskoczony tym, że samotność, w przeciwieństwie do depresji, raczej nie podąży za Tobą w nowe miejsca i zachowania.

Unikaj nostalgii. Ponowne odwiedzanie miłych wspomnień może być kuszące, ale ukryj ukryte pudełko po butach z pamiątkami. Kiedy rozmawiasz z przyjaciółmi, nie pozwól, by rozmowa trwała w przeszłości, ale skup się na planowaniu lub omawianiu bieżących wydarzeń i zainteresowań. Jeśli utkniesz w przeszłości, porównania mogą sprawić, że twoja obecna samotność będzie fałszywie nie do pokonania.

Nie daj się wciągnąć w pytania. Ciągłe zadawanie sobie pytania, dlaczego nie jest lepiej lub jaki jest twój problem, niewiele ci pomoże. Zamiast tego skup się na akceptacji samotności jako tymczasowego gościa i wzmocnij się, pracując poprzez odpowiedzi.

Wolontariusz. Podejmowanie działań, które przynoszą korzyści innym, pomoże ci nawiązać nowe kontakty z ludźmi i pomoże ci poczuć się lepiej. Może to być dla ciebie posunięcie zawodowe, szczególnie jeśli twoja dziedzina jest zaangażowana w działalność non-profit. Pozostaniesz zajęty i pomożesz innym - i zastąpisz czas spędzony na samotności czasem poświęconym na poprawę własnej wartości.

Pisać. Jako osoba, która wolałaby pisać na maszynie niż wziąć pióro, uwielbiam 750words.com. To zabawne, codzienne ćwiczenie pisania online, które zapisuje wpisy bez ich udostępniania, a przypomnienia e-mail i alerty o liczbie słów w czasie rzeczywistym pomagają utrzymać nawet mniej zmotywowane uczucie. Oczywiście, długopis i papier! Niezależnie od medium, po prostu wydobycie myśli z zatłoczonej przestrzeni samotnego umysłu może pomóc, poprzez opowiadania, poezję lub dziennikarstwo.

Samotność … czy depresja?

Dla wielu przypadki samotności są sporadyczne i krótkotrwałe. Ale dla osób cierpiących na długi czas może być trudno wytyczyć granicę między „po prostu samotnym” a depresją.

Depresja i samotność, choć czasami nakładają się na siebie, są odrębnymi i różnymi stanami. Związek między nimi jest skomplikowanym i dobrze rozpoznawalnym tematem - poruszano go we wszystkim, od wspomnień po badania naukowe. Kilka kluczowych czynników może pomóc w rozróżnieniu:

Trwanie. Depresja utrzyma się przez pewien czas. Ale samotność może być sporadyczna lub przewlekła, więc sam czas trwania nie jest odpowiednim sygnałem ostrzegawczym depresji.

Zakres obaw. Ludzie cierpiący na depresję często cierpią z powodu globalnych obaw i zwykle kładą mniejszy nacisk na relacje osobiste niż osoby zajmujące się samotnością.

Współistniejące emocje. Wina, lęk lub poczucie bezwartościowości to trzecia cecha depresji, która występuje znacznie rzadziej wśród samotnych ludzi.

Jeśli podejrzewasz, że cierpisz na depresję, umów się na spotkanie z lekarzem lub specjalistą ds. Zdrowia psychicznego i podziel się swoimi obawami. Pomoc i wsparcie są łatwiejsze niż myślisz. Jeśli zastanawiasz się nad powagą swojej sytuacji, Centrum Zdrowia Depresji WebMD jest dobrym miejscem do rozpoczęcia.

Bycie samemu nie oznacza samotności

Przede wszystkim pamiętaj, że samotność jest względna. To, co uważasz za deficyt w kontaktach społecznych, może wynikać z (tymczasowo) wypaczonej percepcji tego, ile relacji mają inni ludzie lub ilu przyjaciół „powinieneś” mieć, gdy jesteś nowy w danym miejscu. Doceń fazy przejściowe, jakie są, i samotność, która może naturalnie wystąpić w takich czasach, a wkrótce zrozumiesz, że jeśli chodzi o poczucie samotności, nie jesteś absolutnie sam.