Kiedy wyobrażasz sobie kogoś samotnego, możesz pomyśleć o osobie z kilkoma przyjaciółmi, siedzącej samotnie w domu. Możesz pomyśleć o kimś, kto tęskni za towarzyszem życia, lub przynajmniej za każdym razem, kiedy zje kolację.
Chociaż może to być stereotypowa karykatura „samotności”, można również czuć się samotnym w otoczeniu ludzi. Każdy z nas prawdopodobnie miał to uczucie w życiu zawodowym przynajmniej kilka razy: poczucie, że istnieje problem, w którym nikt inny nie może nam pomóc, praca, która jest naszą wyłączną odpowiedzialnością i że tylko my możemy to zrobić.
Pracownicy małych firm, menedżerów i dyrektorów generalnych mogą czuć się wyjątkowo samotni, ponieważ liczba osób, z którymi możesz otwarcie rozmawiać o tym, co Cię martwi i czego się boisz, jest bardzo ograniczona lub wydaje się, że nie istnieje. Może być niezwykle niewygodne być bezbronnym - ujawnić coś, co może być słabością - w małym zespole lub bezpośrednio przed szefem.
Przez pewien czas prowadziłem samodzielnie rozwijającą się organizację. Były momenty, w których nie było dla mnie innych pracowników, z którymi mogłem dzielić się pracą nad projektem, nikogo, kto odpowiadałby na e-maile, nikogo, kto patrzyłem na saldo naszego konta bankowego tak samo jak ja, co doprowadziło do pewnych znacznie podwyższonych poziomów stresu. Podejrzewam, że nawet dla ludzi, którzy nie są tak samotni w swojej pracy, to dokładne uczucie może nadal istnieć.
Rozmawiając niedawno z przyjaciółką w tej sytuacji, było jasne, że stres, który wynika z głębokiego poczucia bycia samemu w walce z czymś wielkim, wyprzedził ją. Odepchnąłem się i zapytałem, dlaczego czuje, że musi wziąć wszystko na siebie. Chociaż prawdą było, że w niektórych przypadkach tylko ona mogła wykonywać rzeczywiste zadania, nie było ludzi, do których mogłaby się zwrócić, którzy mogliby zapewnić wgląd i porady, które mogłyby sprawić, że sama praca stałaby się łatwiejsza do zarządzania lub skierowania ją na kierunek rozwiązania, którego nie widziała wcześniej?
Kiedy cofnęła się, by o tym pomyśleć, tak pochłonęła ją myśl, że jako jedyna mogła wykonać tę konkretną pracę, że zapomniała, że ma przyjaciół i kolegów spoza organizacji, z którymi mogłaby porozmawiać do, z którym mogłaby przynajmniej wymieniać historie, i być może być może mogłaby dzielić się spostrzeżeniami i pomysłami na temat tego, jak rozwiązywać własne wyzwania.
Łatwo utknąć w tym myśleniu. Jeśli na przykład pracujesz dla organizacji non-profit i jesteś jedyną osobą odpowiedzialną za pozyskiwanie składek korporacyjnych dla Twojej organizacji, może się wydawać, że nie ma nikogo, kto mógłby dzwonić i chodzić na spotkania darczyńców, i jeśli potrzebujesz ktoś, kto zrobi to z tobą, wtedy twoja wartość zostanie zmniejszona.
Prawda jest jednak taka, że będąc wystarczająco sprytnym, by rozpoznać, że osiągniesz lepszy skok, jeśli dołączy do ciebie ktoś inny, kto ma mocne strony, w których możesz mieć słabości, nie czyni cię słabym - w rzeczywistości czyni cię silniejszym i bardziej prawdopodobnym by odnieść sukces. Ta inna osoba nie musi być płatnym członkiem zespołu - prawdopodobnie masz członków zarządu, wolontariuszy, klientów lub inne osoby, które chętnie zabiorą głos w imieniu Twojej organizacji.
Ilekroć czujesz się zestresowany i samotny, poświęć kilka minut, aby wypełnić puste miejsce tego zdania: „Z przyjemnością poprowadzę cię …”. Następnie zastanów się, skąd może ono pochodzić. Najczęściej jest ktoś lub coś w pobliżu - niezależnie od tego, czy jest to kolega, przyjaciel, ktoś w Twojej sieci zawodowej, post na blogu, artykuł online, książka i forum internetowe - które mogą pomóc ci się oderwać i przynajmniej czuję się mniej samotny.
A jeśli po spojrzeniu we wszystkie te miejsca nadal czujesz, że ludzie tacy jak ty nie mają spójnego miejsca, zawsze możesz stworzyć profesjonalną grupę dla ludzi takich jak Ty - miejsce, w którym raz spotkasz się na kawę lub lunch na miesiąc i podziel się z nami tym, co Cię interesuje. Dzięki tym wszystkim opcjom możemy zacząć radzić sobie ze stresem samotności i stworzyć możliwość jeszcze większego sukcesu.
