Jesteś w drodze do pracy, w kolejce po kawę lub jedziesz windą. Masz pięć, może 10 minut do stracenia.
Co robisz? Medytować? Kontemplujesz swoje myśli?
Wątpię. Prawdopodobnie robisz to, co większość z nas: wyciągnij telefon .
Ktoś ostatnio powiedział mi coś, co naprawdę mnie utknęło: nasze telefony to urządzenia zabezpieczające przed ryzykiem . Wolelibyśmy zwrócić się do nich niż siedzieć z naszymi zmartwieniami, spotkać się z ludźmi wokół nas lub wstrzymać oddech , nic nie robić i niech inni widzą, że nic nie robimy.
Ale prawdziwym powodem, dla którego są to urządzenia zapobiegające ryzyku, jest to, że uniemożliwiają nam robienie rzeczy, które sprawiają, że czujemy się niekomfortowo. Przewijać nasz telefon, siedząc samotnie w barze? Łatwy. Przedstawić się osobie obok nas przy barze? Nie tak łatwo.
I ta postawa przejawia się także w naszych karierach. Kiedy jedziemy solo na imprezie sieciowej, ponownie ładujemy Instagram po raz trzydziesty, zamiast nawiązać kontakt wzrokowy z nieznajomym. Nieznajomy, który równie dobrze mógłby być tą osobą, która nam pomaga.
Kiedy jesteśmy między spotkaniami, piszemy do ludzi, z którymi tak naprawdę nie musimy rozmawiać, zamiast rozmawiać z otaczającymi nas współpracownikami. Dodam, że współpracownicy, którzy mogą okazać się niezwykle cennymi połączeniami na drodze.
Jasne, rozmawianie z ludźmi może być trudne, denerwujące i wyczerpujące (szczególnie dla introwertyków). I nie mówię, że spalasz wszystkie mosty, od czasu do czasu zwracając się do telefonu, gdy jesteś zmęczony, nie w nastroju lub po prostu potrzebujesz ucieczki.
Ale gdybyśmy co jakiś czas powstrzymywali się od używania go jako kuli, co moglibyśmy osiągnąć? Jakie relacje moglibyśmy zbudować? Jakie ryzyko możemy zmusić się do podjęcia?
Spróbuj odłożyć telefon - nawet w najbardziej niewygodnych momentach - w tym tygodniu. A jeśli wydarzy się coś niesamowitego, daj mi znać na Twitterze. Odpowiem, gdy nie poznam nowych przyjaciół!
