Być wrażliwym oznacza być człowiekiem. Być przystępnym. Szczery wobec siebie i innych. Nie chodzi o to, by być słabym, uległym lub pozbawionym czujności. Bycie w stanie zagrożenia jest czymś, co dzieje się organicznie w naszych najbardziej intymnych związkach, ale rzadko jest to coś, co kojarzy nam się z zachowaniem w biurze. Wolisz grać w spokoju, niż przyznać, że coś jest nie tak lub kiedy potrzebujesz ręki.
Czujesz, że nie możesz się chwiać musisz znać wszystkie odpowiedzi - dla swojego szefa, szefa szefa lub zespołu. Musisz postępować tak, jakbyś miał wszystko razem, nie przyznając się, kiedy wszystko nie idzie gładko lub gdy sytuacja w życiu osobistym wpływa na twoją pracę.
Prawda jest jednak taka, że ta fasada prawdopodobnie wyrządza ci więcej szkody niż pożytku, bez względu na to, jaką rolę odgrywasz i ilu ludzi zarządzasz lub których nie zarządzasz. Zamiast fałszywie udawać, że nie ma problemu, z którym nie możesz sobie poradzić, powinieneś porzucić zawodowy chłód, który Twoim zdaniem pomaga ci iść naprzód, i zamiast tego skorzystać z okazji, by być wrażliwym.
Eksponowanie siebie emocjonalnie - niezależnie od tego, czy chodzi o wychowywanie chorego rodzica, o którego się martwisz, wyrażanie podekscytowania z powodu osiągnięcia osobistego celu, czy przyznanie się zespołowi, że masz zaległości w pracy - wymaga ryzyka, ale wypłata jest olbrzymi.
Bycie bezbronnym w pracy, dostępnym emocjonalnie i dostrojonym nie oznacza, że musisz być najlepszym przyjacielem współpracowników, choć istnieje wiele badań sugerujących, że nawiązanie przyjaźni ze współpracownikami może cię uszczęśliwić w pracy.
Zdolność do bycia autentycznym jest rdzeniem ludzkiego związku, a jak wyjaśnia Emma Sepals w artykule Harvard Business Review na ten temat: „Badanie pokazuje, że osobiste relacje i szczęście pracowników czerpią z ich pracy sprzyjają większej lojalności niż kwota na ich wypłata."
Artykuł Megan Dalla-Camina dla Psychology Today „Can You Be Vulnerable at Work?” Nie nakłada cukru na to, czego wymaga ta praktyka, ale mimo to sprawia, że brzmi kusząco:
„Bycie prawdziwym wymaga odwagi… Bycie wrażliwym oznacza raczej niż konieczność bycia zawsze ekspertem, że możemy zadawać pytania, gdy czegoś nie wiemy; zamiast próbować zrobić to wszystko, możemy poprosić o pomoc, gdy walczymy; a gdy coś pójdzie nie tak, jesteśmy gotowi poprosić o opinię, wziąć odpowiedzialność i wyciągnąć z tego wnioski ”.
Kiedy ostatni raz sprawdzałem, posiadanie odwagi było pozytywną cechą. Przyznanie, że masz problem z projektem lub zadaniem, może być trudne lub nieznane. - Co pomyśli mój szef? - Czy po prostu zmarnowałem swoje szanse na awans? - Czy wszyscy są mądrzejsi ode mnie? - lub otwarcie się na trudny czas, przez który przechodzisz - to również naprawdę uwalnia. Potrzeba odważnej osoby, aby wyrazić swoje autentyczne ja z powodu lęku przed akceptacją.
Pomyśl o tym: jeśli bycie wrażliwym na partnera ostatecznie zbliża cię do siebie - pomimo tego początkowego poczucia dyskomfortu - dlaczego nie miałoby to być prawdą w twoich relacjach zawodowych?
Ponownie, nie oznacza to, że ty i twój szef musicie być najlepszymi przyjaciółmi lub że musicie być otwartą książką, kiedy jesteście z natury osobą prywatną, ale jeśli potraficie być prawdziwymi ludźmi w pracy ( a nie tylko w domu z bliskimi) prawdopodobieństwo, że Twoje relacje zawodowe się rozkwitną, jest wysokie.
A jeśli lepsze dogadywanie się ze współpracownikami prawdopodobnie doprowadzi do sukcesu zawodowego, jest to coś w rodzaju myślenia.
