W tym miesiącu podczas Miesiąca Świadomości Handlu Ludźmi omawialiśmy często zadawane pytania na temat handlu ludźmi i uczyliśmy się od kobiet, które uczyniły walkę ze współczesnym niewolnictwem swoją misją zawodową.
Ale jest jeszcze jeden element walki z handlem ludźmi, o którym powinieneś wiedzieć: co rządy robią, aby zapobiec i rozwiązać ten problem w swoich krajach i na całym świecie.
Zasadniczo interwencje rządowe są różne - podczas gdy niektóre kraje tworzą polityki, które działają dla ich kultur, inne pozostają w tyle i nie mają żadnych przepisów dotyczących przeciwdziałania handlowi ludźmi. Istnieją również międzynarodowe standardy: w 2003 r. Protokół ONZ w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi, tłumienia go i karania ustanowił uniwersalną definicję handlu ludźmi i wyznaczył krajom cel zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania go oraz pomocy ofiarom. Podobnie „Raport o handlu ludźmi” Departamentu Stanu USA zawiera sugestie dotyczące przestrzegania przez narody „minimalnych standardów w zakresie eliminacji handlu ludźmi”.
Wysiłki te są jednak trudne, ponieważ nie ma jednego sposobu na rozwiązanie problemu różnorodności handlu ludźmi na całym świecie. Różne kultury, ekonomia i religie sprawiają, że przepisy stają się skomplikowane we wdrażaniu, a korupcja, interpretacje kulturowe i różne systemy wymiaru sprawiedliwości jeszcze bardziej utrudniają ich egzekwowanie. Inną rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, jest to, że wiele przepisów na całym świecie koncentruje się na handlu seksualnym, a nie na handlu siły roboczej (który jest bardziej rozpowszechniony), częściowo dlatego, że o handlu seksualnym coraz częściej mówi się w mediach.
Aby bliżej przyjrzeć się wydarzeniom na całym świecie, oto krótki przegląd działań i polityk sześciu krajów, a także wyzwań, przed którymi stoją przy wdrażaniu tych przepisów.
Stany Zjednoczone
Ustawa o ochronie ofiar handlu ludźmi (TVPA) została zatwierdzona w 2000 r. I była pierwszą ustawą federalną zajmującą się handlem ludźmi i handlem ludźmi w Stanach Zjednoczonych. TVPA koncentrowała się na zapobieganiu ofiarom handlu ludźmi i ochronie tych ofiar, a także ściganiu handlarzy ludźmi.
TVPA została ponownie autoryzowana w 2003, 2005 i 2008 r. Jako Ustawa o ponownej autoryzacji ochrony ofiary handlu ludźmi (TVPRA), a każda ponowna autoryzacja oferowała pozytywne zmiany. Na przykład TVPRA z 2008 r. Wymagała od Ministerstwa Pracy opublikowania listy produktów wytwarzanych przez pracę dzieci lub pracę przymusową. Ale TVPRA wygasła w 2011 roku i potrzebuje aktualizacji, aby nadążyć za szybko zmieniającym się krajobrazem handlu ludźmi.
W tym roku ustawa o ponownej autoryzacji TVPRA została ponownie wprowadzona do Kongresu. Zobowiązuje kontrahentów rządowych do odpowiedzialności za korzystanie z zagranicznych rekruterów, którzy wykorzystują siłę roboczą, pomaga organom ścigania w zapobieganiu i ściganiu turystyki seksualnej, a także tworzy program udzielania dotacji, aby zapobiec handlowi kryzysami humanitarnymi (np. W przypadku Haiti lub Syrii). Aby dowiedzieć się więcej, możesz przeczytać informacje Sojuszu na rzecz zakończenia niewolnictwa i handlu ludźmi o TVPRA oraz działania, które możesz podjąć, aby zapewnić, że USA pozostaną liderem w ruchu na rzecz położenia kresu handlowi ludźmi.
Na szczeblu stanowym, chociaż nastąpiła znaczna poprawa w niektórych przepisach, kilka państw ma przed sobą długą drogę. Massachusetts, ocenione przez Polaris Project jako jedno z najbardziej ulepszonych stanów, utworzyło grupę zadaniową ds. Handlu ludźmi, która wzmacnia ochronę ofiar handlu ludźmi i czyni korzystanie z Internetu jako narzędzia handlu ludźmi karalnym przestępstwem. Z drugiej strony istnieją takie stany jak Wyoming, w których do 29 stycznia nie istniało żadne prawo stanowe karające handlarzy ludźmi. Właśnie uchwalony projekt ustawy nr 133 dodaje przepisy prawne dotyczące handlu ludźmi, a projekt przejdzie teraz do Senatu, co jest krokiem we właściwym kierunku dla państwa.
Indie
Ponad 200 000 indyjskich dzieci jest rocznie przemycanych i zmuszanych do służebności domowej lub pracy w piecach ceglanych lub fabrykach haftu. Ale chociaż sponsorowane są przez rząd jednostki ds. Zwalczania handlu ludźmi, które mają badać przypadki handlu ludźmi, nadal są ustanawiane i dochodzi do większej liczby postępowań, przepisy nie są powszechnie egzekwowane. Częściowym problemem jest to, że trudno powiedzieć, czy jedno uniwersalne prawo dotyczące handlu ludźmi może działać i być egzekwowane w kraju tak dużym i zróżnicowanym regionalnie jak Indie. Jednocześnie czynniki takie jak korupcja oraz brak szkoleń i zasobów utrudniają zapewnienie skuteczności programów.
Departament Stanu USA zachęcił Indie do dalszego podnoszenia świadomości na temat handlu ludźmi, pracy nad utworzeniem specjalnych sądów zajmujących się handlem ludźmi oraz do zgłaszania i ścigania spraw na szczeblu lokalnym.
Kambodża
Ustawa o zwalczaniu handlu ludźmi i wykorzystywania seksualnego ma na celu ograniczenie wysiłków związanych z handlem ludźmi w Kambodży i została wdrożona, aby kraj ten mógł zastosować się do zaleceń USA dotyczących zwalczania handlu ludźmi. Jednak prawo to zostało skrytykowane za pogodzenie pracy seksualnej i handlu ludźmi, co powoduje, że osoby podejmujące pracę seksualną albo się ukrywają, albo grozi im ściganie. Jako jeden z najbiedniejszych krajów w Azji praca seksualna jest często uważana za ekonomicznie racjonalną - szczególnie dla osób z obszarów wiejskich - i trudno jest ustalić, kto jest ofiarą handlu ludźmi, a kto uczestniczy z wyboru.
Ponadto nawet „noszenie prezerwatyw” może prowadzić do wniesienia oskarżenia, co stwarza problem zdrowia publicznego w kraju, który był kiedyś chwalony za pracę nad powstrzymaniem rozprzestrzeniania się HIV / AIDS. Krótkometrażowy film Złapany między tygrysem a krokodylem przedstawia ten problem w całej Azji Południowo-Wschodniej.
Aby dowiedzieć się więcej na temat złożoności i wyzwań związanych z handlem ludźmi i pracą seksualną w Kambodży, zapoznaj się z raportem Human Rights Watch, Off the Streets .
Korea Południowa
Korea Południowa to hrabstwo 1 poziomu w raporcie o handlu ludźmi w Stanach Zjednoczonych, co oznacza, że spełnia minimalne standardy zapobiegania handlowi ludźmi. Nadal, istnieje wiele przypadków wyzysku siły roboczej i handlu ludźmi w fabrykach 3D (trudnych, brudnych, niebezpiecznych), w których wielu pracowników migrujących i narażonych mieszkańców choruje lub jest wykorzystywanych. Ustawa o karaniu za ruch seksualny i jej ustawa o normach pracy nakłada surowe wyroki na handlarzy ludźmi, ale nie ma jasnych przepisów definiujących handel ludźmi, dlatego tak naprawdę trudno jest ustalić i ścigać te osoby.
Handel ludźmi jest niestety szeroko rozpowszechniony w Korei Południowej i zgłoszono wiele przypadków wykorzystywania ludzi z Rosji, Korei Północnej, Filipin i Tajlandii w pracy lub przemyśle seksualnym. Wiele ofiar handlu ludźmi w Stanach Zjednoczonych pochodzi z Korei Południowej i po przyjeździe znajduje się w sytuacji przymusowej pracy i niewoli zadłużenia.
Szwecja
Prawo Kvinnofrid zakazuje kupowania seksu, ale nie sprzedaży seksu. Uznano, że takie prawo ograniczy handel ludźmi i popyt na prostytucję. Tego rodzaju „prawa Johna” budzą kontrowersje, ponieważ mają tendencję do zmuszania pracowników seksualnych do pracy pod ziemią i zmniejszania ich widoczności, w przeciwieństwie do faktycznego zmniejszenia liczby przypadków handlu ludźmi. Może to w rzeczywistości uczynić bardziej niebezpiecznym dla pracowników usług seksualnych.
Po szerokiej debacie ustawa została później przyjęta przez Norwegię i Islandię, choć pomiar wpływu przepisów jest nadal trudny.
Dania
W 1999 r. Dania zdekryminalizowała prostytucję, zakładając, że łatwiej byłoby ją uregulować, gdyby była ona legalna. Istnieje nawet kilka organizacji, które badają i wspierają prawa pracowników seksualnych i związki zawodowe. Rząd od czasu do czasu wprowadza zakazy prostytucji, ale duńskie społeczeństwo jest temu przeciwne.
Prowadzenie domów publicznych, handel ludźmi i stręczyciele są jednak nadal nielegalne, a duński kodeks karny gwarantuje, że handel seksem i pracą jest uważany za poważne przestępstwo. Dania ustanowiła również krajowy plan działania przeciwko handlowi ludźmi oraz duńskie centrum ds. Zwalczania handlu ludźmi, które pomaga ofiarom handlu ludźmi i pomaga im w leczeniu i pomocy ze strony władz.
Opracowanie lub wdrożenie przepisów dotyczących handlu ludźmi nie jest łatwe, a skuteczność wielu przepisów jest wciąż przedmiotem dyskusji. Mimo wielu wyzwań legislacyjnych musimy nadal podejmować wysiłki w celu egzekwowania i podnoszenia świadomości na temat tych przepisów. Musimy dążyć do końca współczesnego niewolnictwa, bez względu na to, jak trudna i długa może być walka.
Aby dowiedzieć się, jak możesz zaangażować się w walkę o zakończenie handlu ludźmi, sprawdź:
