To nieprawda, że jedynym powodem, dla którego ktoś zadaje pytanie, jest odpowiedź. (Wiem, to brzmi trochę: „Dlaczego kurczak przeszedł przez ulicę?”, Ale wytrzymajcie ze mną przez chwilę.) Czasami ludzie mówią, że się widzą, wyglądają na zaręczonych, mają rację, a nawet po prostu słyszą sami rozmawiają.
Warto o tym pamiętać, zwłaszcza jeśli zauważyłeś, że na twoje pytania nie ma odpowiedzi, której szukasz. Możliwe, że naprawdę potrzebujesz więcej informacji, ale z powodu tego, jak wyrażasz siebie, druga osoba nie wie o tym i zakłada, że pytasz tylko o powody, które wymieniłem powyżej.
Jeśli więc czujesz się, jakbyś został zwolniony, sprawdź, czy jedną z poniższych przyczyn może być wina.
1. Dołączasz zbyt wiele innych informacji
To prawda: jeśli zatrzymasz się przy czyimś biurku lub wyślesz jej wiadomość e-mail z pytaniem „Co o tym sądzisz?”, Prawdopodobnie nie będzie miała pojęcia, o czym mówisz. Ale bardziej powszechnym problemem jest zbyt daleko idące przeciwieństwo. Prowadzisz dwuminutową mowę na temat każdego pomysłu, który miałeś na temat ostatniego projektu lub przekazujesz długi łańcuch wiadomości e-mail z dwoma załącznikami. Następnie kończysz pytanie.
Zamiast traktować podsumowanie jako pomocny kontekst lub przelewać e-maile przed udzieleniem dokładnych wskazówek, których potrzebujesz, druga osoba sprawdza po drodze i odpowiada: „Jasne!” - które następnie musisz rozszyfrować.
Aby uniknąć tego frustrującego wyniku, ograniczaj swoją wiadomość, kiedy tylko możesz. Sprawdź, czy jest coś, co możesz usunąć lub skrócić, a także poszukać miejsc, w których możesz dodać nawiasy lub linki z ofertą, aby udostępnić więcej - aby druga osoba mogła wyrazić zgodę (lub zrezygnować) z dodatkowych informacji.
Jeśli chcesz podać długie szczegóły, spróbuj „dokonać rezerwacji”. Zamiast zapisywać swoje pytanie na koniec, poprowadź fakt, że nadchodzi. Brzmi to tak: „Przydałaby mi się rada, ponieważ nie jestem pewien, jaki byłby następny krok”.
Mówiąc drugiej osobie, że może oczekiwać pytania, przygotowałeś ją do krytycznego słuchania (lub czytania) i udzielania odpowiedzi. Teraz wie, że Twoim celem nie jest tylko udostępnienie aktualizacji statusu, ale że potrzebujesz odpowiedzi.
2. Właściwie nie pytasz o nic
Ten winowajca jest nieco podobny do powyższego. Tym razem podajesz zbyt wiele informacji na temat interfejsu, ale - bądźmy szczerzy - jest to celowe. Nigdy nie marzyłeś o ograniczeniu się do wyjaśnienia lub o skupieniu odpowiedzi na drugiej osobie, ponieważ naprawdę chcesz się podzielić.
Być może chcesz pretekstu, aby przedstawić się publiczności podczas prezentacji, więc długo dyskutuj, kim jesteś i dlaczego tam jesteś, a następnie zapytaj mówcę o coś, na co właściwie już odpowiedziała. Może czujesz się zainspirowany i chcesz podzielić się tym, co ktoś pomyślał lub jak to odnosi się do twojego życia i pracy.
I chociaż jest to zrozumiałe, nie robi pozytywnego wrażenia. Jest całkiem jasne, że tak naprawdę chcesz po prostu pretekstu, by wygłosić wykład, dać upust lub zostać widzianym, i niestety, kiedy nadejdzie czas, że masz prawdziwe zapytanie, możesz nie zostać ponownie wezwany.
Jeśli nie próbujesz ukraść światła reflektorów, raczej masz na wpół upieczony pomysł, daj sobie dodatkową minutę na przetworzenie. Jeśli zabierzesz głos, zanim upewnisz się, o co tak naprawdę pytasz, informacje, które otrzymasz w zamian, mogą nie być tak pomocne. Poświęć więc trochę czasu na zapoznanie się z tym, co musisz wiedzieć, a jeśli druga osoba przeszła dalej, powiedz: „Miałem pytanie dotyczące wcześniejszego elementu …” Jeśli uważasz, że mogłoby to zakłócić nowy ciąg konwersacji, napisz przejrzyj ją i prześlij później pocztą e-mail: Mówca zostanie uzupełniony, a Ty myślisz o tym, co powiedział!
3. Rzadko korzystasz z otrzymanych porad
Częścią bycia dobrym przyjacielem jest świadomość, że czasami ktoś poprosi cię o radę, aby ją zignorować, a Twoim obowiązkiem jest ją kochać. W biurze nie ma takiego zrozumienia. To znaczy, tak, oczekujesz, że twoi koledzy i szef wiedzą, że czasami poprosisz o ich opinie, a po rozważeniu pójdziesz inną drogą. Ale jeśli rutynowo zadajesz pytania - a następnie ignorujesz sugestie drugiej osoby - to ma sens, że przestałby dzielić się swoimi radami.
To dlatego, że przemyślane odpowiedzi wymagają pracy. Biorą czynne słuchanie, rozważanie i kreatywne myślenie. I każdy z nas ma tylko tyle tego, aby obejść to popołudnie. Tak więc, jeśli ktoś poświęci czas na przekazanie informacji zwrotnej - a wynik końcowy jest taki sam, jak gdybyś nigdy nie mówił - ma to sens, że następnym razem, gdy przyjdziesz na sesję burzy mózgów, nagle będzie bardzo zajęta.
Więc bądź szczery w sprawie swoich celów. Podobnie jak rezerwowanie książek jest naprawdę pomocne, gdy masz pytanie, może również zaoszczędzić dużo czasu i frustracji, gdy nie masz. Jeśli zaczniesz od powiedzenia: „Jestem pewien, że wiem, w jakim kierunku chciałbym obrać ten projekt, ale chciałbym kierować moim myśleniem przez ciebie…” druga osoba wie, że twój umysł jest w dużej mierze zdecydowany. To mniej przypomina przynętę i zamianę niż fakt, że ktoś odpowiada na listę pytań, tworząc nową strategię, na której kończysz tylko: „Myślę, że będę się trzymać mojej drogi - ale dzięki!” Teraz, jest na tej samej stronie, na której nowa perspektywa może zmienić twój plan (ale prawdopodobnie nie zmieni).
Prawdopodobnie w ciągu dnia zadajesz wystarczającą liczbę pytań, aby nie mieć strategicznego podejścia do każdego z nich. (I to jest w porządku.) Jednak jeśli desperacko potrzebujesz lepszych odpowiedzi, może się okazać, że zastanowienie się nad tym, jak sobie z tym poradzić, będzie miało duże znaczenie.
