Cztery lata temu Sabriya Stukes opuściła ceremonię rozpoczęcia szkoły z dyplomem doktora mikrobiologii i immunologii.
To powinien być szczęśliwy dzień. W rzeczywistości najszczęśliwszy! Od dziecka chciała być naukowcem. Ale dla Stukesa nie był to dzień warty świętowania.
Przez sześć długich lat znała dokładne kroki, aby zdobyć tytuł doktora. Jako osoba zorientowana na zadania, Stukes rozwija się, gdy istnieje struktura. Po ukończeniu studiów nie miała pojęcia, jak wykroić własną ścieżkę do przodu.
Poza tym nie miała gdzie mieszkać. Kilka tygodni wcześniej schowała swoje rzeczy w celu przygotowania się do zamieszkania ze swoim chłopakiem. Nieoczekiwanie rozpadli się. Bez pracy i bez miejsca, w którym można by zadzwonić do domu, Stukes czuł się zupełnie niegodny. Pod wpływem impulsu poleciała do Seattle i spędziła trzy tygodnie jadąc zachodnim wybrzeżem.
„W filmach wszyscy jeżdżą na wycieczki, aby znaleźć jasność” - mówi Stukes. „Zanim to się skończy, mają objawienie i wiedzą, co dalej.” Ale jej życie nie jest filmem. „Byłem w Palm Springs, wciąż płaczę, nadal czuję się naprawdę zagubiony i brakuje mi kierunku”.
Mimo że czuła się dość przygnębiona, ruszyła naprzód, przeszukując internet i wyciągając rękę do swojej sieci. Opłaciło się. Znalazła dwóch nowych współlokatorów i dwie etaty - asystenta ds. Komunikacji w American Association for Advancement of Sciences i koordynatora programu w firmie BioBus, która pomaga studentom dowiedzieć się więcej o nauce. Jedna praca była odległa i dlatego zobowiązała się do obu.
Przez następne cztery miesiące Stukes budził się o świcie i pozostawał tak późno, jak to konieczne, aby zmieścić się w obu miejscach pracy, a także kilka niezależnych projektów dla startupu naukowego. W wolnym czasie wychodziła z przyjaciółmi. Ten styl życia nie wymagał wiele czasu.
„Naprawdę odbiło się to na każdym aspekcie mojego życia”, dzieli się Stukes. Nie spała ani nie jadła prawidłowo. I, co nie dziwi, nie radziła sobie dobrze w żadnej ze swoich prac.
„Patrząc wstecz, całkowicie się oszukiwałam” - mówi. „Wszyscy wiedzieli, że coś jest nie tak”.
Rodzice Stukesa tak się martwili, że dali jej ultimatum: zmień styl życia lub weź urlop. Wybrała drugą opcję i przestała pracować, dając sobie trzy miesiące na „po prostu spanie, jedzenie i powrót na właściwe tory”.
„Wiem, że to niezwykle uprzywilejowana rzecz” - mówi. Ale było to konieczne dla jej zdrowia psychicznego i fizycznego. Na szczęście mogła to zrobić przy wsparciu rodziców i pieniądzach, które zaoszczędziła na pracy na kilku stanowiskach.
Stukes spędzała wolny czas na „dziennikarstwie - stając twarzą w twarz z historiami, które opowiadałam sobie o sobie - i starając się, aby uprzejmość była dla mnie priorytetem”. Kiedy spogląda wstecz na te kilka miesięcy, uświadamia sobie, że nauczyła się nie tylko moc związana z wyborem bycia samemu, ale także to, co to znaczy wybaczyć sobie.
Zdjęcie Stukesa z rodzicami po obronie pracy dyplomowej dzięki uprzejmości Sabriya Stukes.
Dla osób, które są niesamowicie wypalone, ale nie mogą całkowicie zatrzymać pracy, Stukes sugeruje kilka rzeczy, takich jak rozmowa z szefem na temat dnia zdrowia psychicznego (jeśli czujesz się swobodnie), poszukiwanie terapii i stając się wygodnym i pewnym siebie, mówiąc „nie”, abyś mógł poświęcić całą swoją uwagę rzeczom, którym mówisz „tak”.
„Być nawet świadomym, że zbliżasz się do wypalenia, to prezent” - mówi Stukes. „Ale określenie kroków, które należy podjąć, aby to poprawić, przychodzi wraz z praktyką. Możliwość powiedzenia: „Potrzebuję pomocy, ale nie wiem, jak to wygląda” to mięsień, który musisz zbudować. ”
Dziś Stukes jest asystentem dyrektora programu Master's in Translational Medicine w The City College of New York, nowym programie studiów, który uczy naukowców i inżynierów procesu innowacji medycznych i komercjalizacji. Ma wiele różnych obowiązków, w tym: kierowanie rekrutacjami studentów, tworzenie cyfrowych strategii marketingowych, opracowywanie programu nauczania i zapewnianie mentora rozwoju zawodowego. Ostatnio została również profesorem nadzwyczajnym i prowadzi kurs na temat projektowania i rozwijania lepszych technologii medycznych.
Jak na ironię, to właśnie podczas „radykalnego sabbatycznego” Stukesa (jak to nazywa) jedno z jej zawodowych powiązań - dziekan Grove School of Engineering w City College - do niej dotarło. Poznali się kilka miesięcy wcześniej, kiedy Stukes poprosił o wywiad. Najwyraźniej zrobiła wrażenie na dziekanie na tyle, aby zostać rekrutowanym na to nowe stanowisko.
Ale nie przyjęła natychmiast. Wybierając słabość, powiedziała dziekanowi, że nie jest gotowa do ponownego podjęcia pracy. Ku jej zaskoczeniu dziekan zrozumiał. Chciała tylko wiedzieć, kiedy Stukes mógłby zacząć? Uzgodnili w styczniu 2016 r. I od tego czasu jest w tej roli.
Jeśli Stukes nauczył się czegoś w ciągu ostatnich kilku lat, to jest to: zawsze musisz się chronić, niezależnie od tego, czy negocjujesz wyższe wynagrodzenie, prosi o pomoc, usuwa toksyczne osoby z życia, czy po prostu jest dla siebie miły.
„Często zadaję sobie pytanie:„ Czy to mi pomaga , czy może mnie to boli ? ”, Podziela Stukes.
Pozostawiam wam więc ostatnią myśl: budując drogę do sukcesu, jakkolwiek to definiujesz, co robisz, aby się chronić?
