Jedną z pierwszych rzeczy, których nauczyłem się jako rekruter, zaskoczyło mnie: wywiady są równie niewygodne dla menedżera ds. Zatrudnienia, jak i dla kandydata.
Pierwsze pytanie każdego wywiadu - podchwytliwe pytanie „powiedz mi więcej o tym, jak dotarłeś do miejsca, w którym jesteś dzisiaj” - to oczywisty przełom. Zwłaszcza dla osoby zadającej pytania. Większość kandydatów ma dobrze przećwiczone odpowiedzi, co zwykle mi się podobało, szczególnie jeśli on lub ona poruszył coś, o co nie planowałem pytać, ale było warte bardziej szczegółowej dyskusji. Jednak niektóre z najbardziej zadbanych odpowiedzi na to pytanie miały jedną poważną wadę:
Były zdecydowanie za długie.
Kiedy stało się jasne, że niektórzy kandydaci mogli mówić o sobie przez 25 minut z 30-minutowego ekranu telefonu, często musiałem przerywać i grzecznie (mam nadzieję) przekierować rozmowę z powrotem na pozostałe pytania, które chciałem zadać . Było to nie tylko niewygodne, ale sprawiało wrażenie, że kandydaci po prostu próbują „wygrać” rozmowę, sprzedając się, co niekoniecznie skłoniło mnie do wykluczenia ich z roli, ale nie był to wspaniały wygląd.
Oczywiście chcesz zrobić wszystko, aby menedżer ds. Rekrutacji czuł, że jesteś wyborem na to stanowisko. Jednak, jak mówi stare przysłowie, czasami mniej znaczy więcej. Dużo więcej.
Dla tych z was, którzy potrafią rozmawiać całymi dniami (jestem jednym z nich), oto, o czym powinieneś pamiętać, zastanawiając się, jak długo powinieneś odpowiedzieć na każde pytanie.
Jak długo menedżer ds. Rekrutacji zarezerwował rozmowę kwalifikacyjną
Większość osób, które znam, są bardzo konkretne przy planowaniu, szczególnie początkowe ekrany telefonów. Rozumiemy, że czas kandydata jest tak samo cenny jak nasz, więc nie ma sensu bić się w buszu. Jeśli pierwsza rozmowa zajmie tylko 30 minut, dobry dział talentów wyjaśni to na wczesnym etapie procesu planowania.
Gdy dowiesz się, ile czasu to zajmie, powinieneś także zrozumieć, że nie wszystkie 30 minut jest zarezerwowane, aby odpowiedzieć tylko na pytanie „jak się tu dostałeś”.
Jako osoba poszukująca pracy myślałem, że rozmowa, która trwała przez wyznaczony czas, zawsze wskazywała, że osoba rekrutująca naprawdę mnie lubi. Naprawdę bardzo mnie lubili. Kiedy zostałem rekruterem, dowiedziałem się, jak denerwujące może być, gdy rozmowa trwała 10–15 minut w stosunku do tego, co pierwotnie planowałem. Oto logistyka tego, co zwykle dzieje się, gdy kandydat spędza zbyt dużo czasu na odpowiedzi na pierwsze pytanie:
- Po pewnym momencie zacząłem się wyłączać, aby zacząć planować, w jaki sposób mogę przerwać.
- Oceniłem (długą) odpowiedź i zdecydowałem, że może nie mam innych pytań - i to nie w dobry sposób.
- Trzymam kciuki, że odpowiedź na „Czy masz jeszcze jakieś pytania?” Brzmiałaby „Nie”.
- Spóźniłem się na następne spotkanie i nagle nie byłem w świetnym nastroju.
Menedżerowie ds. Rekrutacji nie szukają kandydatów, którzy czytają swoje odpowiedzi poza scenariuszem (wręcz przeciwnie). Pamiętaj jednak o czasie. Chociaż rekruterzy wolą prowadzić bardziej naturalne rozmowy z kandydatami niż formalne rozmowy kwalifikacyjne, muszą poznać twoje kwalifikacje.
Co prowadzi mnie do…
Ile kwalifikacji się pochwaliłeś
Na początku mojej kariery (jeszcze zanim była to moja praca), byłem pod wrażeniem każdego, kto znalazł sposób na bycie przyjacielskim i energicznym podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Kiedy zostałem rekruterem, padłem jeszcze bardziej ofiarą, często pozwalając się zwieść kandydatom, którzy wydawali się naprawdę podekscytowani rozmową ze mną.
Problem? Nie miałem żadnych dowodów, które pokazałyby, że ci kandydaci mogliby faktycznie wykonać tę pracę.
Oczywiście ludzie będą się zbliżać do kandydatów, którzy wyrażą się jasno, że są pompowani do pokoju. Muszą jednak również wiedzieć, że jeśli wejdziesz na pokład, będziesz cenną częścią zespołu. Nie można nauczyć się niczego na poparcie tego, spędzając godzinę na rozmowie o tym, jak zaplanowałeś swój ślub (jestem winien oskarżenia), więc ludzie, którzy podejmują decyzję, muszą zadać ci konkretne pytania na temat tego, co osiągnąłeś. Następnie pojawią się pytania uzupełniające na podstawie twoich odpowiedzi. A potem kolejne pytania uzupełniające. Cóż, masz pomysł.
Ważne jest, aby wszyscy ludzie odpowiedzialni za decyzję zadbali o to, aby wszyscy zatrudnieni pasowali i dodali do ogólnej chemii zespołu, do którego mieliby dołączyć. Gdyby jednak wywiad był wyłącznie konkursem osobowości, większość z nas zapisałaby się jak najszybciej na zajęcia aktorskie. Menedżerowie ds. Rekrutacji wywierają ogromną presję, aby zidentyfikować odpowiednich ludzi do ról, które starają się obsadzić. Jeśli popełniają błąd, jest to nie tylko wielki bummer, ale także drogi.
Byłbym niedoceniony, gdybym powiedział ci, żebyś nie był sobą. Byłoby absurdalnie, gdybym zasugerował, żebyś sam dokonał edycji do tego stopnia, że stałeś się skorupą osoby, którą naprawdę jesteś. Pamiętaj jednak, że po odejściu kierownik ds. Zatrudnienia będzie musiał przedstawić dowód, że jesteś (lub nie jesteś) odpowiednią osobą do pracy, więc zostaw mu miejsce, aby mógł zadawać pytania, które pozwolą mu to zrobić.
Wywiady nie są łatwe dla nikogo, więc jest zrozumiałe, kiedy trochę zejdziesz z torów ze swoimi odpowiedziami. Jednak trochę uwagi dla osób przeprowadzających z tobą rozmowę (i ich kalendarzy, spokoju i ogólnego samopoczucia) może przejść długą drogę, szczególnie gdy opuszczasz pokój, aby udowodnić, że jesteś odpowiednią osobą do pracy . Pozostań energiczny, ale daj menedżerom zatrudniającym coś więcej niż tylko preferowane lody lub drużyny baseballowe, z których możesz podjąć decyzję.
