Byłem dobrym uczniem w liceum, ale nie myślałem o studiach, ponieważ nikt w mojej rodzinie nigdy nie miał. Wychowałem się w robotniczej dzielnicy Latynosów poza Los Angeles. Moja matka pracowała w fabryce zabawek, a mój ojciec jako robotnik rolny, pracownik kolei i pracownik sklepu Teamsters w zakładzie recyklingu akumulatorów. Nasi sąsiedzi i przyjaciele wykonali podobną pracę, często w brudnych lub niebezpiecznych warunkach.
Pewnego dnia doradca zawodowy mojej szkoły powiedział mi, że nie jestem materiałem na studia. Powiedział mi, że najlepiej nadają się do pracy biurowej, i zasugerował, żebym został sekretarzem.
Okazuje się, że miał rację. Miałem zostać sekretarzem i zostałem jednym: Sekretarzem Pracy Stanów Zjednoczonych.
Gdybym mógł cofnąć się w czasie, powiedziałbym młodszemu ja, by nie pozwalał mu - ani nikomu innemu - mówić o mojej wartości. I powiedziałbym młodej Hildzie, co nauczyłem się odtąd prawdy: kobiety, zwłaszcza kobiety mniejszościowe, często muszą pracować dwa razy ciężej, aby uzyskać porządny wstrząs.
Nauczyłem się tych lekcji, jak wiele kobiet, poprzez doświadczenie życiowe. Dziś w Ameryce przeciętna kobieta zarabia około 80 centów za każdego dolara zarobionego przez mężczyzn wykonujących porównywalną pracę, a różnica jest jeszcze większa w przypadku kobiet mniejszościowych.
Oznacza to, że za każdym razem, gdy przeciętna kobieta rozpoczyna nową pracę, najprawdopodobniej zacznie od niższej pensji podstawowej. Oznacza to również, że z biegiem czasu różnica w wynagrodzeniach między nią a jej współpracownikami prawdopodobnie będzie coraz większa. Oznacza to 150 USD mniej w jej tygodniowej wypłacie, 8 000 USD mniej na koniec roku i 380 000 USD mniej w ciągu jej życia. Oznacza to również obniżenie emerytur i świadczeń socjalnych dla milionów emerytów.
Dyskryminacja płacowa jest niemoralna, nielegalna i prześladuje całe rodziny. Dwie trzecie rodzin amerykańskich polega na wynagrodzeniach matki za znaczną część swoich dochodów, więc niższe wynagrodzenie oznacza nie tylko mniejsze bezpieczeństwo ekonomiczne dla kobiet, ale także dla dzieci i małżonków, którzy są od nich zależni.
To po prostu źle i jestem dumny z pracy dla prezydenta, który jest zaangażowany w robienie czegoś w tej sprawie. Chociaż nie mogę cofnąć się w czasie, aby zapewnić młodszym ja lekcje życia, mam szczęście, że mogę wykorzystać swoje stanowisko jako urzędnik gabinetu w administracji Obamy, aby pomóc innym młodym kobietom poznać ich wartość.
Prawda jest taka, że nigdy nie zlikwidujemy różnicy w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn, chyba że kobiety będą miały fakty na temat swoich wynagrodzeń w stosunku do mężczyzn. Tak więc w zeszłym miesiącu mój dział uruchomił konkurs Equal Pay App Challenge, ogólnopolski konkurs mający na celu opracowanie nowych aplikacji i oprogramowania, które pomogą kobietom negocjować pensje początkowe, podwyżki i premie. Zachęcamy przedsiębiorców (lub każdego znającego się na technologii) do wykorzystywania danych z Bureau of Labor Statistics i innych źródeł publicznych do tworzenia nowych narzędzi, które pozwolą kobietom zarobić godziwe wynagrodzenie za dzień pracy.
Mamy nadzieję, że to wyzwanie zainspiruje Amerykanów do opracowania kreatywnych sposobów zapewniania wsparcia, informacji i wskazówek pracującym kobietom, abyśmy mogli raz na zawsze zlikwidować różnicę w wynagrodzeniach. Jeśli masz umiejętności programistyczne i wierzysz w równe wynagrodzenie za taką samą pracę, zachęcam do zapoznania się z naszą witryną.
Zwycięzcy konkursu będą mogli ubiegać się o pięć stypendiów - w tym pełne czesne i koszty mieszkaniowe - w celu uczestnictwa w głębokim ośmiotygodniowym programie innowacji cyfrowych i przedsiębiorczości w Nowym Jorku. Istnieje również nagroda pieniężna w wysokości 5000 USD dla zwycięzcy, który chce sprzedać swoją aplikację organizacji non-profit, która chce szeroko rozpowszechnić technologię.
Przeszliśmy długą drogę, odkąd prezydent John F. Kennedy podpisał ustawę o równym wynagrodzeniu w 1963 roku. Wtedy kobiety zarabiały tylko 59 centów za dolara w porównaniu do mężczyzn. Prezydent Kennedy powiedział kiedyś: „Nigdy nie negocjujmy ze strachu. Ale nigdy nie bójmy się negocjować. ”
Dla kobiet amerykańskich poszukujących pełnej obietnicy równości w roku 2012 to lekcja, o której wszyscy musimy pamiętać.
