Kiedy czujesz się niepewnie co do następnego rozdziału swojej kariery, powrót do szkoły może być kuszącym wyborem. (Weź to od tej kobiety, która ma nie jedną, ale dwie doktoraty, stopień naukowy i sporo innych poświadczeń programu treningowego.)
„Jeszcze tylko jeden stopień…”, ten cichy głos w środku, szepcze. „W takim razie będziesz nie do powstrzymania!”
Jestem wielkim zwolennikiem potęgi szkolnictwa wyższego, ale dobrym pomysłem jest sprawdzenie motywacji przed zainwestowaniem tysięcy dolarów i lat życia w inny program.
W tej notatce znajduje się pięć pytań, które należy zadać sobie, aby upewnić się, że rejestrujesz się z właściwych powodów.
1. Czy wiem, dokąd to zmierza?
Jeśli masz jasny plan kariery i otrzymujesz kolejny stopień naukowy, ponieważ zabierze Cię on dokładnie tam, gdzie chcesz się udać - brawo!
Ale jeśli czujesz się zagubiony i zagubiony, bez jasnego planu, zapisanie się do szkoły jest bardzo drogim sposobem na „rozwiązanie”.
Lepiej wydać pieniądze na pracę z trenerem kariery - nawet tylko na jedną lub dwie sesje - zanim zanurzysz się w kosztowny, wymagający program.
2. Czy jestem naprawdę podekscytowany tym programem? (Naprawdę podekscytowany?)
Kiedy czytasz opisy zajęć, które zamierzasz wziąć udział oraz profile kariery absolwentów programu, powinieneś poczuć przypływ emocji. Jeśli nie jesteś teraz podekscytowany - zanim zacznie się cała ciężka praca - na pewno nie będziesz podekscytowany programem za rok, kiedy będziesz w stanie oczy w gazetach i egzaminach końcowych.
Jeśli nie jesteś entuzjastą, to albo nie jest to właściwy wybór, albo niewłaściwy program.
3. Czy gonię za zewnętrzną weryfikacją?
Otrzymywanie pochwał jest zawsze zachwycające - szczególnie gdy przychodzi w postaci lśniącego nowego stopnia. Ale jeśli czujesz, że jesteś otchłanią, jeśli chodzi o zewnętrzną weryfikację, coś jest nie tak.
Jeśli zarejestrujesz się w programie, zrób to dla siebie. Ponieważ jest to dziedzina, którą chcesz się uczyć. Nie mieć kolejnego dyplomu ani linii w swoim CV. Nie robić wrażenia na rodzicach, partnerze, przyjaciołach lub przyszłych menedżerach ds. Zatrudnienia.
Ich walidacja - bez względu na to, jak głośna i częsta - nigdy nie sprawi, że będziesz szczęśliwy w jakikolwiek trwały sposób. Ten rodzaj gratyfikacji zawsze będzie tymczasowy. Prawdziwe szczęście pochodzi z wnętrza.
4. Czy próbuję uciec od siebie?
Jeśli jesteś niezadowolony ze swojego życia - pochłonięty niezdrowymi nawykami, takimi jak nadmierne zaangażowanie, przejadanie się lub przepracowanie, lub czujesz się obciążony strachem i zwątpieniem - mam złe wieści: te nawyki prawdopodobnie towarzyszą ci w szkole.
Nie możemy uciec od siebie - a nowy stopień nie uleczy naszych niezdrowych nawyków.
Z drugiej strony, jeśli czujesz się całkiem dobrze ze sobą („Lubię to, kim jestem, nawet jeśli moja kariera nie jest dokładnie tam, gdzie chciałbym, żeby to było”), to pójście do szkoły może być mądrym posunięciem.
5. Czy jest to tymczasowy impuls?
Jeśli właśnie doświadczyłeś poważnego wstrząsu - takiego jak zwolnienie z pracy lub wyrzucenie - nadal możesz być w okresie smutku i szoku. Możesz także mieć wiele ukrytych emocji, z którymi nie chcesz się zmierzyć. (Rozpraszanie się nowym, wielkim celem jest o wiele łatwiejsze!)
Ale staraj się nie podejmować pochopnych decyzji. Zamiast tego przećwicz swoje emocje i wróć do miejsca, w którym bardziej czujesz się „sobą”.
Poświęć trochę czasu, aby pył opadł.
Jeśli powrót do szkoły jest naprawdę właściwym wyborem dla ciebie, nadal będziesz czuł, że to właściwy wybór za dwa tygodnie - a nawet dwa miesiące - od dzisiaj.
Jeśli zdecydujesz się wrócić do szkoły? Hip hura hip! Życzę ci wszystkiego najlepszego z twoich studiów i twojej superładnej kariery.
A jeśli nie? To także dobra wiadomość. Ponieważ - obiecuję - jest kolejny najlepszy krok.
