Zanim zaczniemy, uporządkujmy nasze fakty - er, w porządku. To był dobry rok dla praw LGBTQ na całym świecie. W Wielkiej Brytanii premier Cameron zobowiązał się do zalegalizowania małżeństw homoseksualnych do 2015 r. W Hiszpanii najwyższy sąd krajowy podtrzymał ustawę o małżeństwach homoseksualnych z 2005 r., Pomimo odwołania. W Argentynie operacja zmiany płci została ogłoszona prawem w maju zeszłego roku, a nasz własny prezydent ostatecznie wyraził swoje pełne poparcie dla małżeństw homoseksualnych w listopadzie. Oznacza to, że obecnie istnieje 10 stanów USA, w których możemy cieszyć się tą swobodą prawną.
Ale pomimo tych korzyści wciąż pozostaje wiele do zrobienia. I nigdzie nie jest to bardziej prawdziwe niż miejsce, w którym spędzamy większość naszych godzin: biuro.
Według badań Centrum Polityki Pracy i Życia 48% pracowników LGBTQ z wyższym wykształceniem jest nadal w pracy w ukryciu. Rzeczywistość jest taka, że prawa chroniące prawa LGBTQ (powoli) zaczynają obowiązywać, nie oznacza to jednak, że nastawienia ludzi jeszcze nadrobiły zaległości. Nawet jeśli uważasz, że otaczają cię ludzie o podobnych poglądach, nie wiesz na pewno, dopóki nie wyjdziesz z ukrycia - i można się martwić, że narażasz swoją pracę na ryzyko. Mieszkam w Nowym Jorku, jednym z najbardziej otwartych miejsc na ziemi, i jeszcze przez dwa lata zastanawiałem się, czy wyjdę z mojej pierwszej pracy.
Ale to zrobiłem. A jeśli obecnie zastanawiasz się, czy sprowadzić całą siebie do pracy, czy zachować swoje życie prywatne, cóż, prywatne, oto kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby ułożyć drogę do świadomej, profesjonalnej decyzji.
Odrób pracę domową
Tak, dzwonię do ciebie z telewizji, aby odrobić lekcje, podobnie jak Jennifer Brown, założycielka Jennifer Brown Consulting, firmy doradczej ds. Strategicznego przywództwa i różnorodności z siedzibą w LGBTQ w Nowym Jorku. Jej sugestia? Zanim zdecydujesz się wyjść, znajdź swoją firmę na HRC Corporate Equality Index oraz na liście 50 najlepszych firm w zakresie różnorodności DiversityInc. Listy te oceniają korporacje pod względem ich zaangażowania w różnorodność, opierając wyniki na bezpośrednich działaniach podjętych w celu promowania integracji i równości. (HRC faktycznie dokuje punkty dla firm z niedawnymi „skazy” anty-LGBTQ w swoich rejestrach).
Ujmijmy to w następujący sposób: jeśli Twoja firma otrzyma wysoki wynik, jesteś w miejscu pracy, które przynajmniej ceni sobie otwartość. Brown zaleca także dołączenie do grupy zasobów pracowniczych LGBTQ (znanej również jako Affinity Group lub Business Resource Group), jeśli Twoja firma ma taką grupę. Aby wyświetlić obszerną listę firm z ERG specyficznymi dla LGBTQ, kliknij tutaj.
Teraz wiem, co myślisz i masz rację: te zasoby są zdecydowanie bardziej popularne w dużych korporacjach. W moim przypadku pracowałem dla zagranicznego rządu i nie trzeba dodawać, że nie było ERG, wyników indeksu HRC, a nawet przepisów antydyskryminacyjnych. Musiałem więc być kreatywny. Ponieważ małżeństwa osób tej samej płci właśnie minęły w Nowym Jorku, a prawa homoseksualistów stały się masą prasy, postanowiłem posłuchać paplaniny w biurze i ocenić, jak reagują moi koledzy.
Przez cały miesiąc jadłem obiad w pokoju wspólnym, zabierałem ludzi na przerwy na kawę i nigdy nie podłączałem słuchawek z obawy, że coś pominą. Właśnie wysłuchałem i dowiedziałem się, co myślą moi współpracownicy o prawach LGBTQ. Kiedy w końcu zdecydowałem się otworzyć, byłem całkiem pewien, że moje wieści zostaną dobrze przyjęte. (W większości miałem rację, ale więcej na ten temat w moim następnym utworze).
Rozważ konsekwencje wyjścia
Teraz, mimo że wiele firm dąży do równości, nie wszystkie miejsca pracy są wolne od dyskryminacji. Obecnie w USA jest 29 stanów, które nie oferują żadnego rodzaju prawnej ochrony miejsca pracy dla swoich pracowników GBL (a jeśli jesteś osobą transpłciową, to 38 stanów). Co to znaczy? Nadal możesz zostać zwolniony za bycie gejem.
Częściej jednak pracownicy LGBTQ są pomijani z powodu awansów lub podwyżek lub narażani na wrogie warunki - nawet w miejscach, w których obowiązują odpowiednie zasady. Z moich doświadczeń wynika, że pracownicy LGBTQ z sektora bankowego, finansowego lub któregokolwiek z tradycyjnie „zdominowanych przez mężczyzn” sektorów często uważają, że wyjście - lub nawet dołączenie do ERG specyficznego dla LGTBQ - może zaszkodzić ich karierze.
Jak zatem powąchać potencjalne konsekwencje w miejscu pracy? Crystal Jackson, przedstawiciel działu HR w Kearns & West, firmie zajmującej się współpracą i komunikacją strategiczną w Waszyngtonie, radzi, aby zwracać większą uwagę na filozofie firmy niż na jej politykę. „Kiedy firma i jej pracownicy kładą największy nacisk na umiejętności, które ktoś wnosi do stołu, pracownicy czują się wystarczająco komfortowo, aby wyjść”.
Jeśli (i wszyscy inni) czujesz się doceniony i szanowany na podstawie swoich profesjonalnych wyników, a nie osobistych cech, to całkiem bezpieczny zakład, że nie zmieni się to, jeśli zdecydujesz się wyjść. Jeśli jednak masz do czynienia z szefem znającym się na rzeczy, biurową dynamiką, która emanuje negatywnością, kolegami, którzy stosują homoseksualne obelgi (nawet w żartach), lub zespołem, który regularnie wyśmiewa innych z ich osobistego stylu życia, mogą to zrobić być czerwonymi flagami - i czymś do rozważenia na dłuższą metę.
I konsekwencje pozostania w
Bez wątpienia wychodzenie z pracy stanowi ryzyko, aw niektórych przypadkach może nawet kosztować pracę. Ale pod pewnymi względami brak wyjścia może być równie szkodliwy dla twojej kariery. Według raportu The Harvard Business Review , pracownicy homoseksualni mają większe szanse na awans niż ich zamknięci odpowiednicy.
Czemu? Jak większość rzeczy w życiu, sprowadza się do tworzenia sieci. Pomyśl o tym w ten sposób: kiedy dzielisz się swoim życiem z kolegami, nawiązujesz z nimi autentyczne kontakty - coś, co się liczy, gdy przychodzi czas na podwyżkę, promocję, a nawet list polecający. Jeśli jesteś zajęty ukrywaniem swojej tożsamości, tracisz ważne możliwości pracy w sieci w miejscu pracy. Pamiętaj, że nie zawsze chodzi o to „kogo znasz” - czasem „kto cię zna” też ma znaczenie.
Kiedy w końcu wyszedłem do mojego szefa (trzy całe miesiące po tym, jak wyszedłem do wszystkich innych), moja praca poprawiła się. Zrelaksowałem się. Odpowiedziałem w pełni na pytanie, jak minął mój weekend. Skoncentrowałem się bardziej na swojej pracy i ostatecznie otrzymałem większą odpowiedzialność. Mimo że od tego czasu się zmieniłem, nadal uważam mojego szefa za przyjaciela - i kogoś, kto może porozmawiać z moją postacią w liście polecającym. Jak się przekonałem, energia potrzebna do bycia kimś, kim nie jesteś, jest znacznie lepsza, aby przejść o krok dalej, rozwijać swoją karierę, a może nawet zaprzyjaźnić się po drodze.
Podsumowując
Pod koniec dnia wyjście (lub nie) jest twoim wyborem, a sposób, w jaki sobie poradzisz, będzie również twoim wyborem. Nie ma podręcznika, magicznej różdżki, a na pewno nie ma czegoś takiego jak darmowy lunch. (OK, właśnie wrzuciłem ten ostatni kawałek, aby sprawdzić, czy zwracasz uwagę.) Ale chociaż każda sytuacja jest wyjątkowa, a ty będziesz najlepszym oceniającym dynamikę swojego biura, nie trać z oczu faktu, że zasługujesz równe traktowanie i szacunek - bez względu na wszystko.
Warto również zauważyć, że jeśli okaże się, że twoje miejsce pracy nie jest środowiskiem wspierającym, powinieneś rozważyć, czy jesteś gotów walczyć o fale i wpływać na zmiany. Tak, zajęcie stanowiska może zagrozić twojej pracy, ale, jak przypomina nam Jackson, „każda ważna przyczyna ma swoje pionierskie osiągnięcia”.
