Skip to main content

Co robić, gdy pracownik zaczyna płakać - muza

A Simple and Profound Introduction to Self-Inquiry by Sri Mooji (Czerwiec 2026)

A Simple and Profound Introduction to Self-Inquiry by Sri Mooji (Czerwiec 2026)
Anonim

Od siedzenia w zbiorniku wsadowym na pikniku firmowym po zwolnienie członka zespołu, menedżerowie spotykają się z wieloma sytuacjami, których woleliby uniknąć. Jednym z dość powszechnych, ale niekomfortowych scenariuszy jest obserwowanie, jak bezpośredni raport rozpływa się przed tobą.

Jeśli jesteś jednym z tych rzadkich szefów, którzy instynktownie wiedzą, jak radzić sobie z płaczącym pracownikiem z gracją i bez kłótni, gratulacje! Wszyscy inni: nie jesteś sam. Wielu menedżerów czuje się niezręcznie i niespokojnie, gdy pracownik zaczyna płakać w pracy - i niestety prawdopodobnie spotkasz się z takimi chwilami w trakcie swojej kariery jako szefa.

Aby kierować się współczuciem i stworzyć bezpieczną przestrzeń dla twoich bezpośrednich raportów, aby być sobą, oto kilka sposobów radzenia sobie z sytuacją, która sprawi, że ty i twój pracownik poczujecie się lepiej, a także oboje będziecie mogli iść naprzód bez żadnych zawstydzeń związanych z każda strona.

Wygoda zamiast Cringe

Zamiast kontynuować, jakby nic niezwykłego się nie wydarzyło, traktuj osobę z empatią.

Konsultant ds. Zarządzania, trener wykonawczy i prowadząca Liz Kislik z Liz Kislik Associates sugeruje traktowanie płaczu w taki sam sposób, jak gdyby pracownik nagle zachorował przed tobą.

„Zapytałbyś:„ Wszystko w porządku? Potrzebujesz minuty? ”- mówi. I „pozwól im powiedzieć to, co muszą powiedzieć”. Jeśli zdarzy się to w grupie, odsuń je na bok, aby zobaczyć, jak sobie radzą.

Jeśli jesteś w biurze lub w sali konferencyjnej, zawsze najlepiej jest mieć gotowe pudełko chusteczek i zaoferować osobie szklankę wody. Kontakt fizyczny, taki jak przytulenie lub poklepanie po ramieniu, nie jest konieczny i może sprawić, że sytuacja będzie trudniejsza w zależności od związku. Często wystarczy po prostu szacunek i wrażliwość.

Możesz również zgłosić się na ochotnika, aby wyjść na chwilę, aby pracownik mógł się odebrać lub zapytać, czy chciałby odejść i kontynuować w późniejszym terminie. „Mogą powiedzieć:„ Nie, daj mi sekundę ”, a potem po prostu idź z tym” - mówi Kislik.

Być może zignorowanie płaczącego pracownika wydaje się być bardziej wrażliwą drogą. Na przykład, jeśli jesteś na spotkaniu i jest oczywiste, że dana osoba próbuje ukryć, że rwie się, sensowniejsze może być kontynuowanie, niż gwałtowne zatrzymanie się. Jeśli w tej chwili wydaje się to właściwe, idź z nim tak długo, jak długo pracownik będzie w stanie szybko dojść do siebie. Jeśli nie, zasugeruj krótką przerwę bez zwracania uwagi na osobę.

Wyraźny niepokój, ale nie płacz

Starając się wspierać, możesz próbować dotrzeć do źródła ich smutku. Ale Kislik ostrzega: „Unikaj założenia, że ​​znasz całe tło. Nawet jeśli usłyszałeś coś od kogoś innego, nie zakładaj, że znasz szczegóły.

Naturalne jest okazywanie niepokoju, ale nie rzucaj otwartych pytań, takich jak „Co się dzieje?” Lub „O co w tym wszystkim chodzi”. Możesz jednak zapytać: „Czy jest coś, co chciałbyś, abym wiedział?” lub „Jak mogę pomóc?”, aby otworzyć im drzwi, jeśli chcą udostępnić więcej informacji. Kislik dodaje, że jako menedżer nie musisz znać szczegółów, chyba że problem ma bezpośredni wpływ na pracę lub wydajność danej osoby, dlatego szanuj jej prywatność i okazuj współczucie.

Zastanów się nad swoją rolą

Możliwe, że ich łzy są związane z pracą, a nawet że coś, co powiedziałeś lub zrobiłeś bezpośrednio, sprawiło, że się zdenerwowali. Chociaż może to być denerwujące, nie bij się - ale raczej rozważ to jako okazję do rozwoju dla was obojga.

Na przykład, jeśli zaoferowałeś uczciwą (ale może ostrą) informację zwrotną na temat ich pracy, zadaj sobie pytanie, czy dostarczyłeś ją uprzejmie i konstruktywnie, czy też istnieje lepszy sposób, aby to powiedzieć. Przeproś, jeśli pomyliłeś się i daj tej osobie do zrozumienia, że ​​następnym razem zrobisz coś inaczej.

Lub powiedzmy, że są zdenerwowani pracą przez długie godziny. Poświęć trochę czasu na wysłuchanie ich obaw i spróbuj znaleźć rozwiązanie, które zmniejszy część ciężaru, niezależnie od tego, czy pozwolą im pracować z domu jeden dzień w tygodniu, czy też cofną niektóre terminy.

Oczywiście nie zawsze będzie możliwe spełnienie ich życzeń, więc jeśli znajdziesz się bez rozwiązania, najlepiej posłuchać ich i okazać im życzliwość. Nawet po prostu pozwalając im wyemitować swoje skargi, mogą zdziałać cuda dla ich nastroju i twojego związku.

Kluczem jest współpraca, aby pracownik czuł się wspierany i słyszany. Skorzystaj z tej okazji, aby zrozumieć ich potrzeby i perspektywę, aby lepiej komunikować się ze sobą i rozwiązywać problemy.

Kontynuuj i przejdź do przodu

Następnie sprawdź prywatnie swojego pracownika. Jeśli dana osoba była zdenerwowana rano, obserwuj ją po obiedzie lub przed wyjściem jednego z was na ten dzień. Jeśli zdarzyło się to późnym popołudniem, możesz pozwolić im osiedlić się w następnym dniu roboczym, a następnie upewnić się, że rano rozpoczną lepszy start. Terminowość jest tu kluczowa, ponieważ czekanie przez tydzień na odprawę może zakończyć się bezmyślnie lub przypomnieć pracownikowi o niezręcznej chwili, którą próbują zapomnieć.

Jeśli zwierzyli się tobie o sytuacji osobistej, koniecznie spytaj o to, ale nie rób z tego regularnej rozmowy lub zbytniej podważania. Możesz zapytać: „Jak się miewa ciocia?”, Mówi Kislik. „Ale nie ma potrzeby pytać o to każdego dnia, tak jakbyście oboje musieli omówić to na górze listy rzeczy do zrobienia.” Są szanse, że osoba prawdopodobnie nie chce o tym długo mówić lub pozwolić, aby to wpłynęło ich codzienne relacje zawodowe.

Jeśli problem dotyczył pracy, być może trzeba poczekać trochę dłużej, aby sprawdzić, czy wprowadzone zmiany ułatwiły sprawę. W takim przypadku możesz odprawić się w ramach regularnej rozmowy jeden na jednego w neutralny, profesjonalny sposób: „Jak sobie radzi nowy harmonogram?”

Niezależnie od tego, bezproblemowo wracając do pracy jak zwykle, zachowując jednocześnie empatię, ułatwiasz tobie i Twojemu bezpośredniemu raportowi (i reszcie zespołu) ponowne skupienie się i przejście do przeszłości.

Chociaż nigdy nie jest łatwo zobaczyć, jak ktoś płacze w pracy - zwłaszcza bezpośredni raport - zachowanie spokoju może pomóc pracownikowi szybciej się zebrać. Pomaganie tej osobie w trudnej sytuacji w sposób uprzejmy i profesjonalny znacznie przyczyni się do wzmocnienia waszych relacji na przyszłość.