Na ogół nie kojarzy się „rozwodu” z „doskonałym wykształceniem finansów osobistych”.
Większość dzieci rozwiedzionych rodziców może argumentować, że rozwód jest okropnym, nieprzyjemnym emocjonalnie czasem - szczególnie jeśli chodzi o pieniądze.
Chociaż zgadzam się, że może to być nieszczęśliwy czas, emocjonalnie i finansowo, ale również rozwodowi moich rodziców przypisuję jedne z najważniejszych lekcji finansowych w moim życiu i za uczynienie mnie dziś odpowiedzialną finansowo osobą dorosłą.
Rozwód
Pochodzę ze stosunkowo bogatego środowiska - dorastałem na bezpiecznym, zamożnym przedmieściu Nowego Jorku, gdzie wychowałem się w dwójce rodziców z wyższym stopniem naukowym i chodziłem do doskonałych szkół z dziećmi w podobnych sytuacjach. Przez większą część mojego życia nie musiałem naprawdę martwić się zakupami przyborów szkolnych, zakupem potrzebnych ci ubrań lub posiadaniem pieniędzy na filmy lub inne zdarzenia. Wszystko to zostało mi dane, tak jak zostało przekazane moim przyjaciołom.
A potem, w wieku 15 lat, moi rodzice się rozwiedli. To był nieporządny, nieprzyjemny okres w naszym życiu i nie warto tutaj o tym opowiadać (kto chce usłyszeć o innym podmiejskim dzieciaku, którego rodzice walczyli i ostatecznie rozstali się?).
Ale choć to było nieprzyjemne, uważam to za jedną z najlepszych rzeczy, które mogły mi się przytrafić - finansowo. Kiedy moi przyjaciele chodzili wokół swojej młodości nie przejmując się materialnymi zmartwieniami, nagle musiałem stosunkowo szybko dowiedzieć się, co to znaczy mieć kontrolę nad pieniędzmi - i życiem.
Oto trzy kluczowe lekcje, których się nauczyłem.
Lekcja 1: Niezależność finansowa jest wszystkim
Mniej więcej w wieku 15 lat moja matka dokonała odkrycia: mój ojciec powoli wyczerpywał oszczędności naszej rodziny, emerytury i rachunki czekowe. Gdy moja matka zdała sobie sprawę z tego, co się dzieje, pieniędzy już nie było. Moja mama myślała, że jego roczne premie będą przeznaczane na studia dla mnie i mojej siostry, ale mój tata był nie tylko wielkim wydawcą, o którym nie wiedziała, ale także kupował regularne bilety na odwiedziny swojej dziewczyny w Grecji. Pieniądze poszły szybko.
Tutaj byłem świadkiem jednej z najważniejszych lekcji finansowych w moim życiu: jako kobieta (i każda osoba w związku, chociaż kobiety są szczególnie narażone na ryzyko) jest bardzo ważna, aby wiedzieć, gdzie są twoje pieniądze, i mieć oko na swoje finanse gospodarstwa domowego. Nigdy nie powinieneś polegać na kimś innym, kto zarządza wszystkim za Ciebie.
Czy to oznacza, że teraz, kiedy jestem dorosły i żonaty, uważam męża za wiecznie sceptycyzm, zawsze zakładając, że zaraz weźmie pieniądze i ucieknie? Ani trochę. Ale oboje obserwujemy nasze wspólne konta (co ma sens z wielu powodów, w tym monitorowania tożsamości i kradzieży kart kredytowych), i oboje dyskutujemy, w jaki sposób nasze pieniądze są oszczędzane i wydawane. Wiem też, że zawsze pozostanę na rynku pracy, nawet jeśli i kiedy będziemy mieli dzieci.
Moja matka, która miała doktorat i doktorat, w młodości zdecydowała się zostać w domu z moją siostrą i mną, a następnie znalazła pracę w biurze prokuratora okręgowego w Brooklynie, które ostatecznie stało się pełnoetatowym prokuratorem po rozwód. Gdy obserwowałem, jak zdaje sobie sprawę, jak trudno będzie ponownie wejść na rynek pracy, zdałem sobie sprawę, jak ważne jest, aby kobiety mogły utrzymać się finansowo, niezależnie od okoliczności. Odkładając rozwód, w przypadku jakiejkolwiek tragedii (śmierci, bezrobocia), chcę móc polegać na sobie w kwestii dochodów.
Lekcja 2: Potrzeby są drogie
Po rozwodzie moja mama była nieugięta, że zostajemy w naszym domu i dzielnicy szkolnej. Jej pragnienie, aby upewnić się, że nie jesteśmy całkowicie wyrwani z naszego życia, niezależnie od finansów, oznaczało, że wkrótce musiałem polegać na sobie we wszystkich tych wypadkach finansowych, które zawsze otrzymywałem od rodziców.
Podczas gdy moja matka martwiła się dostawaniem jedzenia na stół i płaceniem za opiekę medyczną (nie mieliśmy ubezpieczenia zdrowotnego - byliśmy na planie mojego taty, a on zmieniał pracę, a moja mama szukała pracy - i skończyłem wizyty dentysty przez pięć lat), wkrótce dowiedziałem się, ile kosztują te wszystkie „nastoletnie” potrzeby i jak na nie budżetować.
Od benzyny do mojej starej Hondy (hand-me-down z babci), po bilety do kina na wieczory z przyjaciółmi, dowiedziałem się, ile pieniędzy będę potrzebował i bez czego mógłbym się obejść. Wziąłem więcej zmian w opiece nad dziećmi niż kiedykolwiek wcześniej, wziąłem letnie prace w miejscowym Barnes & Noble i jako nauczyciel i zarządzałem (i oszczędzałem) własne pieniądze.
Były dni, kiedy nienawidziłem wszystkiego w naszej sytuacji. Pewnego zimowego dnia pękła rura w naszej piwnicy, a moja matka nie miała pojęcia, co robić, więc zadzwoniłam do ojca i wymyśliłam, jak to naprawić. Pamiętam, że uważałem to za śmieszne, ale naprawdę nauczyło mnie, jak przejąć kontrolę nad sytuacją, kiedy muszę. Mogę naprawiać rzeczy w domu; Aktywnie działam, aby rzeczy się wydarzyły; Nigdy nie spóźniam się z rachunkiem. Nie było fajnie, ale z pewnością budowało charakter.
Teraz nie mam nic przeciwko zrobieniu odcinka dolara (płatki na kolację są często winną przyjemnością) i wiem, jak budżetować realistycznie. Uświadomiłem sobie również, że w młodym wieku stałem się bardziej niezależny niż wielu moich rówieśników. Na studiach wykorzystałem własne pieniądze na zakup ubrań lub na wycieczki, podczas gdy wielu przyjaciół wciąż było w pełni wspieranych przez ich rodziców. Opieranie się wcześnie wydatkom na rzeczy niekoniecznie zdecydowanie pomogło ukształtować moje nawyki jako dorosłego.
Lekcja 3: College nie jest darem
Co ważniejsze, coś, co wydawało się tragedią - utrata konta oszczędnościowego w college'u - zapewniło, że znam wartość edukacji na studiach, i nauczyło mnie, jak znaleźć pieniądze na stypendia i pomoc finansową. Mój doradca doradczy pracował ze mną, aby znaleźć szkoły, które miały wielką pomoc finansową i kupony, więc nie musieliśmy płacić za SAT ani ACT.
Zawsze byłem mądry i dobry uczeń, ale zdecydowanie porzuciłem bieg po rozwodzie rodziców.
Nie jestem pewien, ile z tego stanowiło hiperkonkurencyjne środowisko akademickie, które pielęgnowało moje liceum, i ile wiedzy musiałbym zrobić bardzo dobrze, aby dostać się do tego rodzaju szkół, które zapewniłyby doskonałe warunki finansowe pomoc. Tak czy inaczej, zacząłem zastanawiać się, czy gdybym czegoś chciał, musiałbym się tym zająć, bez względu na to, czy była to praca pozaszkolna, czy stanowisko kierownicze w mojej szkole. Przestałem bać się prosić o to, czego chciałem.
Skończyło się na studiach Wellesley College, które mają świetną pomoc finansową. Przez te cztery lata byłem w stanie wyjechać za granicę do Londynu, odbyć staż w Waszyngtonie jednego lata i odbyć staż w innym biurze literackim za stypendium w wysokości 3000 USD. Tego lata w agencji literackiej co tydzień dawałem sobie 5 dolarów za „zabawny budżet” i wpłacałem pozostałe pieniądze na konto oszczędnościowe.
Pomiędzy pracą w ciągu roku szkolnego (korepetycje, opieka nad dziećmi i praca w kampusie), kilkoma podarunkami ukończenia szkoły a resztą moich stypendiów, ukończyłem szkołę z oszczędnościami w wysokości 12 000 $ - które w pełni spłacałem stosunkowo niewielkim długiem studenckim. Teraz z ogromną dumą mogę powiedzieć, że zaoszczędziłem kolejne 10 000 USD na funduszu ratunkowym. (Sekret tego? Nigdy zabawy. Nigdy tego nie polecam.)
Moja rodzina znajduje się w znacznie lepszym miejscu, pod względem finansowym i emocjonalnym, niż byliśmy w tych latach w trakcie i po rozwodzie, i nie życzyłbym sobie tak silnej krzywej nauki finansowej u innych nastolatków.
Ale chociaż rozwód może wydawać się najgorszą rzeczą, jaka przydarzyła się rodzinie, to, przez co przeszliśmy, zmieniło mnie w bardziej odpowiedzialnego dorosłego, niż byłbym w innym przypadku, i jestem za to niezwykle wdzięczny.
