Trudno wyrazić słowami uczucie, które przychodzi na myśl każdego roku wokół Dnia Weterana. Patrząc wstecz na mój czas jako oficera w armii Stanów Zjednoczonych, nadal czuję dumę, dyscyplinę, siłę i poczucie służby, które charakteryzowały moje doświadczenie.
Przez ponad pięć lat nosiłem buty bojowe, ćwiczyłem strzelanie z karabinów maszynowych, prowadziłem żołnierzy w Iraku i Afganistanie i przez cały czas uczyłem się o znaczeniu służby. Jako młoda kobieta i żołnierz miałem przywilej służyć ramię w ramię z jednymi z najbardziej niesamowitych ludzi, jakich kiedykolwiek spotkałem. To doświadczenie - choć pełne wyzwań, długich dni i późnych nocy - na które wciąż patrzę czule.
Pamiętam, kiedy po raz pierwszy wróciłem do domu z Iraku w wieku 23 lat, a przyjaciel powiedział mi, że jestem teraz „weteranem”. Wydawało się to dziwne. Zawsze uważałem „weterana” za termin odnoszący się do starszego pokolenia. Dla mnie opisywał tych, którzy walczyli w wojnach naszych rodziców i dziadków, II Wojny Światowej i Wietnamu, którzy noszą wojskowe szpilki na kapeluszach i którzy grają w karty w miejscowych legionach obcych lub weteranach wojen zagranicznych. Słowo „weteran” nie zdawało się opisywać 23-letniej kobiety z hrabstwa Westchester w stanie Nowy Jork.
Ale lata później, kiedy wróciłem do domu z Afganistanu jako 26-latek, w końcu pozwoliłem sobie na określenie „weteran”. Zacząłem kontaktować się z małą grupą obywateli, do której należałem poprzez moją służbę. Uświadomiłem sobie również, że teraz jest wspaniały czas na bycie weteranem w Ameryce: Niesamowite wsparcie, zachęta i uznanie okazane nam na wiele różnych sposobów. Po latach wojny na Bliskim Wschodzie nowe, młodsze pokolenie weteranów wróciło do domu ze wspólnym poczuciem koleżeństwa.
Oprócz wspólnych wspomnień nastąpiła ewolucja w grupach wsparcia dla weteranów - coś, co nie zawsze istniało. Grupy takie jak Wounded Warrior Project, Team Red, White and Blue oraz Irak i Afganistan Veterans of America stały się rozwiązaniem mojego pokolenia w zapewnianiu nowoczesnego wsparcia dla weteranów.
I to właśnie obchodzę w Dzień Weteranów: wsparcie Ameryki i niewiarygodna sieć weteranów, zarówno młodych, jak i starszych - ludzi, którzy podnieśli swoje prawe ręce i dobrowolnie oddali swoją służbę naszemu krajowi, aby zapewnić mu bezpieczeństwo i sukces.
11 listopada to dzień, w którym należy uznać tych, którzy służyli, i zatrzymać się na chwilę, aby zastanowić się nad znaczeniem ich połączonego wpływu na ten wielki kraj i ogromnej ofiary naszych poległych bohaterów. Wiedza, że kraj, o który walczyliśmy, stoi za nami, jest niezwykle potężna i inspirująca.
Dlatego nawet po Dniu Weteranów w tym roku chciałbym zachęcić cię, gdy następnym razem będziesz na lotnisku lub w centrum handlowym i spotkasz weterana, aby uścisnąć mu dłoń i powiedzieć „dziękuję za twoją pomoc. „Za każdym razem, gdy mi się to przytrafia, jestem upokorzony - i przypominam sobie o mojej dumie i przywileju, jaki mam, będąc częścią tej niesamowitej grupy obywateli, którzy zdecydowali się służyć swojemu krajowi.
