Kilka lat temu miałem w pracy bliskiego przyjaciela. Ale tak jak ja osobiście ją lubiłem, nie była osobą, która bierze odpowiedzialność za swoją karierę. Zamiast tego ciągle narzekała na dramat menedżerski („Zmienił strukturę, żeby nie dostać w tym roku mojej premii!”) I spiskujących współpracowników („Z klientem poszło źle, a teraz próbują przypiąć to do mnie! ”) - bez najmniejszej wzmianki o tym, jak grała rolę lub próbowała ją ulepszyć.
Ale choć jej negatywność była dla mnie oczywista, nie sądzę, żeby celowo próbowała być przygnębiona - po prostu padła ofiarą czegoś, co nazywam „mentalnością ofiary”.
Widzisz, kiedy jesteś w strefie ofiary, masz tendencję do wierzenia, że wszystko w twoim życiu jest kontrolowane przez innych: twój szef cię kosztował, twój kolega sabotował twój raport - dostajesz zdjęcie.
Problem polega na tym, że kiedy zaczynasz myśleć, że wszystko w twojej karierze jest wynikiem czyichś działań, zwykle nie wierzysz, że twoim obowiązkiem jest przejęcie władzy i wprowadzenie zmian. (Pomyśl: ciągle narzekasz na swoją pracę, ale nie będziesz szukał nowej, lub myślisz, że twój szef jest palantem, ale nigdy nie inicjujesz żadnych rozmów w celu poprawy relacji.) Więc pozostajesz tam, gdzie jesteś - utknął, poplątał się i nieszczęśliwy.
Jeśli uważasz, że możesz mieć skłonność do myślenia w ten sposób (wskazówka: wszyscy tak robią, w tym czy innym momencie), oto mój pięciostopniowy plan rozpoznawania tych szkodliwych myśli, wzięcia odpowiedzialności za swoje okoliczności i zmiany kariery zawodowej lepszy.
1. Zwróć uwagę na zachowanie ofiary
Oto wyzwanie: przez następne dwa tygodnie obserwuj, jak często wypowiadasz słowa „ofiary” - a la „To zadanie jest tak niesprawiedliwe!” Lub „Dlaczego mi się to przytrafia?” Poświęć trochę czasu, aby to zanotować w dzienniku lub notatniku. Nie edytuj ani nie analizuj tych notatek - po prostu śledź to, co mówisz i jak często to mówisz.
Po dwóch tygodniach zacznij notować, jak często tego rodzaju myślenie wpływa na twoje zachowanie. Poszukaj wzorów w swoich notatkach (np. Zauważasz, że myślisz „Dlaczego ja?” Wiele razy dziennie lub widzisz, że często obwiniasz dyrektora departamentu). W końcu pierwszym krokiem do dokonania zmiany jest zrozumienie punktu wyjścia.
2. Myśl pozytywnie
Kiedy jasno określisz, jak często myślisz jak ofiara i jak wpływa to na twoje zachowanie, sprawdź, czy możesz zmienić myśli, które kierują tymi reakcjami. Na przykład, kiedy masz ochotę powiedzieć: „To zadanie jest tak niesprawiedliwe - nie mam pojęcia, jak to zrobić ani od czego zacząć”, przestań myśleć - i pomyśl o tym w bardziej pozytywnym świetle: „Jestem nie jestem pewien, jak wykonać to zadanie, ale może istnieje dobry powód, dla którego zostałem wybrany. ”
Widząc, czy możesz znaleźć srebrną podszewkę, będziesz bardziej upoważniony do działania, zamiast stać i grać ofiarę.
3. Zmień swoje działanie
Następnym krokiem jest poszukiwanie sposobów na przejęcie kontroli w pracy. Na przykład, powiedzmy jeszcze raz, że kierownik daje ci zadanie, którego nie masz pojęcia, jak je wykonać. Wcześniej mogłeś założyć, że cię karał. Ale teraz, gdy przekierowałeś swoje myśli, możesz podjąć odpowiednie działania i omówić sytuację ze swoim przełożonym: „John, czy możesz mi pomóc zrozumieć, dlaczego powierzyłeś mi to zadanie? Cieszę się, że to robię, ale nigdy wcześniej tego nie robiłem i tak naprawdę nie mieści się to w moich możliwościach. ”
Dzięki tej rozmowie możesz uzyskać wszystkie fakty sytuacji (np. Być może twój szef ma napięty termin i wie, że może na ciebie liczyć, a może chce, abyś zaczął rozwijać nowy zestaw umiejętności), a nie historie, które wymyśliłeś w swoim umyśle (np. „Nie ma pojęcia, w czym jestem dobry!” lub „Ma to dla mnie!”). A potem, zamiast być sfrustrowanym, możesz produktywnie iść do przodu: „Dzięki za wyjaśnienie, John. Teraz, gdy rozumiem, dołożę wszelkich starań, aby zrobić to jak najszybciej, abyś mógł dotrzymać terminu. ”
4. Bądź proaktywny
Gdy nauczysz się podchodzić do codziennych wyzwań, zdasz sobie również sprawę, że ta sama strategia może być stosowana w szerszych, bardziej długoterminowych kwestiach.
Załóżmy na przykład, że obciążenie pracą wzrosło w ciągu ostatnich kilku miesięcy, ponieważ odeszło kilka osób z Twojego działu i nie zatrudniono żadnych pracowników zastępczych. Zamiast popadać w myśl ofiary i narzekać na skandaliczne godziny i nierozpoznany wysiłek, zaprojektuj rozmowę z szefem, która może pomóc ci znaleźć rozwiązanie: „Cynthio, podjęłam sporo dodatkowych zadań, ponieważ straciliśmy kilka ludzie na początku tego roku - ale moje obciążenie pracą jest teraz w punkcie, w którym obawiam się, że mogę zacząć przekraczać terminy. Chciałbym z tobą usiąść i przejrzeć wszystko, co robię, aby mieć jaśniejsze pojęcie o moich priorytetach. ”
Jeśli nie zabierzesz głosu i nie poprosisz o to, czego potrzebujesz, jest mało prawdopodobne, aby sytuacja, duża lub mała, uległa zmianie. Ale jeśli podejdziesz do tego proaktywnie (i oczywiście dyplomatycznie), ty i twój kierownik lub współpracownicy nie powinniście mieć problemu z obejściem problemu.
5. Skoncentruj się na Wdzięczności
Na koniec, świetnym sposobem na rozpoczęcie przezwyciężania mentalności ofiary jest poświęcenie czasu na tydzień, aby skoncentrować się na rzeczach, za które musisz być wdzięczny w pracy: wynagrodzenie spłacające kredyt hipoteczny, świadczenia zdrowotne, które zabiorą cię do lekarza, nowość umiejętności nakładania się na twoje CV, świetni przyjaciele we współpracownikach, cokolwiek.
Jeszcze lepiej, dziel się tą wdzięcznością w miejscu pracy. Powiedz współpracownikom, że ich doceniasz, zaoferuj pomoc innym i pochwal się szefowi. Wyglądają jak małe rzeczy, ale często idą długą drogą. Trudno jest czuć się ofiarą, gdy jesteś zajęty byciem wdzięcznym.
Po wyjściu z mentalności ofiary możesz skupić się na przejściu stery z własnej kariery i dążeniu do wyznaczonych sobie celów. Obiecuję, że poczujecie nowe poczucie osobistej inicjacji i tymczasem zyskacie szacunek. Spróbuj!
