Większość kariery spędziłem na pracy na stanowisku dyrektora HR i byłem na dobrej drodze do osiągnięcia tego celu. Ale człowieku, byłem nieszczęśliwy.
I wiem - wszyscy znaleźliśmy się w pracy, która nie jest zbyt satysfakcjonująca, ale to było coś więcej. Byłem wręcz nieszczęśliwy. Starałam się wstać z łóżka, cały czas byłam zrzędliwa i potrzebowałam każdej uncji energii, którą musiałam pokonać przez cały dzień w biurze. Po miesiącach błąkania się musiałem zmierzyć się z radykalnym pomysłem: może to nie była dla mnie właściwa ścieżka.
Ale jak mam dowiedzieć się, co było, nie rezygnując z pracy i mając przestrzeń do myślenia?
Zgodnie z tymi samymi wytycznymi, jak mogłem rzucić pracę, kiedy miałem rachunki do zapłaty, psa do karmienia i męża, który wspierał moją decyzję o odkryciu nowej ścieżki kariery, ale słusznie zaniepokojony tym, jak poradzimy sobie z finansami.
Wiedząc, że nie wytrzymam dłużej swojej roli, usiedliśmy i uważnie przyjrzeli się naszemu budżetowi i naszym oszczędnościom. Bez czego moglibyśmy się obejść? Ile z naszych skromnych oszczędności możemy wykorzystać na uzupełnienie mojego bezrobocia? Zdecydowaliśmy, że mamy dość zaoszczędzonych pieniędzy na pokrycie około trzech miesięcy wolnego. I, dla bezpieczeństwa, ustawiłem się na odległą pracę w niepełnym wymiarze godzin, która uzupełniałaby moje dochody, jednocześnie pozwalając mi na miejsce do poszukiwania pracy. Stworzyłem także harmonogram dla siebie. Gdybym nie zorientował się w ciągu trzech miesięcy, wróciłbym do zasobów ludzkich.
Nie chcę lekceważyć, jak przerażający lub ryzykowny finansowo był ten wybór. Zastanowiłem się i zajęło mi to poważne planowanie. To nie jest coś, co każdy może zrobić. Wiem, że miałem szczęście być w takiej sytuacji, w jakiej się znajdowałem. I nie ma mowy, żebym mógł to zrobić bez partnera wspierającego (i mam na myśli to zarówno emocjonalnie, jak i finansowo), a także konta oszczędnościowego.
Nie wspominając o tym, że odejście z pracy i odejście od kariery, którą spędziłem dekadę, było naprawdę dezorientujące. Jak mogłem teraz nie chcieć czegoś, nad czym tak długo pracowałem?
Jeszcze trudniejsze niż owinięcie głowy, co tłumaczyło ten wybór moim przyjaciołom i rodzinie. Niektóre osoby, które były mi najbliższe, po prostu nie rozumiały i zmagałem się z poczuciem, że popełniłem ogromny błąd. Zastanawiałem się, czy zwariowałem na punkcie tego?
To wszystko oznacza, że wejście w moją przerwę w karierze zajęło trochę czasu - zarówno na wyjaśnienie innym, jak i na usprawiedliwienie się. Ale w końcu zacząłem próbować nowych rzeczy i maksymalnie wykorzystać swój wolny czas. Zacząłem ćwiczyć jogę. Zacząłem jeździć na rowerze. Czytam inspirujące książki o ludziach realizujących swoje pasje.
Ale nie poprzestałem na tym. Zrobiłem listę rzeczy, które uwielbiam robić i dużo myślałem o tym, w jaki sposób mogę wykorzystać moje istniejące umiejętności w nowy sposób.
Postawiłem się tam, oferując mojej sieci usługi pisania i doradztwa zawodowego oraz szukając koncertów związanych z rekrutacją pracowników. Zanim się zorientowałem, byłem niezależnym rekruterem i rozpocząłem małą działalność pisarską. Moje zgiełki boczne radziły sobie wystarczająco dobrze, że trzy miesiące od świata HR zamieniły się w rok. Zacząłem się zastanawiać, co jeszcze mogę zrobić.
Z każdym nowym doświadczeniem stawałem się odważniejszy. Przekonałem się, że mówię „tak” szalonym rzeczom, których nigdy wcześniej bym nie zrobił. Jak skoki spadochronowe, 40-milowa przejażdżka rowerem charytatywnym, trekking przez Patagonię i sprzedaż prawie wszystkich moich dóbr na świecie, aby przenieść się na łódź
Nie mogę wystarczająco podkreślić, jak bez charakteru te wybory byłyby dla mnie zaledwie rok lub dwa lata temu. Przed rzuceniem pracy nie byłem ryzykantem. Teraz jestem trochę zakochany w obejmowaniu rzeczy, które mnie przerażają.
Fakty są takie, że najbardziej interesujące i ekscytujące rzeczy, których doświadczyłem od momentu wycofania się z kariery, są bezpośrednim wynikiem przyjęcia zmian.
Nauczyłem się, że życie może być przygodą, ale tylko wtedy, gdy przestaniesz grać bezpiecznie. Nie musisz rezygnować z pracy, aby zmienić trajektorię swojego życia. Po prostu spróbuj wprowadzić jedną zmianę, a następnie drugą i drugą. Może sam opublikujesz opinię na LinkedIn lub zaczniesz pracować jako organizacja non-profit, która popiera cel, który Cię pasjonuje. Nawet coś tak prostego, jak rzucenie sobie wyzwania, aby zabrać głos w pracy lub zaproponowanie zaplanowania następnego spotkania, może zmienić zdanie.
Za każdym razem, gdy doświadczasz próbowania czegoś nowego, zyskujesz odrobinę odwagi. A kto wie, dokąd cię to zaprowadzi?
