Z mojego doświadczenia wynika, że wszyscy wielcy przywódcy mają wspólny i niepowtarzalny „wspólny mianownik”.
Czy to dojrzałość? Nie. Nikt nigdy nie oskarżyłby Marka Zuckerberga o bycie „dojrzałym”.
Młodość? Znowu nie. David H. Murdock, dyrektor generalny Dole Foods, ma ponad 90 lat.
Charyzma? Nie ma mowy. Bill Gates ma charyzmę jednodniowej makreli.
Innowacyjność? Nie. Dyrektor generalny firmy Coke, Muhtar Kent, prawdopodobnie nie miał od lat nowego pomysłu.
Inteligencja? O nie. Henry Ford miał wyraźnie niskie IQ.
Empatia? Zdecydowanie nie. Steve Jobs był tak nieprzyjazny, jak tylko się pojawił.
Jaki jest zatem wspólny mianownik?
Na początku tego miesiąca zadałem to pytanie Mattowi Tenneyowi, autorowi nowej (i doskonałej) książki Serve to Be Great . Jego odpowiedź:
"Samoświadomość."
I ma rację.
Kiedy myślę o setkach liderów, z którymi rozmawiałem przez dziesięciolecia, ci, którzy byli naprawdę wspaniali (według dowolnego rozsądnego standardu) mieli w sobie „obecność”, poczucie siły, która wykraczała poza ich pozycję.
Teraz zdaję sobie sprawę, że źródłem tej mocy było to, że w przeciwieństwie do większości ludzi, ci wielcy przywódcy wiedzieli w głębi serca, kim naprawdę byli. Rozważać:
Jeśli nie wiesz dokładnie, kim jesteś, jak możesz wykorzystać swoje mocne strony jako lidera, a nawet indywidualnego współpracownika? Jeśli nie wiesz dokładnie, kim jesteś, jak możesz pokonać niedociągnięcia i słabości oczywiste dla wszystkich innych? Jeśli nie wiesz dokładnie, kim jesteś, wszystko, co robisz, jest tylko aktem. Ludzie wyczują, że jesteś nieuczciwy i szukają przywództwa gdzie indziej.
Jeśli więc naprawdę chcesz być świetnym liderem, nie zaczynaj od nauki technik zarządzania. Zamiast tego rozpocznij samoocenę, poszukiwanie wewnętrznej świadomości, która poprzedza i przynosi najwyższe poziomy sukcesu.
Więcej od Inc.
- 8 podstawowych przekonań nadzwyczajnych bossów
- Najprostszy sekret zarządzania na świecie
- Dlaczego ludzie Micromanage
