Mogą to brzmieć jak namiętne deklaracje ludzi, którym zależy na równości w pracy. Ale takie wypowiedzi, nawet wypowiedziane z najwyższą determinacją i najlepszymi intencjami, mogą w rzeczywistości przekazywać subtelne uprzedzenia.
Powód? Gramatyka.
Zgadza się. Niedawno opublikowane badania z wydziału psychologii Uniwersytetu Stanforda sugerują, że to , jak mówimy o równości, może mieć ogromny wpływ na to, co ludzie zabierają.
Eleanor Chestnut i Ellen Markman pokazały uczestnikom badania wariantów tego samego zdania w jednym akapicie:
- „Dziewczęta radzą sobie równie dobrze jak chłopcy z matematyki”
- „Chłopcy radzą sobie równie dobrze jak dziewczęta z matematyki”
- „Dziewczynki i chłopcy są równie dobrzy w matematyce”
- „Chłopcy i dziewczęta są równie dobrzy w matematyce”
Jasne, na pozór zdania mogą wydawać się przekazywać ten sam pomysł. Ale kiedy uczestnicy odpowiedzieli na kolejne pytanie o to, kto miał bardziej naturalne zdolności matematyczne (lub nie musiał tak ciężko pracować, aby być dobrym w temacie), odpowiedzieli bardzo różnie, w zależności od tego, które zdanie przeczytali.
71% osób, które czytają pierwsze zdanie, twierdziło, że chłopcy byli naturalnie lepsi lub nie musieli wkładać tyle wysiłku w matematykę, ale spadło to do 32% w przypadku tych, którzy czytają drugie zdanie. Mniej więcej połowa uczestników, którzy czytają zdanie trzecie i czwarte - odpowiednio 52% i 53% - powiedziała to samo.
Naukowcy wyjaśniają wyniki gramatyką. Pierwsze dwa zdania mają coś, co nazywają „strukturą dopełnienia podmiotu”, tak że jedna płeć „służy jako punkt odniesienia, a zatem jest uważana za bardziej typową i widoczną”. Innymi słowy, kiedy mówisz „dziewczęta robią tak dobrze, jak chłopców z matematyki ”, brzmi to tak, jakby chłopcy byli bardziej typowo lub naturalnie wykwalifikowani i są standardem, według którego ocenia się dziewczynki. To samo dotyczy odwrotności.
Jednak dwa ostatnie zdania używają tak zwanej „struktury podmiot-podmiot”, która stawia obie płcie na równi. Żadna z grup nie wydaje się być punktem odniesienia służącym do mierzenia zdolności drugiej grupy.
Jeśli myślisz: „Jestem osobą dorosłą, która nie mówi o chłopcach, dziewczynach i matematyce, więc rozumiem swoje umiejętności komunikacyjne”, oto, gdzie jest to dla ciebie odpowiednie.
„Biorąc pod uwagę, że kilka dziedzin z dużymi różnicami płciowymi, takich jak informatyka i fizyka, cenią surowy talent, stwierdzenia sugerujące, że chłopcy są naturalnie bardziej utalentowani, mogą przyczyniać się do niedostatecznej reprezentacji kobiet”, powiedział Chestnut dla Stanford News. „Aby osiągnąć równość płci, powinniśmy krytycznie przeanalizować nasz język, abyśmy mogli zidentyfikować, a następnie poprawić sposób, w jaki pośrednio wzmacniamy przekonanie, że mężczyźni są dominującą płcią o wyższym statusie”.
Tak, to znaczy, że nauczyciele i rodzice powinni prawdopodobnie wybrać „dziewczynki i chłopcy są równie dobrzy w matematyce” niż „dziewczynki mają się tak samo dobrze jak chłopcy w matematyce”.
Ale na tym nie powinno się kończyć. Możesz także zastosować ten sam pomysł w miejscu pracy - nie tylko ze względu na płeć, ale także rasę, niepełnosprawność i inne czynniki.
Spróbuj ustrukturyzować swoje wsparcie dla równości w sposób, który naprawdę pomoże. Aby wrócić do stwierdzeń, od których zaczęliśmy, na przykład …
Zamiast:
Kobiety odnoszą sukcesy jak mężczyźni na stanowiskach kierowniczych.
Próbować:
Kobiety i mężczyźni równie dobrze odnoszą sukcesy na stanowiskach kierowniczych.
Zamiast:
Pracownicy kolorowi działają tak samo dobrze, jak biali pracownicy.
Próbować:
Równie dobrze radzą sobie pracownicy pracujący w kolorze i w bieli.
Zamiast:
Pracownicy niepełnosprawni są tak samo kompetentni jak pracownicy pełnosprawni.
Próbować:
Pracownicy niepełnosprawni i pełnosprawni są równie kompetentni.
Intencje są świetne. Zwłaszcza, gdy te intencje dotyczą stworzenia lepszego, bardziej zróżnicowanego i równego miejsca pracy. Więc składaj namiętne deklaracje. Tylko nie marnuj swoich intencji, gdy prosta poprawka gramatyczna może mieć duże znaczenie.
